కోటి సూర్యుల కాంతితో జగన్నాథుడు ఒక అడవిలో నిలబడి ఉన్నాడు.
ఒక వృద్ధ మునిని చూసి అన్నాడు: “నీ మీద ప్రసన్నుడనయ్యాను. వరం కోరుకో.”
ఏదైనా. ధనం. అధికారం. దీర్ఘాయువు. ఏదైనా సరే.
ఆ ముని అన్నాడు: “మాకు ఏమీ వద్దు.”
అప్పుడు స్వామి ఇంకా ఆశ్చర్యకరమైన మాట చెప్పాడు. “ప్రతి సంవత్సరం నాలుగు నెలలు పడుకుంటాను. కానీ నిజానికి నేను నిద్రపోను.”
మరి ఎందుకు పడుకుంటాడు? ఏం చూడడానికి ఎదురుచూస్తాడు?
నైమిశారణ్యంలో జ్ఞానసిద్ధుని స్తుతి
మనం ఎక్కడ ఉన్నామో గుర్తు చేసుకుందాం. వశిష్ఠుడు జనకునికి ఒక కథ చెబుతున్నాడు. ఆ కథలో అంగీరస మహర్షి, చెక్క స్తంభం నుంచి విముక్తి పొందిన మనిషికి బోధిస్తున్నాడు. నైమిశారణ్యంలో మునులకు శ్రీ మహావిష్ణువు ఎలా ప్రత్యక్షమయ్యాడో అంగీరసుడు నిన్న చెప్పాడు. ఈ రోజు మనం ఆ అడవిలోనే ఉంటాం.
మునులలో పెద్దవాడైన జ్ఞానసిద్ధుడు చేతులు జోడించి స్వామి ముందు నిలబడ్డాడు. స్తుతించడం మొదలుపెట్టాడు.
“స్వామీ, వేదాలు చెప్పేది నిన్నే. నువ్వు ఒక్కడివే, రెండవది లేదు. సూర్యచంద్రులు నిన్ను స్తుతిస్తారు. శివుడూ బ్రహ్మా నిన్ను స్తుతిస్తారు. మాటలు నిన్ను అందుకోలేవు. ఈ పుట్టుక-చావుల సంసార భయాన్ని పోగొట్టేవాడివి నువ్వే.”
“ప్రతి ప్రాణిలోనూ నువ్వే ఉన్నావు. ప్రతి ఇంద్రియాన్నీ నడిపించేది నువ్వే. చీకట్లో తాడులో పాము కనిపించినట్లు ఈ జగత్తంతా నీలోనే కనిపిస్తుంది. మాంసనేత్రాలకు నువ్వు కనిపించవు.”
“గజేంద్రుని కాపాడావు. బాలుడైన ధ్రువుని కాపాడావు. ప్రహ్లాదుని, మార్కండేయుని, విభీషణుని, ఉద్ధవుని… అందరినీ రక్షించావు.”
చివరగా స్వామి నామాలతో ముగించాడు.
“కేశవా. నారాయణా. గోవిందా. విష్ణూ. మధుసూదనా. త్రివిక్రమా. వామనా. శ్రీధరా. హృషీకేశా. పద్మనాభా. దామోదరా. ముకుందా. మురారీ. మమ్మల్ని రక్షించు.”
జ్ఞానసిద్ధుడు కోరిన ఒకే వరం
విష్ణువు సంతోషించాడు. “జ్ఞానసిద్ధా, ఏ వరమైనా కోరుకో.”
జ్ఞానసిద్ధుడు అన్నాడు: “స్వామీ, మేము అన్నీ వదిలేసినవాళ్ళం. ఈ లోకంలో మాకు ఏమీ అక్కర్లేదు. నీ వైకుంఠంలో మాకు చోటు ఇవ్వు. ఇంకే వరమూ వద్దు.”
“అలాగే,” అన్నాడు విష్ణువు.
స్వామి శయనం వెనుక రహస్యం
తరువాత స్వామి గంభీరంగా అన్నాడు.
“కానీ విను. భూమి మీద చాలామంది మందబుద్ధులయ్యారు. అజాగ్రత్తగా ఉన్నారు. ధర్మం వదిలేశారు. వాళ్ళ కోసం ఒక వ్రతం చెబుతాను. అది వాళ్ళను విముక్తుల్ని చేస్తుంది.”
“ప్రతి సంవత్సరం ఆషాఢ మాసంలో లక్ష్మీదేవితో కలిసి పాలసముద్రంలో ఆదిశేషుని మీద శయనిస్తాను. కార్తీకంలో మేల్కొంటాను. ఈ నాలుగు నెలల్లో ఎవరు తమ శక్తి కొద్దీ వ్రతం చేస్తారో, వాళ్ళ పాపాలు నశిస్తాయి. వాళ్ళు నన్ను చేరుతారు. దీన్ని పట్టించుకోనివాళ్ళు నరకంలో పడతారు.”
