కార్తీక పౌర్ణమి రాత్రి.
కొందరు మునులు గుడిలో కూర్చుని కార్తీక పురాణం చదువుతున్నారు. బయట, గుడి ద్వారానికి ఎదురుగా, ఒక పొడవైన చెక్క స్తంభం మీద దీపం ఎత్తుగా వెలుగుతోంది.
అప్పుడు… ఫెళ్ మని ఒక శబ్దం.
స్తంభం ముక్కలు ముక్కలుగా బద్దలైంది. దీపం కిందపడి ఆరిపోయింది.
ఆ విరిగిన చెక్కలోంచి… ఒక మనిషి బయటికి వచ్చాడు.
ఎవరు అతను? ఎంత కాలంగా ఆ చెక్కలో బందీగా ఉన్నాడు?
ఈ రోజు లెక్కలేనన్ని జన్మలు చెట్టుగా గడిపిన ఒక మనిషి కథ. వశిష్ఠుడు జనకునికి చెప్పాడు.
మతంగ మహాముని ఆశ్రమంలో స్తంభదీపం
మతంగ మహాముని ఆశ్రమంలో ఒక విష్ణ్వాలయం ఉండేది. ఆయన రోజూ అక్కడ పూజ చేసేవాడు.
కార్తీక మాసం రాగానే చుట్టుపక్కల ఆశ్రమాల మునులు కూడా వచ్చి చేరారు. అందరూ కలిసి స్వామిని పూజించేవారు. ప్రతి సాయంత్రం గుడి ద్వారాల దగ్గర దీపాల వరుసలు పెట్టేవారు. వాళ్ళలో అంగీరసుడు అనే మహర్షి కూడా ఉన్నాడు. ఈ పేరు గుర్తుంచుకోండి.
ఒక రోజు వాళ్ళలో ఒక వృద్ధ ముని అన్నాడు: “కార్తీక పౌర్ణమి వచ్చింది. ఈ రాత్రి స్వామి ముందు స్తంభం మీద దీపం పెడితే వైకుంఠం లభిస్తుంది. మనం ఒక స్తంభదీపం పెడదాం.”
అందరూ అడవికి వెళ్ళారు. పొడవైన, తిన్నని ఒక చెట్టును మొదలంటా నరికారు. కొమ్మలు తీసేశారు. తెచ్చి గుడి ముందు స్వామికి ఎదురుగా పాతారు. దాని మీద ధాన్యం పెట్టి, ఆవు నేతి దీపం వెలిగించారు.
తరువాత లోపలికి వెళ్ళి పురాణం చదువుతూ కూర్చున్నారు.
అప్పుడే ఆ శబ్దం వినిపించింది. చిటపట. తరువాత పెద్ద చప్పుడు.
స్తంభం ముక్కలైపోయింది. దీపం కిందపడింది. ఆ చెక్క ముక్కల మధ్య ఒక మనిషి నిలబడి ఉన్నాడు. చేతులు జోడించి మునులకు నమస్కరించాడు.
మునులు నిర్ఘాంతపోయారు. “ఎవరు నువ్వు? ఏ పాపం వల్ల చెట్టులో బందీ అయ్యావు?”
ధనం కళ్ళు మూసిన బ్రాహ్మణుడి కథ
అతను చెప్పడం మొదలుపెట్టాడు.
“నేను ఒక బ్రాహ్మణుడిని. చాలా ధనవంతుడిని. ఆ ధనమే నా కళ్ళు మూసేసింది.”
“వేదం చదవడం మానేశాను. సంధ్యావందనం మానేశాను. పుణ్యనదిలో స్నానం చేయలేదు. ఎవరికీ ఏమీ దానం చేయలేదు. భగవంతుణ్ణి పూజించలేదు.”
“పండితులు, సజ్జనులు నా ఇంటికి వస్తే లేచి ఎదురు వెళ్ళలేదు. నేను ఎత్తైన ఆసనం మీద కూర్చుని, వాళ్ళను నా కాళ్ళ దగ్గర నేల మీద కూర్చోబెట్టాను. వాళ్ళ వైపు కాళ్ళు చాపాను. వాళ్ళు ఏది అడిగినా ఇవ్వలేదు. సహాయం చేస్తానని మాట ఇచ్చి, ఎప్పుడూ చేయలేదు.”
