స్వర్గంలో ఒక పుణ్యాత్ముడు ప్రశాంతంగా ఉన్నాడు. ఆయన పేరు శ్రుతకీర్తి. భూమి మీద ఉన్నప్పుడు ధర్మం తప్పని రాజు. ఎన్నో యజ్ఞాలు చేశాడు. ఇప్పుడు దేవతల రాజైన ఇంద్రుడే ఆయనను గౌరవిస్తాడు.
అంతలోనే, ఏ హెచ్చరికా లేకుండా… ఆయన కిందకు పడిపోయాడు.
స్వర్గం నుంచి… నేరుగా యమలోకంలోకి.
యమధర్మరాజు ముందు నిలబడ్డాడు. తల వంచలేదు. సూటిగా చూశాడు.
“నువ్వు ధర్మరాజువి. నేను ఏ పాపమూ చేయలేదు. నేనెందుకు ఇక్కడ ఉన్నాను?”
ఏం జరిగింది? ఒక పుణ్యాత్ముణ్ణి స్వర్గం నుంచి కిందకు లాగింది ఎవరు?
వశిష్ఠుడు జనకునికి చెప్పిన కథ
ఈ రోజు వశిష్ఠుడు జనకునికి ఈ మాసంలో అన్నిటికంటే గొప్ప దానం, కన్యాదానం గురించి చెప్పాడు. దానికి పూర్తి వ్యతిరేకమైన ఒక పాపం గురించి కూడా చెప్పాడు.
పూర్వం ద్వాపర యుగంలో వంగ దేశానికి సువీరుడు అనే రాజు ఉండేవాడు. పరాక్రమవంతుడు. కానీ క్రూరుడు, స్వార్థపరుడు.
శత్రువులు అతని రాజ్యాన్ని లాక్కున్నారు. సువీరుడు భార్యతో కలిసి అడవికి వెళ్ళాడు. నర్మదా నది ఒడ్డున ఒక పర్ణశాల కట్టుకుని, దుంపలూ పండ్లూ తింటూ బతికాడు.
అక్కడ వాళ్ళకు ఒక కూతురు పుట్టింది. శుక్లపక్ష చంద్రుడిలా అందంగా పెరిగింది.
ఒక రోజు ఒక యువకుడు ఆ పర్ణశాలకు వచ్చాడు. ఒక ముని కుమారుడు. ఆమెను పెళ్ళి చేసుకుంటానని అడిగాడు.
సువీరుడు అన్నాడు: “నేను పేదవాణ్ణి. నా కూతురు కావాలంటే డబ్బు ఇవ్వాలి. చాలా డబ్బు.”
ఆ యువకుని దగ్గర ఏమీ లేదు. అతను నర్మదా తీరంలో ధనాధిపతి అయిన కుబేరుని గురించి తపస్సు చేశాడు. కుబేరుడు అతనికి గొప్ప ధనం ఇచ్చాడు. ఆ ధనమంతా తెచ్చి సువీరునికి ఇచ్చాడు. అడవిలోనే పెళ్ళి జరిగింది. కూతురు భర్తతో వెళ్ళిపోయింది.
సువీరుడూ భార్యా కూతురి కన్యాశుల్కంతో సుఖంగా బతికారు.
ఆ తరువాత రెండవ కూతురు పుట్టింది. సువీరుడు సంతోషంతో పొంగిపోయాడు.
“భలే! ఈ పిల్లను అమ్మితే జీవితాంతం హాయిగా బతకొచ్చు,” అనుకున్నాడు.
సాధువు హెచ్చరిక, రాజు నిర్లక్ష్యం
ఒక రోజు ఒక సాధువు నర్మదలో స్నానానికి వచ్చాడు. పర్ణశాలను చూసి, “మీరెవరు? ఇక్కడ ఎందుకు ఉంటున్నారు?” అని అడిగాడు.
సువీరుడు అంతా చెప్పాడు. పోయిన రాజ్యం. పేదరికం. కూతురి కోసం తీసుకున్న డబ్బు.
సాధువు ముఖం కఠినంగా మారింది.
“నువ్వు ఏం చేశావో తెలుసా? కన్యావిక్రయం అన్నిటికంటే పెద్ద పాపం. దానికి ప్రాయశ్చిత్తమే లేదు. దాని వల్ల నీ పితృదేవతలు అసంతృప్తి చెందుతారు. కానీ విను. ఇంకా ఒక దారి ఉంది. రెండవ కూతురికి ఇంకా పెళ్ళి కాలేదు. ఆమెను బంగారు నగలతో అలంకరించి, కార్తీక మాసంలో, శాస్త్రోక్తంగా, ఒక విద్వాంసుడైన, మంచి వరునికి కన్యాదానం చెయ్యి. కార్తీకంలో కన్యాదానం సకల తీర్థస్నానాలకూ, అశ్వమేధ యాగానికీ సమానం.”
సువీరుడు నవ్వాడు.
“ధర్మం ఏమిటి? పుణ్యలోకం ఏమిటి? సంపాదించడం, అనుభవించడం… అంతే. డబ్బు ఇచ్చినవాడికే ఇస్తాను.”
సాధువు ఇంకేమీ మాట్లాడలేదు. వెళ్ళిపోయాడు.
