ఒక న్యాయసభను ఊహించుకోండి. కానీ అక్కడ న్యాయమూర్తి ఆసనం లేదు. గోడలు లేవు. ఒక పేద గుడిసెలో చావుకు దగ్గరైన ఒక మనిషి మాత్రమే ఉన్నాడు.
ఒక వైపు యమదూతలు. యముని ఆజ్ఞతో వచ్చారు. ఈ మనిషి చేసిన ప్రతి తప్పుకూ వాళ్ళ దగ్గర లెక్క ఉంది.
ఇంకో వైపు విష్ణుదూతలు. తేజస్సుతో, ప్రశాంతంగా నిలబడి ఉన్నారు. వాళ్ళ దగ్గర ఏ లెక్కా లేదు.
ఉన్నది ఒకే ఒక్క మాట. చనిపోతూ ఆ మనిషి ఉద్దేశం లేకుండానే పలికిన ఒక్క మాట.
జీవితమంతా చేసిన పాపాల మీద ఒక్క మాట గెలవగలదా?
నిన్న అజామిళుణ్ణి చూశాం. కన్యాకుబ్జంలో మంచి తల్లిదండ్రులకు పుట్టి, ధర్మాన్ని వదిలి పాపపు బతుకు బతికాడు. యమదూతలు రాగానే భయంతో తన చిన్న కొడుకును “నారాయణా!” అని పిలిచాడు… వెంటనే విష్ణుదూతలు వచ్చి, “ఇతను మావాడు” అన్నారు. “మీరెవరు?” అని యమదూతలు నిలదీశారు.
యమదూతల లెక్క, యముని సాక్షులు
వశిష్ఠుడు జనకునికి కథ కొనసాగించాడు.
విష్ణుదూతలు ఎదురు ప్రశ్న వేశారు. “ముందు మీరెవరో చెప్పండి.”
“మేము యమధర్మరాజు సేవకులం. ఆయన ఆజ్ఞతో వచ్చాం.”
“అయితే చెప్పండి. ఎవరు పాపి అని మీ ప్రభువు ఎలా నిర్ణయిస్తాడు? ఎవరికి శిక్ష పడాలి?”
యమదూతలు వివరించారు.
“యమునికి ఏదీ దాగదు. ఎక్కడ చూసినా సాక్షులే. సూర్యుడు. చంద్రుడు. గాలి. ఆకాశం. పగలూ రాత్రీ. ఉదయ సంధ్యా, సాయం సంధ్యా. ఇవన్నీ చూస్తూనే ఉంటాయి. అంతా యమునికి చెబుతాయి.
ఆ తరువాత యముడు చిత్రగుప్తుని లెక్కలు చూస్తాడు. మమ్మల్ని పంపిస్తాడు.”
ఒక్కసారి ఆలోచించండి. మనం రహస్యంగా చేసే ప్రతి పనికీ ఒక సాక్షి ఉంది.
“మేము ఎవరిని తీసుకుపోతాం అంటే… ధర్మాన్ని వదిలినవారిని. మంచివారినీ పెద్దలనూ తల్లిదండ్రులనూ అవమానించినవారిని. ప్రాణుల్ని హింసించినవారిని. దొంగ సాక్ష్యం చెప్పినవారిని. పరస్త్రీని కోరినవారిని. చేసిన మేలు మరిచినవారిని. నిత్యకర్మలూ పితృకర్మలూ మానేసినవారిని.”
అప్పుడు అజామిళుని వైపు చూపించారు.
“ఇతణ్ణి చూడండి. బ్రాహ్మణుడిగా పుట్టాడు. కులధర్మం వదిలేశాడు. తల్లిదండ్రులను వదిలేశాడు. దాసితో కాపురం చేశాడు. ఆమె చనిపోయాక ఆమె కూతురినే చేపట్టాడు. మహాపాపి. యముడే ఇతణ్ణి తీసుకురమ్మన్నాడు. ఇతను విష్ణులోకానికి ఎలా అర్హుడు?”
బలమైన వాదన. అందులో ప్రతి మాటా నిజమే.
విష్ణుదూతలు చెప్పిన ధర్మ రహస్యం
విష్ణుదూతలు అంతా విన్నారు. ఆ తరువాత మాట్లాడారు.
“మీకు నియమాలు తెలుసు. కానీ ధర్మంలోని లోతైన రహస్యం తెలియదు.
