నమస్కారం

కార్తీక పురాణం 11వ అధ్యాయం – సుశీల దీపం, నలుగురికి విముక్తి

కార్తీక పౌర్ణమి నాడు సుశీల గుడిలో వత్తులు చేసి, ఊరివారిని పురాణ శ్రవణానికి పిలిచింది. ఆ పుణ్యాన్ని ధారపోసి యమలోకంలో ఉన్న భర్తతో సహా నలుగురిని విడిపించింది.

N. R. Sharma (Nutalapati Rajeshwara Sharma)
రచన: · వేదపండితులు, రచయితనవీకరణ · 3 నిమిషాల పఠనం
రేటింగ్‌లు లేవు
0 వీక్షణలు

ఆకాశంలో ఒక దివ్య విమానం పైకి వెళుతోంది. పూలతో, ముత్యాలతో, పగడాలతో మెరిసిపోతోంది. అందులో ఒక స్త్రీ కూర్చుని ఉంది. సామాన్యురాలు. సౌమ్యురాలు. శ్రీ మహావిష్ణువు లోకమైన వైకుంఠానికి వెళుతోంది.

కానీ వైకుంఠానికి దారి యమలోకం పక్కనుంచే వెళుతుంది.

ఆమె కిందకు చూసింది. ఎక్కడో కింద, ఒక చీకటి గుంటలో నలుగురు బాధపడుతున్నారు. ఇద్దరు బ్రాహ్మణులు. ఒక వేటగాడు. ఒక పులి.

ఆ ఇద్దరిలో ఒకడు… ఆమె భర్త.

“ఆపండి. దయచేసి విమానం ఆపండి,” అంది.

ఎవరు ఆ నలుగురు? అందరూ ఒకే గుంటలో ఎలా పడ్డారు? ఒక సామాన్య స్త్రీ వాళ్ళందరినీ విడిపించగలదా?

వశిష్ఠుడు జనకునికి చెప్పిన కథ

ఈ రోజు వశిష్ఠుడు జనకునికి ఒక్క దీపం మహిమనూ, ఈ పురాణ శ్రవణ మహిమనూ చెప్పాడు.

కళింగ దేశంలో మందరుడు అనే బ్రాహ్మణుడు ఉండేవాడు. స్నానం, సంధ్య, బ్రాహ్మణుడు చేయవలసినవన్నీ మానేశాడు. ఇతరుల ఇళ్ళలో కూలి పని చేసేవాడు.

అతని భార్య పేరు సుశీల. మంచి ఇల్లాలు, పతివ్రత. భర్త ఎలాంటివాడో ఆమెకు బాగా తెలుసు. అయినా ఒక్క మాట అనకుండా సేవ చేసేది.

కానీ మందరునికి కష్టపడి పని చేయడం కష్టమైపోయింది. ఒక కత్తి తీసుకుని అడవి దారి పక్కన దాక్కున్నాడు. బాటసారులను దోచుకోవడం మొదలుపెట్టాడు.

ఒక రోజు ఆ దారిన ఒక బ్రాహ్మణుడు వచ్చాడు. మందరుడు అతణ్ణి పట్టుకుని చెట్టుకు కట్టేశాడు. ఉన్నదంతా లాక్కున్నాడు.

సరిగ్గా అప్పుడే అడవిలో నుంచి ఒక క్రూరమైన కిరాతుడు వచ్చాడు. డబ్బు చూశాడు. ఇద్దరు బ్రాహ్మణులనూ చంపేసి, సొమ్మంతా తీసుకున్నాడు.

కానీ కిరాతుడు ఎంతో దూరం వెళ్ళలేదు. దగ్గర్లోని గుహలో నుంచి ఒక పెద్ద పులి మనుషుల వాసన పట్టి బయటకు వచ్చింది. కిరాతుని మీదకు దూకింది. కిరాతుడు దాన్ని పొడిచాడు. పులీ కిరాతుడూ ఇద్దరూ ఒకేసారి చనిపోయారు.

నాలుగు ప్రాణాలు. దురాశ, హింస అనే ఒకే గొలుసు. ఒక్క క్షణంలో అంతా ముగిసింది.

నలుగురినీ యమలోకానికి తీసుకుపోయారు. నలుగురినీ ఒకే చీకటి గుంటలో పడేశారు.

కార్తీక పౌర్ణమి నాడు సుశీల సేవ

ఇక్కడ సుశీల విధవరాలైంది. కానీ ఆమె దారి తప్పలేదు. ధర్మంగా బతికింది. సజ్జనుల సాంగత్యం చేసింది. శ్రీ హరిని భక్తితో కొలిచింది. ఎప్పుడూ భర్తను తలచుకుంటూ ఉండేది.