తల వంచుకున్నాడు.
“చనిపోయాక వాటన్నిటికీ శిక్ష అనుభవించాను. ఆ తరువాత జన్మలు మొదలయ్యాయి. యాభై రెండు వేల సార్లు కుక్కగా పుట్టాను. పది వేల సార్లు కాకిగా. పది వేల సార్లు తొండగా. పది వేల సార్లు పురుగుగా.”
“ఆ తరువాత… చెట్టుగా. జన్మ తరువాత జన్మ, ఒకే చోట నిలబడి. కదలలేను. మాట్లాడలేను. లెక్కలేనన్ని జన్మలు.”
“ఈ రాత్రి, కార్తీక పౌర్ణమి నాడు, మీరు నన్ను నరికి నా మీద దీపం పెట్టారు. మీలాంటి మహాత్ములను చూడగానే నాకు అంతా గుర్తొచ్చింది. ప్రతి జన్మా. నేను విముక్తుడినయ్యాను.”
మునులు ఆశ్చర్యపోయారు. “కార్తీక పౌర్ణమి మహిమ ఇంత గొప్పదా! రాయి అయినా, కర్ర అయినా ముక్తి పొందుతుంది. ఇతరులు పెట్టిన దీపాన్ని మోసినంత మాత్రాన చెక్కకు కూడా దామోదరుడు ముక్తి ఇస్తాడు.”
ఒకటి గమనించండి. ఒకప్పుడు ఇతను పండితులను తన కాళ్ళ దగ్గర కూర్చోబెట్టాడు. ఈ రాత్రి తానే వాళ్ళ పాదాల దగ్గర నమస్కరిస్తున్నాడు.
నిజమైన ముక్తి కోసం ఒక ప్రశ్న
కానీ అతనికి చెట్టు నుంచి బయటపడడం ఒక్కటే చాలలేదు. అర్థం చేసుకోవాలనుకున్నాడు.
“మహాత్ములారా, నాకు నిజమైన ముక్తికి దారి ఉందా? కర్మబంధం ఎలా కలుగుతుంది? అది ఎలా తెగిపోతుంది?”
మునులందరూ తమలో ఒకరి వైపు చూశారు. అంగీరస మహర్షి వైపు. “మీరే ఇతనికి సమాధానం చెప్పండి.”
అంగీరసుడు అంగీకరించాడు.
స్తంభదీపం, నిత్యదీపం మహిమ
వశిష్ఠుడు జనకునితో అన్నాడు: “జనకా! కార్తీక పౌర్ణమి నాడు స్వామి ముందు స్తంభదీపం పెడితే వైకుంఠం లభిస్తుంది. ఆ దీపాన్ని చూసినంత మాత్రాన్నే, సూర్యోదయానికి చీకటి పోయినట్లు పాపాలు పోతాయి.”
“ఈ మాసమంతా రోజూ తాంబూలం దానం చేయాలి. రోజూ దేవుని ముందో, తులసి కోట దగ్గరో దీపం పెట్టాలి. అలా చేసినవారు వైకుంఠం చేరుతారు.”
ఈ అధ్యాయం మనల్ని కోరేది
పౌర్ణమి వెళ్ళిపోయింది. కానీ కార్తీక దీపాలు ఆగవు. మీ ఊరి గుడిలో ధ్వజస్తంభం మీద ఆకాశదీపం కనిపిస్తే ఈ రాత్రి ఆగి నమస్కరించండి. వీలైతే మీరు కూడా ఎత్తైన చోట ఒక దీపం పెట్టండి.
ఇంకా చదవండి
- కార్తీక పురాణం – 30 రోజుల కథలు
- ముందు అధ్యాయం: కార్తీక పురాణం 15వ అధ్యాయం – దీపం వెలిగించిన ఎలుక
- మొదటి అధ్యాయం: కార్తీక పురాణం 1వ అధ్యాయం – ప్రతి నీటిలో గంగ
- కార్తీక మాసం ఎందుకు అంత పవిత్రం? ప్రాముఖ్యత, ముఖ్య రోజులు
- దీపం ఎందుకు వెలిగిస్తాం? దీపారాధన అర్థం, నియమాలు
- ఇంట్లో తులసి పూజ ఎలా చేయాలి? విధానం, నియమాలు