వినండి. కొందరు అసలు యముని దగ్గరికే రారు. సజ్జనుల సాంగత్యం చేసేవారు. ఇతరులకు సాయం చేసేవారు. నిత్యకర్మలు తప్పనివారు. అన్నదానం, గోదానం, కన్యాదానం చేసేవారు. పెద్దలనూ అతిథులనూ గౌరవించేవారు.
కానీ ఇవేవీ లేనివాడైనా సరే, తెలిసో తెలియకో భగవంతుని నామం పలికితే తరిస్తాడు. ఈ అజామిళుడు అందరికంటే నీచుడే. కానీ చివరి క్షణంలో ‘నారాయణా’ అన్నాడు. దాంతో అతని పాపాలన్నీ పోయాయి.
తెలిసి నిప్పును ముట్టుకున్నా కాలుతుంది. తెలియక ముట్టుకున్నా కాలుతుంది. భగవన్నామం ఆ నిప్పు లాంటిది. ఉద్దేశంతో పలికావా లేదా అని అడగదు.”
యమదూతలకు సమాధానం లేదు.
వాళ్ళ దగ్గర లెక్కలున్నాయి. సాక్షులున్నారు. యముని ఆజ్ఞ ఉంది. అయినా ఒక్క నామం ముందు ఏదీ నిలవలేదు.
ఇంకేమీ మాట్లాడకుండా వెనుదిరిగి వెళ్ళిపోయారు… ఖాళీ చేతులతో.
అజామిళుడు వైకుంఠానికి చేరడం
ఇంతసేపూ అజామిళుడు అంతా వింటూనే ఉన్నాడు.
యమదూతలు చెప్పిన తన ప్రతి పాపం. విష్ణుదూతలు చెప్పిన ప్రతి మాట. అంతా విన్నాడు. ఆశ్చర్యపోయాడు.
“నేను ఎప్పుడూ దేవుణ్ణి పూజించలేదు. కన్న తల్లిదండ్రులకు కూడా నమస్కరించలేదు. అయినా నేను తరించానా? నా పూర్వజన్మలో ఏదో పుణ్యం ఉండి ఉండాలి… లేదా నా తల్లిదండ్రుల పుణ్యమే నన్ను కాపాడి ఉండాలి.”
అతని మనసు ఆనందంతో నిండిపోయింది. ఒక్క నామం. భయంతో, కొడుకును పిలుస్తూ పలికిన నామం. దానికి ఇంత శక్తి!
విమానం పైకి లేచింది. అన్ని తప్పులూ చేసిన అజామిళుడు విష్ణుదూతలతో కలిసి వైకుంఠానికి వెళ్ళాడు.
వశిష్ఠుడు రాజుతో అన్నాడు: “జనకా! భగవన్నామ మహిమ చూశావా? ఉద్దేశం లేకుండా పలికినా అది అజామిళుణ్ణి యముని నుంచే కాపాడింది.”
ఈ అధ్యాయం మనల్ని కోరేది
మరి ప్రేమతో రోజూ పలికేవారికి ఎంత ఫలమో ఆలోచించండి.
భగవన్నామాన్ని శ్వాస లాగా అలవాటు చేసుకోండి. నారాయణ. హరి. శివ. మీకు ఏ నామం ఇష్టమో అదే. నడుస్తూ, పని చేస్తూ, భోజనం చేస్తూ పలకండి. అవసరమైన క్షణంలో అది మీ నోట తప్పక వస్తుంది.
వశిష్ఠుడు ఇంకో మాట చెప్పాడు. “జనకా! నామమే అతణ్ణి కాపాడింది. కానీ అజామిళునికి పూర్వజన్మ పుణ్యం కూడా కొంత ఉంది.”
జనకుడు ఆసక్తిగా అడిగాడు. “ఏ పుణ్యం స్వామీ? ఈ జన్మలో అతను ఒక్క మంచి పనీ చేయలేదే. అతని పూర్వజన్మ కథ చెప్పండి.”
ఇంకా చదవండి
- కార్తీక పురాణం – 30 రోజుల కథలు
- ముందు అధ్యాయం: కార్తీక పురాణం 8వ అధ్యాయం – కొడుకుకు పెట్టిన పేరు
- మొదటి అధ్యాయం: కార్తీక పురాణం 1వ అధ్యాయం – ప్రతి నీటిలో గంగ
- కార్తీక మాసం ఎందుకు అంత పవిత్రం? ప్రాముఖ్యత, ముఖ్య రోజులు
- దీపం ఎందుకు వెలిగిస్తాం? దీపారాధన అర్థం, నియమాలు
- ఇంట్లో తులసి పూజ ఎలా చేయాలి? విధానం, నియమాలు