ఒక రోజు హరినామాలు పాడుతూ, ఆడుతూ ఒక యతీశ్వరుడు ఆ ఊరికి వచ్చాడు. ఆమె ఇంటి ముందుకు వచ్చాడు. ఆమె గౌరవంగా ఆహ్వానించి భిక్ష వేసింది.

ఆయన ఆమెను చూసి అన్నాడు: “అమ్మా! ఈ రోజు ఏ రోజో తెలుసా? కార్తీక పౌర్ణమి. ఈ రాత్రి గుడిలో స్వామి ముందు కార్తీక పురాణం చదువుతారు. దీపానికి నూనె నేను తెచ్చాను. నువ్వు వత్తి చేసి ఇస్తావా?”

సుశీల ముఖం వెలిగిపోయింది.

గుడికి వెళ్ళింది. నేల శుభ్రం చేసింది. ఆవుపేడతో అలికింది. అందమైన ముగ్గులు వేసింది. దూది తీసుకుని తన చేతులతో శుభ్రం చేసి రెండు వత్తులు చేసింది. దీపం వెలిగింది. శ్రీ హరికి పూజ జరిగింది.

అంతటితో ఆగలేదు. ఊరంతా ఇంటింటికీ తిరిగింది. “రండి. ఈ రాత్రి కార్తీక పురాణం వినడానికి రండి,” అని పిలిచింది.

జనం వచ్చారు. సుశీల వాళ్ళతో కలిసి కూర్చుని పురాణమంతా విన్నది.

ఆ రోజు నుంచి ఆమె శ్రీ మహావిష్ణువుకే అంకితమైంది. కొంత కాలానికి హరిని పూజిస్తూనే ప్రాణం విడిచింది.

వెంటనే విష్ణుదూతలు వచ్చారు. నాలుగు చేతులు. తామరపూల లాంటి కళ్ళు. పీతాంబరాలు. వెలిగిపోయే విమానం.

పుణ్యం ధారపోసిన సుశీల

అలా వైకుంఠానికి వెళుతూ యమలోకం పక్కనుంచి వెళ్ళింది… ఆ గుంటలో భర్తను చూసింది.

విమానం ఆపమని అడగగానే విష్ణుదూతలు ఆ నలుగురి గురించి చెప్పారు.

“మొదటివాడు నీ భర్త. ధర్మం వదిలి దొంగ అయ్యాడు.

రెండవవాడు అతను దోచుకున్న బ్రాహ్మణుడు. చిన్నతనంలో సొమ్ము కోసం తన స్నేహితుణ్ణే చంపాడు.

మూడవవాడు ఆ ఇద్దరినీ చంపిన కిరాతుడు.

నాలుగవది ఆ పులి. పూర్వజన్మలో అది ద్రావిడ దేశపు బ్రాహ్మణుడు. ద్వాదశి నాడు తినవచ్చా లేదా అని ఆలోచించకుండా నూనెలో వండిన ఆహారం తిన్నాడు.”

సుశీల కళ్ళలో నీళ్ళు తిరిగాయి. “వీళ్ళు విముక్తి పొందే దారే లేదా?”

“ఉంది. నీ పుణ్యం వాళ్ళకు ధారపొయ్యి,” అన్నారు.

ఆమె అలాగే చేసింది. చేతిలో నీళ్ళు తీసుకుని తన పుణ్యాన్ని పంచి ధారపోసింది.

పురాణం విన్న పుణ్యం… భర్తకు.

తన చేతులతో చేసిన వత్తి పుణ్యం… కిరాతునికీ పులికీ.

ఇంటింటికీ తిరిగి అందరినీ పురాణానికి పిలిచిన పుణ్యం… స్నేహితుణ్ణి మోసం చేసిన ఆ బ్రాహ్మణునికి.

ఆ క్షణంలోనే నలుగురూ విముక్తులయ్యారు.

చీకటి వాళ్ళను వదిలిపోయింది. సుశీలకు నమస్కరించారు. వాళ్ళ కోసం కూడా దివ్య విమానాలు వచ్చాయి. నలుగురూ వైకుంఠానికి వెళ్ళారు.

చిన్న సేవకు దక్కిన గొప్ప ఫలం

గమనించండి. ఆమె ఇచ్చింది బంగారం కాదు. భూమి కాదు. శుభ్రం చేసిన నేల. రెండు దూది వత్తులు. ఒక రాత్రి పురాణ శ్రవణం. పొరుగువాళ్ళ ఇళ్ళకు వెళ్ళి పిలిచిన కొన్ని పిలుపులు.

