యమదూతలు యమధర్మరాజు సభలోకి తిరిగి వచ్చారు.
వాళ్ళ చేతులు ఖాళీగా ఉన్నాయి.
“ప్రభూ! మీ ఆజ్ఞ ప్రకారం పాపి అయిన అజామిళుణ్ణి తేవడానికి వెళ్ళాం. కానీ విష్ణుదూతలు వచ్చారు. మమ్మల్ని తరిమేశారు. అతణ్ణి తీసుకుపోయారు.”
యముని ముఖం కోపంతో ఎర్రబడింది. ఆ తరువాత కళ్ళు మూసుకున్నాడు. దివ్యదృష్టితో గతంలోకి చూశాడు… ఈ జన్మను దాటి, పూర్వజన్మలోకి.
అక్కడ కనిపించింది. ఎప్పుడో, చాలా కాలం క్రితం… కార్తీక మాసంలో ఒక్క రోజు.
ఆ రోజు అజామిళుడు ఏం చేశాడు? ఆ పూర్వజన్మలో అతని కోసం ఇంకెవరు ఎదురుచూస్తున్నారు?
వశిష్ఠుడు చెప్పిన పూర్వజన్మ కథ
రెండు రోజులుగా అజామిళుని కథ చదివాం. మంచినంతా వదిలేసిన అతను చనిపోయే క్షణంలో కొడుకును “నారాయణా!” అని పిలిచాడు… ఆ నామమే యమదూతలను తరిమేసి అతణ్ణి వైకుంఠానికి చేర్చింది. కానీ అతనికి పూర్వజన్మ పుణ్యం కూడా ఉంది అన్నాడు వశిష్ఠుడు. ఆ కథ చెప్పమని జనకుడు అడిగాడు.
యముడు చూసినదాన్ని వశిష్ఠుడు జనకునికి చెప్పాడు.
పూర్వజన్మలో అజామిళుడు మహారాష్ట్ర దేశంలో ఒక శివాలయంలో అర్చకుడు. అందగాడు. ధనవంతుడు. గర్విష్ఠి.
స్వామి సేవ చేయవలసినవాడు. కానీ గుడి సొమ్ము దొంగిలించాడు. స్నానం, సంధ్య మానేశాడు. స్వామికి ధూపం లేదు, దీపం లేదు, నైవేద్యం లేదు. శివుని వైపు కాళ్ళు పెట్టి నిద్రపోయేవాడు.
పేద బ్రాహ్మణుని ఇంట్లో చీలిక
ఒక పేద బ్రాహ్మణుడు ఉండేవాడు. భిక్షాటనతో బతికేవాడు. ఆయనకు ఒక యువతి భార్య.
ఆమె ఆ అందమైన అర్చకుని మీద మనసు పడింది. ఆ మాట అతనికే చెప్పింది. అతను ఒప్పుకున్నాడు. ఇద్దరి మధ్య రహస్య సంబంధం మొదలైంది.
భర్తకు తెలుసు. కానీ పేదవాడు, నిస్సహాయుడు. చూసీ చూడనట్లు ఉండిపోయాడు.
ఒక రోజు మధ్యాహ్నం ఆయన పక్క ఊరిలో భిక్షాటన చేసి ఇంటికి వచ్చాడు. బాగా అలిసిపోయాడు. తల మీద తెచ్చిన బియ్యం మూట.
“చాలా ఆకలిగా ఉంది. కొంచెం మంచినీళ్ళు ఇవ్వు. త్వరగా వంట చెయ్యి,” అన్నాడు.
ఆమె ఆయన వైపు కన్నెత్తి కూడా చూడలేదు.
ఆయనకు కోపం వచ్చి కర్రతో ఆమెను కొట్టాడు. ఆమె తిరిగి కొట్టింది. ఆయనను ఇంట్లో నుంచి బయటకు నెట్టేసి తలుపు వేసేసింది.
ఆ పేద బ్రాహ్మణుడు వెళ్ళిపోయాడు. వేరే ఊరిలో భిక్షమెత్తుకుంటూ బతికాడు. అయినా ఎప్పుడూ భార్యనే తలచుకుంటూ ఉండేవాడు.
భర్త వెళ్ళిపోయాక ఆమె దేన్నీ దాచలేదు.
ఒక సాయంత్రం అలంకరించుకుని ఇంటి అరుగు మీద కూర్చుంది. ఆ దారిన ఒక చాకలివాడు వెళుతున్నాడు. బలంగా, అందంగా ఉన్నాడు. ఆమె అతణ్ణి పిలిచి లోపలికి రమ్మంది.
ఆ చాకలివాడు ఆగాడు. “కుదరదు” అన్నాడు.
“నువ్వు బ్రాహ్మణ స్త్రీవి. నేను చాకలివాణ్ణి. నువ్వు నీ కులధర్మం వదులుకోవచ్చు. నేను నా ధర్మం వదులుకోను.”
అని చెప్పి వెళ్ళిపోయాడు.
ఆలోచించండి. శివాలయంలో అర్చకుడే ధర్మం వదిలేశాడు. కానీ ఒక సామాన్య చాకలివాడు తన ధర్మం తప్పలేదు.
