ఒక పేద బ్రాహ్మణుని ఇంట్లో అప్పుడే పెళ్ళి జరిగింది. పెళ్ళికూతురు చాలా చిన్నది.
అంతలోనే… పెళ్ళికొడుకు చనిపోయాడు.
ఇల్లంతా ఏడుపులు. బంధువులంతా చేరారు. కాపురం మొదలవకముందే ఆ అమ్మాయి విధవరాలై మౌనంగా కూర్చుంది.
కానీ ఆమె తండ్రి ఏడవడం లేదు. ప్రశాంతంగా, లోతుగా ఆమె వైపు చూస్తున్నాడు. ఇంకెవరికీ కనిపించనిది ఆయనకు కనిపించింది.
ఆమె చేతిలో ఒక చిన్న రాయి పెట్టాడు.
“అమ్మా! దీన్ని దానం చెయ్యి,” అన్నాడు.
రాయి ఎందుకు? మృత్యువు ముందు ఒక రాయి ఏం చేయగలదు? అసలు ఈ అమ్మాయి ఎవరు?
వశిష్ఠుడు చెప్పిన ద్వాదశి మహిమ
ఈ రోజు వశిష్ఠుడు జనకునికి ఈ మాసంలోనే అన్నిటికంటే గొప్ప రోజు, కార్తీక శుద్ధ ద్వాదశి మహిమ చెప్పాడు. చూడటానికి ఏమీ లేనట్లు కనిపించే ఒక దానం గురించి చెప్పాడు.
గోదావరి ఒడ్డున ఒక ధనవంతుడైన వైశ్యుడు ఉండేవాడు. లెక్కలేనంత డబ్బు. కానీ ఎవరికీ ఒక్క పైసా ఇవ్వలేదు. తానూ అనుభవించలేదు. వడ్డీకి అప్పులిచ్చి బతికేవాడు.
ఒకసారి ఒక పండితుడైన బ్రాహ్మణునికి పెద్ద మొత్తం అప్పు ఇచ్చాడు. గడువు తీరగానే ఊరూరా అతని వెంటపడి, అసలూ వడ్డీ ఇవ్వమని నిలదీశాడు.
“ఈ నెల చివరి దాకా గడువు ఇవ్వండి. అప్పు తీర్చక తప్పదు. ఈ జన్మలో కాకపోతే వచ్చే జన్మలో అయినా తీర్చాలి,” అన్నాడు ఆ బ్రాహ్మణుడు.
కానీ వైశ్యునికి కోపం కళ్ళు కప్పేసింది. అక్కడికక్కడే ఆ బ్రాహ్మణుణ్ణి చంపేశాడు.
ఆ తరువాత భయం పట్టుకుంది. రాజదండనకు భయపడి ఇంటికి పారిపోయి దాక్కున్నాడు. సిగ్గు లేకుండా కొంత కాలం బతికాడు. ఆ తరువాత చనిపోయాడు.
యమదూతలు అతణ్ణి కట్టి రౌరవ నరకానికి తీసుకుపోయారు.
ఆ వైశ్యునికి ధర్మవీరుడు అనే కొడుకు ఉన్నాడు. తండ్రికి పూర్తిగా వ్యతిరేకం.
ధర్మవీరుడు దానశీలి. బావులు తవ్వించాడు. చెరువులు కట్టించాడు. తోటలు వేయించాడు. పేదల పెళ్ళిళ్ళు జరిపించాడు. రోజూ ఆకలితో వచ్చిన ఎవరికైనా అన్నం పెట్టేవాడు.
నారదుని సలహా, ధర్మవీరుని నిరాకరణ
ఒక రోజు అతను శ్రీ హరిని పూజిస్తుండగా నారద మహర్షి వచ్చాడు. వీణ మీటుతూ “గోవిందా… నారాయణా…” అని పాడుతూ వచ్చాడు.
ధర్మవీరుడు ఆనందంతో కన్నీళ్ళు పెట్టుకున్నాడు. మహర్షి పాదాల మీద పడి సత్కరించాడు.
నారదుడు అన్నాడు: “ధర్మవీరా! జాగ్రత్తగా విను. కార్తీక ద్వాదశి శ్రీ మహావిష్ణువుకు చాలా ప్రియమైనది. ఆ రోజు ధనికుడైనా పేదవాడైనా, ఏ వర్ణంవాడైనా, స్త్రీ అయినా సాలగ్రామ దానం చేస్తే జన్మజన్మల పాపాలు నశిస్తాయి.”
సాలగ్రామం అంటే ఒక చిన్న నల్లని పవిత్ర శిల. దాన్ని సాక్షాత్తు శ్రీ మహావిష్ణువు రూపంగా పూజిస్తారు.
“నీ తండ్రి యమలోకంలో బాధపడుతున్నాడు. కార్తీక ద్వాదశి నాడు సాలగ్రామ దానం చెయ్యి. ఆయనకు విముక్తి కలుగుతుంది,” అన్నాడు నారదుడు.
ధర్మవీరుడు ముఖం చిట్లించాడు.
“మహర్షీ! గోదానం, భూదానం, తిలదానం, సువర్ణదానం… ఇవి గొప్ప దానాలు. నేను అవి చేస్తాను. కానీ రాయా? అది తినడానికి పనికిరాదు. రాయిని దానం ఎందుకు ఇవ్వాలి?”