అప్పుడు అన్నిటికంటే ఆశ్చర్యకరమైన మాట చెప్పాడు.
“కానీ ఇది తెలుసుకో. నేను నిజంగా నిద్రపోను. నిద్ర, మాంద్యం, దుఃఖం, పుట్టుక, లాభం, నష్టం… ఇవేవీ నన్ను అంటవు. నా భక్తులు ఎవరో, కానివాళ్ళు ఎవరో చూడడానికే పడుకుంటాను.”
ఆలోచించండి. ఎప్పుడూ నిద్రపోని స్వామి నాలుగు నెలలు పడుకుని… గమనిస్తాడు. తాను దూరంగా ఉన్నట్లు అనిపించినప్పుడు కూడా తనను గుర్తుంచుకునేది ఎవరు?
“ఈ వ్రతం గొప్పదనం తెలిసి కూడా చేయకపోవడం పెద్ద పాపం,” అన్నాడు విష్ణువు. “ఏ రూపంలో చేసినా, చేసినవాళ్ళు నా లోకానికి వస్తారు. జ్ఞానసిద్ధుడు చేసిన ఈ స్తోత్రాన్ని ఉదయం, మధ్యాహ్నం, సాయంత్రం పఠించేవాళ్ళు నన్ను చేరుతారు.”
తరువాత విష్ణువు లక్ష్మీదేవితో పాలసముద్రానికి వెళ్ళి ఆదిశేషుని మీద శయనించాడు.
జ్ఞానసిద్ధుడూ నైమిశారణ్య మునులూ ఆ వ్రతం చేశారు. వైకుంఠం చేరారు.
అందరూ చేయగల చాతుర్మాస్య వ్రతం
అంగీరసుడు కథ ముగించి, స్తంభం నుంచి వచ్చిన మనిషి వైపు తిరిగాడు.
“వ్రతాలన్నిటిలో ఇదే గొప్పది. ఎవరైనా చేయవచ్చు. స్త్రీ అయినా పురుషుడైనా. ఏ కులంవారైనా. పుణ్యాత్ములైనా పాపులైనా. విధవలు, సన్యాసులు, అందరూ. మనసు, మాట, శరీరం శుద్ధంగా ఉంచుకుని శ్రీ హరిని పూజిస్తే చాలు.”
ఇదంతా చెబుతున్న వశిష్ఠుడు జనకుని వైపు తిరిగాడు.
“జనకా, నువ్వు కూడా చాతుర్మాస్య వ్రతం చేయి.”
ఈ అధ్యాయం మనల్ని కోరేది
ఈ కథలో వరం ఎవరికి దక్కిందో గమనించండి. ధనం అడిగినవాడికి కాదు. స్వామి దగ్గర ఉండడం తప్ప ఇంకేమీ అడగని మునికి. ఆ తరువాత స్వామి మనందరికీ ఆయన దారిలో నడిచే ఒక వ్రతాన్ని ఇచ్చాడు.
ఈ రోజు ఈ అధ్యాయం ఒక సులభమైన పని చెబుతోంది. జ్ఞానసిద్ధుడిలా స్వామి నామాలను ఈ రోజు మూడు సార్లు చెప్పుకోండి: ఉదయం, మధ్యాహ్నం, సాయంత్రం. “కేశవా. నారాయణా. గోవిందా. ముకుందా. మురారీ. మమ్మల్ని రక్షించు.” మళ్ళీ ఆషాఢం వచ్చినప్పుడు ఈ నాలుగు నెలలు గుర్తుంచుకుని, మీ శక్తి కొద్దీ ఒక వ్రతం చేయండి.
ఇంకా చదవండి
- కార్తీక పురాణం – 30 రోజుల కథలు
- ముందు అధ్యాయం: కార్తీక పురాణం 18వ అధ్యాయం – మారువేషంలో వచ్చిన వైకుంఠనాథుడు
- మొదటి అధ్యాయం: కార్తీక పురాణం 1వ అధ్యాయం – ప్రతి నీటిలో గంగ
- కార్తీక మాసం ఎందుకు అంత పవిత్రం? ప్రాముఖ్యత, ముఖ్య రోజులు
- దీపం ఎందుకు వెలిగిస్తాం? దీపారాధన అర్థం, నియమాలు
- ఇంట్లో తులసి పూజ ఎలా చేయాలి? విధానం, నియమాలు