ఆమె అతణ్ణి తెలివితక్కువవాడు అనుకుంది. అదే రాత్రి మళ్ళీ ఆ అర్చకుని దగ్గరికే వెళ్ళింది.
కానీ తెల్లవారేసరికి… ఆమె మనసులో ఏదో విరిగింది. తాను ఏమైపోయిందో చూసుకుంది. సిగ్గుతో కుంగిపోయింది.
భర్త ఉన్న ఊరికి వెళ్ళింది. ఆయన పాదాల మీద పడింది. “నన్ను క్షమించండి. నన్ను కాపాడండి,” అని ఏడ్చింది.
ఆయన క్షమించాడు. ఇంటికి తిరిగి వచ్చాడు. ఆ రోజు నుంచి ఇద్దరూ సుఖంగా కాపురం చేశారు.
మరి ఆ అర్చకుని సంగతి?
కొంత కాలానికి రోగం వచ్చి చనిపోయాడు. చేసిన పాపాలకు నరకంలో శిక్ష అనుభవించాడు. ఆ తరువాత కన్యాకుబ్జంలో ఒక పండితుడైన బ్రాహ్మణునికి కొడుకుగా పుట్టాడు.
అతనే అజామిళుడు.
ఒక్క కార్తీక స్నానం చేసిన మేలు
మరి అన్నేళ్ళు ఎదురుచూసిన ఆ పుణ్యం ఏమిటి?
ఆ పూర్వజన్మలో ఒక్కసారి, కార్తీక మాసంలో ఒక రోజు, ఆ అర్చకుడు నదిలో స్నానం చేసి దైవదర్శనం చేసుకున్నాడు. ఒక్కసారే. ఆ ఒక్క కార్తీక స్నానం, దర్శనం ఏడు జన్మల పాపాలను పోగొట్టాయి.
కానీ పాపమంతా పోలేదు. మిగిలిన పాపమే అజామిళుని జన్మలో అతణ్ణి చెడుదారి పట్టించింది. చివరి క్షణంలో భగవన్నామం ఆ కార్తీక దినం మొదలుపెట్టిన పనిని పూర్తి చేసింది. అతను విముక్తుడై వైకుంఠం చేరాడు.
జన్మలు దాటిన కర్మబంధం
మరి ఆ పేద బ్రాహ్మణుని భార్య? ఆమె కూడా కొంత కాలానికి చనిపోయి, తన పాపాలకు శిక్ష అనుభవించింది. ఆ తరువాత అంటరానివారిగా చూడబడే ఒక కుటుంబంలో ఆడపిల్లగా పుట్టింది.
“ఈ పిల్ల తండ్రికి గండం నక్షత్రంలో పుట్టింది” అని ఒకరు ఆ తండ్రికి చెప్పారు. అతను భయపడ్డాడు. పసిపాపను అడవికి తీసుకెళ్ళి… అక్కడే వదిలేశాడు.
ఆ దారిన ఒక మంచి బ్రాహ్మణుడు వెళుతున్నాడు. పసిపాప ఏడుపు విన్నాడు. ఎత్తుకుని ఇంటికి తీసుకెళ్ళాడు. తన ఇంట్లో పనిచేసే దాసికి పెంచమని ఇచ్చాడు.
ఆ పిల్ల ఆ ఇంట్లోనే పెరిగింది. దాసిగా.
అవును. అజామిళుడు మోహించిన దాసి ఆమే.
అవే రెండు జీవాలు, మళ్ళీ కలిశాయి. కర్మ జన్మజన్మలకూ మనుషుల్ని కలిపి కడుతుంది.
వశిష్ఠుడు జనకునికి చేసిన ఉపదేశం
వశిష్ఠుడు రాజుతో అన్నాడు: “జనకా! శుద్ధమైన మనసు లేకుండా చేసే దానాలూ ప్రాయశ్చిత్తాలూ పాపాన్ని పోగొట్టలేవు. అజామిళుణ్ణి వైకుంఠవాసిని చేసింది భగవన్నామమే. శక్తి ఉన్నవారు దేశం, కాలం, పాత్రం చూసి దానం చేయాలి. ఈ కార్తీక పురాణం చదివినవారూ విన్నవారూ కైవల్యం పొందుతారు.”
రోజుకో అధ్యాయం చొప్పున ఈ కార్తీక పురాణం చదువుతూ ఉండండి. వీలైతే ఇంట్లో పైకి చదవండి, ఇంట్లోవాళ్ళు కూడా వింటారు.
ఇంకా చదవండి
- కార్తీక పురాణం – 30 రోజుల కథలు
- ముందు అధ్యాయం: కార్తీక పురాణం 9వ అధ్యాయం – ఒక్క నామం ముందు ఓడిన యమదూతలు
- మొదటి అధ్యాయం: కార్తీక పురాణం 1వ అధ్యాయం – ప్రతి నీటిలో గంగ
- కార్తీక మాసం ఎందుకు అంత పవిత్రం? ప్రాముఖ్యత, ముఖ్య రోజులు
- దీపం ఎందుకు వెలిగిస్తాం? దీపారాధన అర్థం, నియమాలు
- ఇంట్లో తులసి పూజ ఎలా చేయాలి? విధానం, నియమాలు