అయోధ్యలో రాత్రయింది.
కోట గోడల బయట శత్రురాజులు విడిది చేశారు. కొంచెం దూరంలోనే వాళ్ళ మంటలు కనిపిస్తున్నాయి. తెల్లవారితే మళ్ళీ వస్తారు.
రాజభవనంలో ఒక రాజు కూర్చుని ఉన్నాడు. సింహంలా గర్జిస్తూ యుద్ధానికి వెళ్ళినవాడు. ఇప్పుడు అతని సైన్యం చెల్లాచెదురైంది. ఎవరికీ కనబడకుండా రహస్య మార్గంలో తన నగరంలోకే దొంగచాటుగా తిరిగొచ్చాడు.
తల పట్టుకుని ఒంటరిగా కూర్చున్నాడు. “అసలు నేను యుద్ధం ఎందుకు చేశాను?”
అప్పుడు అతని పురోహితుడు లోపలికి వచ్చాడు. ఆయన సైన్యం గురించి మాట్లాడలేదు. ఆయుధాల గురించీ, కోట గోడల గురించీ మాట్లాడలేదు.
ఒక్క రోజులో అన్నీ పోగొట్టుకున్న రాజుకు ఒక పురోహితుడు ఏం చెప్పగలడు?
పురంజయుని యుద్ధం, ఘోర పరాజయం
నిన్న అయోధ్య రాజు పురంజయుని గురించి చదివాం. సంపద, గర్వం, లోభంతో దేవాలయాల, బ్రాహ్మణుల మాన్యాలు లాక్కున్నాడు. రాజ్యంలో దొంగతనాలు పెరిగాయి. కాంభోజ రాజు నాయకత్వంలో చుట్టుపక్కల రాజులు అయోధ్యను చుట్టుముట్టారు. పురంజయుడు వాళ్ళ మీదకు యుద్ధానికి దూకాడు.
అత్రి మహర్షి అగస్త్యునికి కథ ఇలా కొనసాగించాడు.
రెండు సైన్యాలూ ఢీకొన్నాయి.
రథం రథంతో. గుర్రం గుర్రంతో. ఏనుగు ఏనుగుతో. కాల్బలం కాల్బలంతో. కత్తులు, గదలు, బాణాలు, గొడ్డళ్ళు. రణనినాదాలు. భేరులు. శంఖాలు.
యుద్ధం ఘోరంగా సాగింది. ఎంతోమంది గుర్రపు రౌతులు, రథికులు నేలకూలారు. పొద్దుగూకే దాకా అలా సాగుతూనే ఉంది.
సాయంత్రానికి అంతా ముగిసింది.
పురంజయుడు పూర్తిగా ఓడిపోయాడు.
అతని సైన్యం నాశనమైంది. ఇంకేమీ చేయలేని స్థితి. చీకటి పడగానే ఆ మహారాజు ఎవరికీ తెలియకుండా రణరంగం నుంచి తప్పించుకుని తన భవనానికి చేరుకున్నాడు.
శత్రురాజులు వెనక్కి వెళ్ళలేదు. కొంచెం దూరంలోనే విడిది చేసి, తెల్లవారే దాకా కాచుకున్నారు.
పురంజయుడు దుఃఖంలో మునిగిపోయాడు. సిగ్గుతో కుంగిపోయాడు. “అసలు యుద్ధం ఎందుకు చేశాను?” అని మళ్ళీ మళ్ళీ అనుకున్నాడు.
కులపురోహితుడు సుశీలుని సూటి మాట
సరిగ్గా అప్పుడే సుశీలుడు వచ్చాడు.
సుశీలుడు సూర్యవంశానికి కులపురోహితుడు. గొప్ప పండితుడు. అంత బాధలోనూ రాజు ఆయనను గౌరవంగా కూర్చోబెట్టాడు.
సుశీలుడు రాజు వైపు చూశాడు.
“రాజా! బాధపడకు. జయాపజయాలు దైవాధీనాలు. మళ్ళీ శత్రువులను జయించాలని నిజంగా అనుకుంటే నేను చెప్పినట్లు చెయ్యి. అది నీకు మేలు చేస్తుంది.”
ఆ తరువాత మృదువుగానే ఒక కఠినమైన మాట చెప్పాడు.
“నువ్వు ధర్మమార్గం వదిలినప్పుడే నేను చెప్పాను. కానీ నీ పూర్వకర్మ వల్ల మంచిమాటలు వినే స్థితిలో నువ్వు లేవు.”
