పౌర్ణమి రాత్రి గడిచిపోయింది. అయోధ్య మీద సూర్యుడు ఉదయిస్తున్నాడు.
రాత్రంతా నిద్రపోని ఒక రాజు ఇంటి దారి పట్టాడు. కోట బయట శత్రువులు ఇంకా కాచుకునే ఉన్నారు. అతని సైన్యంలో మిగిలింది కొద్దిమందే.
సరిగ్గా అప్పుడు ఒక అపరిచితుడు ఎదురుగా నిలబడ్డాడు.
ఒక వృద్ధ బ్రాహ్మణుడు. మెడనిండా తులసి మాలలు. ప్రశాంతమైన ముఖం. రాజు కళ్ళలోకి సూటిగా చూస్తూ, “రాజా! విచారించకు. నీ సైన్యాన్ని తీసుకో. ఇప్పుడే వెళ్ళి యుద్ధం చెయ్యి” అన్నాడు.
రాజు నోరు తెరిచేలోపే… ఆ బ్రాహ్మణుడు మాయమైపోయాడు.
ఎవరాయన? రెండు రోజుల క్రితమే దాదాపు అన్నీ పోగొట్టుకున్న రాజు, ఈ రోజు నిజంగా గెలవగలడా?
పురంజయుని పశ్చాత్తాపం, పౌర్ణమి పూజ
ఇప్పటిదాకా: అయోధ్య రాజు పురంజయుడు లోభం, గర్వంతో దేవాలయ, బ్రాహ్మణ మాన్యాలు లాక్కున్నాడు. కాంభోజ రాజు నాయకత్వంలో చుట్టుపక్కల రాజులు అతన్ని యుద్ధంలో ఓడించారు. ఆ రాత్రి కులపురోహితుడు సుశీలుడు దారి చూపాడు: రేపు కార్తీక పౌర్ణమి. తెల్లవారుజామున స్నానం చెయ్యి, ఆలయంలో దీపాలు వెలిగించు, భగవన్నామం పాడుతూ నాట్యం చెయ్యి.
ఆ తరువాత రాజు ఏం చేశాడో అత్రి అగస్త్యునికి ఇలా చెప్పాడు.
సుశీలుని మాటలు పురంజయుని మనసులో లోతుగా నాటుకున్నాయి. అతని మనసు మారింది.
కార్తీక పౌర్ణమి రోజు స్నానం చేసి శుచిగా నారాయణుని ఆలయానికి వెళ్ళాడు. పువ్వులతో, పండ్లతో, లేత చిగుళ్ళతో స్వామికి షోడశోపచార పూజ చేశాడు.
అంతటితో ఆగలేదు. బంగారంతో ఒక విష్ణు ప్రతిమను చేయించాడు. ఆ ప్రతిమను కూడా పండ్లతో, పువ్వులతో పూజించాడు.
ఆ పౌర్ణమి రాత్రి రాజు నిద్రపోలేదు.
రాత్రంతా కేశవ నామాలు పాడుతూ జాగరణ చేశాడు. మళ్ళీ మళ్ళీ స్వామికి సాష్టాంగ నమస్కారం చేశాడు. కీర్తనలు పాడాడు. ప్రార్థించాడు.
ఎవరీ రాజో ఒక్కసారి గుర్తు చేసుకోండి. కొంతకాలం క్రితం దేవాలయ మాన్యాలు లాక్కున్నవాడు. ఇప్పుడు అదే దేవుని ముందు నేల మీద సాష్టాంగపడి, తెల్లవారే దాకా నామం పాడుతున్నాడు.
తులసి మాలల బ్రాహ్మణుని దీవెన
సూర్యోదయం కాగానే నదికి వెళ్ళి స్నానం చేశాడు. తిరిగి వస్తుండగా…
అప్పుడే ఆ బ్రాహ్మణుడు కనిపించాడు. మెడనిండా తులసి మాలలు ధరించిన ఒక విష్ణుభక్తుడు.
“రాజా! విచారించకు. వెంటనే నీ సైన్యాన్ని కూడగట్టుకో. శత్రురాజులతో యుద్ధం చెయ్యి. నీ రాజ్యం నీకు దక్కుతుంది.”