నారదుడు మళ్ళీ మళ్ళీ నచ్చచెప్పాడు. ధర్మవీరుడు ఒప్పుకోలేదు.
నారదుడు అంతర్ధానమయ్యాడు.
ధర్మవీరుడు జీవితంలో ఎన్నో మంచి పనులు చేశాడు. కానీ ఆ రోజు సాలగ్రామాన్ని చులకన చేశాడు. మహర్షి మాటను పెడచెవిన పెట్టాడు.
చులకన వెంటాడిన జన్మలు
చనిపోయాక ఆ ఒక్క క్షణపు చులకన అతని వెంటే వచ్చింది.
నరకంలో కొంత కాలం గడిపాక మళ్ళీ పుట్టాడు. మూడుసార్లు పులిగా. మూడుసార్లు కోతిగా. ఐదుసార్లు ఎద్దుగా. ఆ తరువాత పదిసార్లు స్త్రీగా… ప్రతిసారీ వైధవ్యం.
పదకొండవ జన్మలో ఆ జీవి ఒక పేద యాచక బ్రాహ్మణునికి కూతురుగా పుట్టింది.
అవును. మన కథలోని ఆ అమ్మాయి… ధర్మవీరుడే.
ఆమె చిన్నపిల్లగా ఉన్నప్పుడే తండ్రి ఒక మంచి వరునికిచ్చి పెళ్ళి చేశాడు. అంతలోనే ఆ వరుడు చనిపోయాడు.
తండ్రి ఇప్పించిన సాలగ్రామ దానం
ఆ తండ్రి గొప్ప భక్తుడు. దివ్యదృష్టితో కారణం తెలుసుకున్నాడు. కూతురి పూర్వజన్మలన్నీ చూశాడు. ఒకప్పుడు ఆమె వద్దన్న ఆ రాయిని చూశాడు.
ఒక సాలగ్రామం తెచ్చాడు. కార్తీక మాసంలో ఒక సోమవారం నాడు, ఒక పండితుడైన బ్రాహ్మణునికి కూతురి చేత దానం ఇప్పించాడు.
ఆమె భర్త… కళ్ళు తెరిచాడు.
బతికాడు.
ఆ దంపతులు చాలా కాలం సుఖంగా జీవించారు. ఆ తరువాత స్వర్గానికి వెళ్ళారు.
కానీ కథ ఇంకా పూర్తి కాలేదు.
చాలా కాలం తరువాత ఆ జీవి మళ్ళీ భూమి మీద ఒక బ్రాహ్మణ బాలుడిగా పుట్టింది. పూర్వపుణ్యం వల్ల జ్ఞానం కలిగింది. ప్రతి కార్తీక సోమవారం సాలగ్రామ దానం చేశాడు. చివరికి మోక్షం పొందాడు.
మరి రౌరవ నరకంలో ఇంతకాలం బాధపడుతున్న ఆ వైశ్యుడు?
ఆ సాలగ్రామ దాన మహిమతో అతను కూడా విముక్తుడయ్యాడు.
ఆలోచించండి. తండ్రి కోసం ఒకప్పుడు చేయనన్న దానాన్ని కొడుకు చివరికి చేశాడు. ఎన్నో జన్మలు పట్టింది, అంతే.
ఈ అధ్యాయం మనల్ని కోరేది
వశిష్ఠుడు అన్నాడు: “జనకా! కార్తీకంలో సాలగ్రామ దానంతో శ్రీ హరి సంతోషిస్తాడు. ఇందులో సందేహం లేదు. కోటి జన్మల పాపాలు కూడా కార్తీక శుద్ధ ఏకాదశి ఉపవాసంతో, ద్వాదశి సాలగ్రామ దానంతో పోతాయి.”
ఈ రోజు ఎందుకు ఇంత గొప్పదో కూడా చెప్పాడు. కార్తీక శుద్ధ ద్వాదశి నాడు శ్రీ మహావిష్ణువు యోగనిద్ర నుంచి మేల్కొంటాడు. ఏకాదశి ఉపవాసం, ఆ రాత్రి పాటలతో, పురాణంతో జాగరణ, ద్వాదశి నాడు బ్రాహ్మణులకు భోజనం పెట్టి పారణ… వీటి ఫలం లెక్కకు అందదు.
ఈ రోజే ఆ కార్తీక శుద్ధ ద్వాదశి. నిన్న ఏకాదశి ఉపవాసం ఉన్నవారు ఈ రోజు ముందుగా ఒక యోగ్యునికి భోజనం పెట్టి, ఆ తరువాత ఉపవాసం విరమించండి. శక్తి కొద్దీ దానం చేయండి. వీలైతే… సాలగ్రామ దానం చేయండి.
ఇంకా చదవండి
- కార్తీక పురాణం – 30 రోజుల కథలు
- ముందు అధ్యాయం: కార్తీక పురాణం 11వ అధ్యాయం – సుశీల దీపం, నలుగురికి విముక్తి
- మొదటి అధ్యాయం: కార్తీక పురాణం 1వ అధ్యాయం – ప్రతి నీటిలో గంగ
- కార్తీక మాసం ఎందుకు అంత పవిత్రం? ప్రాముఖ్యత, ముఖ్య రోజులు
- దీపం ఎందుకు వెలిగిస్తాం? దీపారాధన అర్థం, నియమాలు
- ఇంట్లో తులసి పూజ ఎలా చేయాలి? విధానం, నియమాలు