కొంత కాలానికి సువీరుడు ఆ అడవిలోనే చనిపోయాడు. యమదూతలు అతణ్ణి లాక్కుపోయారు. యముడు అతణ్ణి అసిపత్రవనం అనే నరకంలో పడేశాడు. కత్తుల్లాంటి ఆకులున్న అడవి అది.
కానీ ఆ పాపం అతనితో ఆగలేదు. అతని పితృదేవతల దాకా వెళ్ళింది.
అందుకే ఆ వంశంలోని పుణ్యాత్ముడైన శ్రుతకీర్తి స్వర్గం నుంచి కిందపడ్డాడు.
యముని సభలో శ్రుతకీర్తి
ఇప్పుడు మళ్ళీ యముని సభలోకి వద్దాం. “నేను ఏ పాపమూ చేయలేదు. నేనెందుకు ఇక్కడ?” అని శ్రుతకీర్తి నిలదీస్తున్నాడు.
యముడు శాంతంగా సమాధానం చెప్పాడు.
“నువ్వు చెప్పింది నిజమే. నువ్వు ఏ పాపమూ చేయలేదు. కానీ నీ వంశంవాడు సువీరుడు కన్న కూతురి శుల్కంతో బతికాడు. ఆ పాపం వల్ల అతని పితృదేవతలందరూ బాధపడుతున్నారు. నీచ జన్మలు ఎత్తబోతున్నారు.”
శ్రుతకీర్తి కలవరపడ్డాడు. “దీనికి ఉపాయమే లేదా?”
“ఉంది. సువీరుని రెండవ కూతురికి ఇంకా పెళ్ళి కాలేదు. నర్మదా తీరంలోని ఆ పర్ణశాలలో తల్లితో ఉంది. నా అనుగ్రహంతో ఇదే శరీరంతో భూమికి వెళ్ళు. కార్తీక మాసంలో ఆమెను ఒక యోగ్యుడైన వరునికి కన్యాదానం చేయించు. కార్తీకంలో కన్యాదాన ఫలానికి కొలతే లేదు.”
శ్రుతకీర్తి మనిషి రూపంలో భూమికి వచ్చాడు.
నర్మదా తీరంలోని ఆ చిన్న పర్ణశాలను వెతికి పట్టుకున్నాడు. సువీరుని భార్యనూ, ఆ అమ్మాయినీ చూశాడు.
ఆ అమ్మాయిని బంగారు నగలతో అలంకరించాడు. కార్తీక శుక్లపక్షంలో, శాస్త్రోక్తంగా, ఒక జ్ఞాని అయిన ముని కుమారునికి కన్యాదానం చేశాడు.
అమ్మలేదు. దానం చేశాడు.
ఆ క్షణంలోనే ఎక్కడో నరకంలో సువీరుని మెడలోని యమపాశం తెగిపోయింది. అతను స్వర్గానికి వెళ్ళాడు.
శ్రుతకీర్తి అంతటితో ఆగలేదు. పది మంది పేద బ్రహ్మచారులకు పెళ్ళి కోసం ధనం ఇచ్చాడు. ఆ వంశంలోని పితృదేవతలందరూ స్వర్గం చేరారు. శ్రుతకీర్తి కూడా తిరిగి స్వర్గానికి వెళ్ళాడు.
గమనించండి. ఒక్కడి దురాశ వంశమంతటినీ కిందకు లాగింది. ఒక్క కన్యాదానం వంశమంతటినీ మళ్ళీ పైకి లేపింది.
కార్తీకంలో మనం చేయవలసిన ధర్మాలు
వశిష్ఠుడు రాజుతో అన్నాడు: “జనకా! కార్తీకంలో ముఖ్యమైన ధర్మాలు ఇవి. కన్యాదానం. ప్రాతఃస్నానం. పేద బ్రాహ్మణ బాలునికి ఉపనయనానికీ విద్యకూ సాయం. వస్త్రదానం. అన్నదానం. కూతురు లేనివారు కూడా ఒక పేద పిల్ల పెళ్ళికి ధనసాయం చేసి కన్యాదాన ఫలం పొందవచ్చు. మాట సాయం చేసినా అంతులేని పుణ్యం వస్తుంది.”
మీకు తెలిసిన ఏ పేద కుటుంబంలోనైనా పెళ్ళి జరుగుతుంటే, మీకు చేతనైన సాయం చేయండి. డబ్బుతో. శ్రమతో. కనీసం ఒక మంచి మాటతో.
ఇంకా చదవండి
- కార్తీక పురాణం – 30 రోజుల కథలు
- ముందు అధ్యాయం: కార్తీక పురాణం 12వ అధ్యాయం – ధర్మవీరుడు చులకన చేసిన రాయి
- మొదటి అధ్యాయం: కార్తీక పురాణం 1వ అధ్యాయం – ప్రతి నీటిలో గంగ
- కార్తీక మాసం ఎందుకు అంత పవిత్రం? ప్రాముఖ్యత, ముఖ్య రోజులు
- దీపం ఎందుకు వెలిగిస్తాం? దీపారాధన అర్థం, నియమాలు
- ఇంట్లో తులసి పూజ ఎలా చేయాలి? విధానం, నియమాలు