పురంజయుడు ఏమీ మాట్లాడలేదు.
“అయినా మించిపోయింది ఏమీ లేదు,” అన్నాడు సుశీలుడు. “పశ్చాత్తాపపడు. నేను చెప్పినట్లు చెయ్యి.”
“నువ్వు ధర్మం వదిలావు. అన్యాయంగా సంపాదించావు. బ్రాహ్మణులను నిందించావు. అందుకే దైవబలం నీకు వ్యతిరేకమైంది. అందుకే ఓడిపోయావు.”
రాజు శ్రద్ధగా విన్నాడు.
కృత్తికా పౌర్ణమి నాడు చేయవలసినది
“ఇప్పుడు జాగ్రత్తగా విను,” అన్నాడు సుశీలుడు. “ఇది కార్తీక మాసం. మాసాలన్నిటిలో పరమ పవిత్రమైనది. రేపు కార్తీక పౌర్ణమి. అదీ కృత్తికా నక్షత్రంతో కలిసి వచ్చిన పౌర్ణమి. ఇలాంటిది తరచుగా రాదు.”
“చింతలన్నీ పక్కన పెట్టు. తెల్లవారుజామునే లేచి స్నానం చెయ్యి. సంధ్యావందనం, నిత్యకర్మలు పూర్తి చెయ్యి.”
“ఆ తరువాత దేవాలయానికి వెళ్ళు. స్వామి సన్నిధిలో దీపారాధన చెయ్యి.”
“ఆ తరువాత, రాజా… నీకు తోచినట్లు నాట్యం చెయ్యి. నాట్యం చేస్తూ భగవన్నామం పాడు.”
ఒక్కసారి ఆలోచించండి. శత్రువులు కోట బయట కాచుకుని ఉన్నారు. సైన్యం చెదిరిపోయింది. పురోహితుడు చెప్పిన ఉపాయం ఏమిటి? ఒక స్నానం, ఒక దీపం, ఒక నాట్యం.
“ఇలా చేస్తే శత్రువులను జయించే సాధనం నీకు దొరుకుతుంది. ఆయురారోగ్య ఐశ్వర్యాలు కలుగుతాయి. ధర్మం వైపు తిరిగి రా, రాజా. మళ్ళీ ధర్మాత్ముడైన రాజువు కా,” అన్నాడు సుశీలుడు.
అధర్మం వెనకే ఓటమి
సుశీలుడు ఏం చెప్పలేదో గమనించండి. “దేవుణ్ణి ప్రార్థించు, అంతా సర్దుకుంటుంది” అని చెప్పలేదు. ముందు రాజు తను చేసినదాన్ని ఎదుర్కొనేలా చేశాడు. “ధర్మం వదిలావు, అందుకే ఓడావు” అని సూటిగా చెప్పాడు. ఆ తరువాతే తిరిగి వెళ్ళే దారి చూపించాడు.
ఈ అధ్యాయం చెప్పేది అదే. అధర్మం వెనకే ఓటమి వస్తుంది. మనం ధర్మానికి వెన్ను చూపితే దైవానుగ్రహం కూడా మనకు దూరమవుతుంది. కానీ కార్తీకం తిరిగి వెళ్ళే దారి చూపే మాసం. ఆ దారి చాలా చిన్న పనితో మొదలవుతుంది.
ఈ అధ్యాయం మనల్ని కోరేది
ఈ రోజు సుశీలుడు రాజుకు చెప్పినట్లే చేయండి. తెల్లవారుజామునే స్నానం చేసి, స్వామి ముందు ఒక దీపం పెట్టి, మనస్ఫూర్తిగా భగవన్నామం పాడండి.
ఇంకా చదవండి
- కార్తీక పురాణం – 30 రోజుల కథలు
- ముందు అధ్యాయం: కార్తీక పురాణం 20వ అధ్యాయం – దారి తప్పిన పురంజయ మహారాజు
- మొదటి అధ్యాయం: కార్తీక పురాణం 1వ అధ్యాయం – ప్రతి నీటిలో గంగ
- కార్తీక మాసం ఎందుకు అంత పవిత్రం? ప్రాముఖ్యత, ముఖ్య రోజులు
- దీపం ఎందుకు వెలిగిస్తాం? దీపారాధన అర్థం, నియమాలు
- ఇంట్లో తులసి పూజ ఎలా చేయాలి? విధానం, నియమాలు