అయోధ్య నగరాన్ని శత్రువులు చుట్టుముట్టారు.
ఎటు చూసినా సైన్యాలే. రథాలు. ఏనుగులు. గుర్రాలు. వరుసలు వరుసలుగా కాల్బలం. చుట్టుపక్కల రాజులంతా ఒక్కటయ్యారు. వాళ్ళంతా వచ్చింది ఒక్క మనిషి కోసం.
అయోధ్య రాజు కోసం.
కానీ కోట లోపల ఆ రాజుకు భయం లేదు. కవచం తొడుక్కున్నాడు. రథం ఎక్కాడు. యుద్ధభేరులు మోగాయి. సింహంలా గర్జించాడు… కోట ద్వారం దాటి నేరుగా శత్రువుల మీదకు దూసుకుపోయాడు.
ఎవరీ రాజు? సూర్యవంశంలో పుట్టిన అయోధ్య రాజుకు ఈ గతి ఎందుకు పట్టింది?
ఈ రోజు నుంచి నాలుగు రోజుల పాటు సాగే ఒక కథ మొదలవుతోంది. పురంజయ మహారాజు కథ.
వశిష్ఠుడు జనకునికి వినిపించిన సంవాదం
అగస్త్య మహర్షి అడగగా అత్రి మహర్షి చెప్పిన ఒక పాత సంభాషణను వశిష్ఠుడు జనకునికి ఇలా వినిపించాడు.
అగస్త్యుని ప్రశ్నకు అత్రి సంతోషించాడు. “అగస్త్యా! కార్తీకంతో సమానమైన మాసం లేదు. వేదంతో సమానమైన శాస్త్రం లేదు. ఆరోగ్యంతో సమానమైన సంపద లేదు. హరితో సమానమైన దైవం లేదు. ఈ మాసంలో నదీస్నానం, శివకేశవుల ఆలయంలో దీపం, హరి పూజ… ఇవి అన్ని కోరికలూ తీరుస్తాయి. ఇది మరిచిపోయిన ఒక రాజుకు ఏమైందో విను.”
పూర్వం త్రేతాయుగంలో పురంజయుడు అనే రాజు అయోధ్యను పాలించేవాడు. సూర్యవంశపు రాజు.
పురంజయుడు చదువుకున్నవాడు. శాస్త్రాలు తెలిసినవాడు. మొదట్లో న్యాయంగానే పాలించాడు. చుట్టుపక్కల రాజులను జయించాడు. ఖజానా నిండింది.
సంపద తెచ్చిన గర్వం, లోభం
అక్కడి నుంచే దారి తప్పింది.
సంపద పెరిగిన కొద్దీ బుద్ధి మందగించింది. సంపద గర్వాన్ని తెచ్చింది. గర్వం లోభాన్ని తెచ్చింది.
దేవాలయాలకూ బ్రాహ్మణులకూ పూర్వపు రాజులు ఇచ్చిన మాన్యాలను పురంజయుడు లాక్కున్నాడు. మోసంతో ఇతర రాజ్యాలను ఆక్రమించాడు. ప్రజల మీద భారీ పన్నులు వేశాడు. బ్రాహ్మణులను ద్వేషించడం మొదలుపెట్టాడు.
సత్యం వదిలేశాడు. శుచి వదిలేశాడు. దొంగలతో స్నేహం చేశాడు.
దొంగల నుంచి ప్రజలను కాపాడాల్సిన రాజు అతను. కానీ అతని రాజ్యంలో దొంగతనాలు పెరిగిపోయాయి.
గమనించండి. పురంజయుడు ఒక్క రాత్రిలో చెడ్డవాడు కాలేదు. ముందు సంపద. తరువాత గర్వం. ఆ తరువాత లోభం. ఒక్కో అడుగూ ధర్మానికి దూరంగా వేశాడు… తను నడుస్తున్నానని కూడా గమనించలేదు.