అని దీవించి మాయమైపోయాడు.
పురంజయుడు ఆశ్చర్యపోయాడు. చుట్టూ చూశాడు. ఎవరూ లేరు.
ఈయన సామాన్యుడు కాదు అని అతనికి అర్థమైంది.
అతని మనసు ధైర్యంతో నిండిపోయింది. మిగిలిన కొద్దిపాటి సైన్యాన్ని కూడగట్టుకుని మళ్ళీ శత్రురాజుల మీదకు వెళ్ళాడు.
యుద్ధం మళ్ళీ మొదలైంది. ఈసారి ఇంకా భయంకరంగా సాగింది.
కానీ ఈసారి ఏదో తేడా ఉంది.
పురంజయుని సైన్యం ధాటికి శత్రుసైన్యాలు నిలవలేకపోయాయి. నారాయణుడే అన్ని విధాలా అతనికి సహాయం చేశాడు.
కాంభోజ రాజూ మిగిలిన రాజులూ ఒక్కొక్కరుగా ధైర్యం కోల్పోయారు… వెనుదిరిగి… పారిపోయారు.
పురంజయుడు గెలిచాడు. అయోధ్య మళ్ళీ అతనిదైంది.
అదే రాజు. అదే నగరం. అవే శత్రువులు. రెండు రోజుల క్రితం ఘోర పరాజయం. ఈ రోజు ఘన విజయం. మధ్యలో మారింది ఏమిటి? ఒక్క కార్తీక పౌర్ణమి. ఒక్క జాగరణ రాత్రి.
విష్ణువును మించిన శక్తి లేదు
అత్రి అగస్త్యునితో అన్నాడు: “విష్ణువు శక్తిని మించిన శక్తి లేదు. ఆయన అన్ని జీవులలోనూ ఉన్నాడు. ‘ఇక్కడ ఉన్నాడు, అక్కడ లేడు’ అని ఎవరూ అనలేరు.”
“సూర్యుని మించిన తేజస్సు లేదు. కార్తీకంతో సమానమైన మాసం లేదు. విష్ణువుతో సమానమైన దైవం లేదు.”
“హరినామం జపించేవానికి శత్రువు కూడా మిత్రుడవుతాడు. అధర్మం కూడా ధర్మంగా మారుతుంది. దైవానుగ్రహం లేకపోతే ధర్మమే అధర్మమవుతుంది… తాడు కూడా పాములా కనిపిస్తుంది.”
ఈ అధ్యాయం చెప్పేది అదే. పురంజయుని సైన్యం ఒక్క రాత్రిలో పెరగలేదు. అతను గెలిచింది భగవంతుని వైపు తిరిగినందుకు. దేవుడు మన పక్షాన ఉంటే చిత్రమే మారిపోతుంది.
ఈ అధ్యాయం మనల్ని కోరేది
కార్తీక మాసమంతా నదీస్నానం, ఆలయంలో దీపం… ఇవి అన్ని ఆపదలనూ తొలగిస్తాయని ఈ అధ్యాయం చెబుతోంది. ఈ రోజు ఆ రెండూ చేయండి. తెల్లవారుజామునే స్నానం చేసి, గుడిలో ఒక దీపం వెలిగించి… పురంజయుడు ఆ రాత్రంతా చేసినట్లే హరినామం స్మరించండి.
ఇంకా చదవండి
- కార్తీక పురాణం – 30 రోజుల కథలు
- ముందు అధ్యాయం: కార్తీక పురాణం 21వ అధ్యాయం – ఓటమి తరువాత ఒక దీపం
- మొదటి అధ్యాయం: కార్తీక పురాణం 1వ అధ్యాయం – ప్రతి నీటిలో గంగ
- కార్తీక మాసం ఎందుకు అంత పవిత్రం? ప్రాముఖ్యత, ముఖ్య రోజులు
- దీపం ఎందుకు వెలిగిస్తాం? దీపారాధన అర్థం, నియమాలు
- ఇంట్లో తులసి పూజ ఎలా చేయాలి? విధానం, నియమాలు