వశిష్ఠుడు రాజుతో అన్నాడు: “జనకా! ఈ మాసంలో అవిసె పూలతో శ్రీ హరిని పూజించినా పాపాలు పోతాయి. కార్తీక పౌర్ణమి నాడు దీపం పెడితే పాపాలు నశిస్తాయి. ఈ పురాణాన్ని చదివినా, చదివించినా, విన్నా ఉత్తమ లోకం చేరుతారు. విన్నవారినే కాదు, ఇతరులను కూడా అది ఉద్ధరిస్తుంది. చూశావు కదా.”

ఈ అధ్యాయం మన నుంచి కోరేది

ఈ రోజు దీపం పెట్టి పురాణం వినండి. వీలైతే ఇంట్లో ఎవరినైనా పిలిచి మీతో కలిసి వినమనండి.

ఇంకా చదవండి

తరచుగా అడిగే ప్రశ్నలు

కార్తీక పురాణం 11వ అధ్యాయంలో సుశీల ఎవరు?

సుశీల కళింగ దేశపు బ్రాహ్మణుడు మందరుని భార్య. మంచి ఇల్లాలు, పతివ్రత. భర్త మరణించాక ధర్మంగా బతికి, శ్రీ హరిని భక్తితో కొలిచింది.

యమలోకంలో ఒకే గుంటలో పడిన నలుగురు ఎవరు?

సుశీల భర్త మందరుడు, అతను దోచుకున్న బ్రాహ్మణుడు, ఆ ఇద్దరినీ చంపిన కిరాతుడు, ఆ కిరాతునితో పోరాడి చనిపోయిన పులి. ఆ పులి పూర్వజన్మలో ద్రావిడ దేశపు బ్రాహ్మణుడు.

కార్తీక పౌర్ణమి నాడు సుశీల ఏం చేసింది?

గుడిలో నేల శుభ్రం చేసి, ఆవుపేడతో అలికి, ముగ్గులు వేసింది. తన చేతులతో రెండు దూది వత్తులు చేసి దీపం వెలిగించింది. ఊరంతా తిరిగి అందరినీ పురాణం వినడానికి పిలిచి, వాళ్ళతో కలిసి పురాణమంతా విన్నది.

సుశీల నలుగురినీ ఎలా విడిపించింది?

విష్ణుదూతలు చెప్పినట్లు చేతిలో నీళ్ళు తీసుకుని తన పుణ్యాన్ని ధారపోసింది. పురాణం విన్న పుణ్యం భర్తకు, వత్తి పుణ్యం కిరాతునికీ పులికీ, అందరినీ పిలిచిన పుణ్యం ఆ బ్రాహ్మణునికీ ఇచ్చింది. ఆ క్షణంలోనే నలుగురూ విముక్తులయ్యారు.

ఈ అధ్యాయం ప్రకారం మనం ఏం చేయాలి?

దీపం పెట్టి పురాణం వినాలి. వీలైతే ఇంట్లో ఎవరినైనా పిలిచి కలిసి వినమనాలి. ఈ పురాణాన్ని చదివినా, చదివించినా, విన్నా ఉత్తమ లోకం చేరుతారని వశిష్ఠుడు చెప్పాడు.

N. R. Sharma (Nutalapati Rajeshwara Sharma)
రచయిత గురించి

నూతలపాటి రాజేశ్వర శర్మ

వేదపండితులు, రచయిత

నూతలపాటి రాజేశ్వర శర్మ గారు వేదపండితులు, రచయిత. అనేక సంవత్సరాలుగా దుర్గాదేవి ఆరాధనను అధ్యయనం చేస్తూ, ఆచరిస్తూ వస్తున్నారు. పూజా విధానాలు, మంత్రాలు, స్తోత్రాలను సామాన్య భక్తులకు సులభంగా అర్థమయ్యేలా వివరించడం వీరి లక్ష్యం. “శ్రీ దుర్గా నిత్యారాధన” గ్రంథ రచయిత. ఈ సైట్‌లోని వ్యాసాలు వీరి రచనలు, వీరి గ్రంథాల ఆధారంగా తయారైనవి.

రచయిత పేజీ →

వ్యాఖ్యలు

వ్యాఖ్య రాయడానికి లాగిన్ అవ్వండి

వ్యాఖ్యలు లోడ్ అవుతున్నాయి...