అయోధ్యపై దండెత్తిన రాజులు
కానీ చుట్టుపక్కల రాజులు గమనించారు.
రాజ్యంలో అరాచకం. దేవతలకు అవమానం. బ్రాహ్మణులకు బాధలు. అవన్నీ చూసి వాళ్ళు కలవరపడ్డారు. అందరూ కలిసి ఆలోచించారు. వాళ్ళకు నాయకుడు కాంభోజ దేశపు రాజు.
“ఇది ఇలాగే సాగకూడదు” అనుకున్నారు.
ప్రతి రాజూ తన చతురంగ బలాన్ని… రథాలు, ఏనుగులు, గుర్రాలు, కాల్బలం… సిద్ధం చేసుకున్నాడు. అందరూ కలిసి అయోధ్య మీదకు దండెత్తి, నగరాన్ని నలువైపులా చుట్టుముట్టారు.
వేగుల ద్వారా పురంజయునికి ఈ వార్త తెలిసింది.
మరో రాజైతే వణికిపోయేవాడు. “నేనేం చేశానని ఇలా జరిగింది?” అని ఆలోచించేవాడు.
పురంజయుడు అలా ఆలోచించలేదు.
అతనికి కొంచెం కూడా భయం లేదు. తన చతురంగ బలాన్ని కూడగట్టాడు. ఆయుధాలు ధరించాడు. ఆయుధాలతో నిండిన రథం ఎక్కాడు. యుద్ధభేరులు మోగించాడు. శంఖాలు పూరించారు. సింహంలా గర్జించాడు.
అయోధ్య ద్వారం దాటి… నేరుగా శత్రుసైన్యంలోకి దూకాడు.
ఈ రోజు అధ్యాయం ఇక్కడితో ముగుస్తుంది.
అధర్మ సంపద నిలవదు
ఈ కథ ఏం చెబుతోంది? అత్రి మొదటే చెప్పాడు. ఆరోగ్యాన్ని మించిన సంపద లేదు, హరిని మించిన దైవం లేదు. హరి ఉన్న రాజుకు అన్నీ ఉన్నట్టే. దేవునికీ, దేవుని సేవ చేసేవారికీ చెందినదాన్ని లాక్కునే రాజు… ఖజానా నిండుగా ఉన్నా, అప్పటికే ఓడిపోవడం మొదలుపెట్టాడు. అధర్మంతో వచ్చిన సంపద నిలవదు.
ఆ హెచ్చరిక పక్కనే అత్రి కార్తీకాన్ని కూడా చెప్పాడు. ఈ మాసంలో హరి దగ్గరకు తిరిగి వెళ్ళే దారి అందరికీ తెరిచే ఉంటుంది. ఒక స్నానం. ఒక దీపం. ఒక ప్రార్థన. పురంజయుని లాంటి రాజుకు కూడా… అది ముందు ముందు చూద్దాం.
ఈ అధ్యాయం మనల్ని కోరేది
ఈ రోజు అత్రి చెప్పినట్లే చేయండి. తెల్లవారుజామునే స్నానం చేసి, శివాలయంలోనో విష్ణ్వాలయంలోనో ఒక దీపం వెలిగించండి.
ఇంకా చదవండి
- కార్తీక పురాణం – 30 రోజుల కథలు
- ముందు అధ్యాయం: కార్తీక పురాణం 19వ అధ్యాయం – నిద్రపోని స్వామి నాలుగు నెలల శయనం
- మొదటి అధ్యాయం: కార్తీక పురాణం 1వ అధ్యాయం – ప్రతి నీటిలో గంగ
- కార్తీక మాసం ఎందుకు అంత పవిత్రం? ప్రాముఖ్యత, ముఖ్య రోజులు
- దీపం ఎందుకు వెలిగిస్తాం? దీపారాధన అర్థం, నియమాలు
- ఇంట్లో తులసి పూజ ఎలా చేయాలి? విధానం, నియమాలు