నమస్కారం

వా

వాక్యవృత్తిః

సంపాదకత్వం: నవీకరణ
స్తోత్రంశ్రీ మహావిష్ణువు
0 వీక్షణలు

వాక్యవృత్తిః

సర్గస్థితిప్రళయహేతుమచింత్యశక్తిం
విశ్వేశ్వరం విదితవిశ్వమనంతమూర్తిం |
నిర్ముక్తబంధనమపారసుఖాంబురాశిం
శ్రీవల్లభం విమలబోధఘనం నమామి || 1 ||

యస్య ప్రసాదాదహమేవ విష్ణు-
-ర్మయ్యేవ సర్వం పరికల్పితం చ |
ఇత్థం విజానామి సదాత్మరూపం
తస్యాంఘ్రిపద్మం ప్రణతోఽస్మి నిత్యం || 2 ||

తాపత్రయార్కసంతప్తః కశ్చిదుద్విగ్నమానసః |
శమాదిసాధనైర్యుక్తః సద్గురుం పరిపృచ్ఛతి || 3 ||

అనాయాసేన యేనాస్మాన్ముచ్యేయం భవబంధనాత్ |
తన్మే సంక్షిప్య భగవన్ కేవయం కృపయా వద || 4 ||

గురురువాచ |
సాధ్వీ తే వచనవ్యక్తిః ప్రతిభాతి వదామి తే |
ఇదం తదితి విస్పష్టం సావధానమనాః శృణు || 5 ||

తత్త్వమస్యాదివాక్యోత్థం యజ్జీవపరమాత్మనోః |
తాదాత్మ్యవిషయం జ్ఞానం తదిదం ముక్తిసాధనం || 6 ||

శిష్య ఉవాచ |
కో జీవః కః పరశ్చాత్మా తాదాత్మ్యం వా కథం తయోః |
తత్త్వమస్యాదివాక్యం వా కథం తత్ప్రతిపాదయేత్ || 7 ||

గురురువాచ |
అత్ర బ్రూమః సమాధానం కోఽన్యో జీవస్త్వమేవ హి |
యస్త్వం పృచ్ఛసి మాం కోఽహం బ్రహ్మైవాసి న సంశయః || 8 ||

శిష్య ఉవాచ |
పదార్థమేవ జానామి నాద్యాపి భగవన్ స్ఫుటం |
అహం బ్రహ్మేతి వాక్యార్థం ప్రతిపద్యే కథం వద || 9 ||

గురురువాచ |
సత్యమాహ భవానత్ర విజ్ఞానం నైవ విద్యతే |
హేతుః పదార్థబోధో హి వాక్యార్థావగతేరిహ || 10 ||

అంతఃకరణతద్వృత్తిసాక్షీ చైతన్యవిగ్రహః |
ఆనందరూపః సత్యః సన్ కిం నాత్మానం ప్రపద్యసే || 11 ||

సత్యానందస్వరూపం ధీసాక్షిణం జ్ఞానవిగ్రహం |
చింతయాత్మతయా నిత్యం త్యక్త్వా దేహాదిగాం ధియం || 12 ||

రూపాదిమాన్యతః పిండస్తతో నాత్మా ఘటాదివత్ |
వియదాదిమహాభూతవికారత్వాచ్చ కుంభవత్ || 13 ||

అనాత్మా యది పిండోఽయముక్తహేతుబలాన్మతః |
కరామలకవత్సాక్షాదాత్మానం ప్రతిపాదయ || 14 ||

ఘటద్రష్టా ఘటాద్భిన్నః సర్వథా న ఘటో యథా |
దేహదృష్టా తథా దేహో నాహమిత్యవధారయ || 15 ||

ఏవమింద్రియదృఙ్నాహమింద్రియాణీతి నిశ్చిను |
మనో బుద్ధిస్తథా ప్రాణో నాహమిత్యవధారయ || 16 ||

సంఘాతోఽపి తథా నాహమితి దృశ్యవిలక్షణం |
ద్రష్టారమనుమానేన నిపుణం సంప్రధారయ || 17 ||

దేహేంద్రియాదయో భావా హానాదివ్యాపృతిక్షమాః |
యస్య సన్నిధిమాత్రేణ సోఽహమిత్యవధారయ || 18 ||

అనాపన్నవికారః సన్నయస్కాంతవదేవ యః |
బుద్ధ్యాదీంశ్చాలయేత్ప్రత్యక్సోఽహమిత్యవధారయ || 19 ||

అజడాత్మవదాభాంతి యత్సాన్నిధ్యాజ్జడా అపి |
దేహేంద్రియమనఃప్రాణాః సోఽహమిత్యవధారయ || 20 ||

ఆగమన్మే మనోఽన్యత్ర సాంప్రతం చ స్థిరీకృతం |
ఏవం యో వేద ధీవృత్తిం సోఽహమిత్యవధారయ || 21 ||

స్వప్నజాగరితే సుప్తిం భావాభావౌ ధియాం తథా |
యో వేత్త్యవిక్రియః సాక్షాత్సోఽహమిత్యవధారయ || 22 ||

ఘటావభాసకో దీపో ఘటాదన్యో యథేష్యతే |
దేహావభాసకో దేహీ తథాహం బోధవిగ్రహః || 23 ||

పుత్రవిత్తాదయో భావా యస్య శేషతయా ప్రియాః |
ద్రష్టా సర్వప్రియతమః సోఽహమిత్యవధారయ || 24 ||

పరప్రేమాస్పదతయా మా న భూవమహం సదా |
భూయాసమితి యో ద్రష్టా సోఽహమిత్యవధారయ || 25 ||

యః సాక్షిలక్షణో బోధస్త్వంపదార్థః స ఉచ్యతే |
సాక్షిత్వమపి బోద్ధృత్వమవికారితయాత్మనః || 26 ||

దేహేంద్రియమనఃప్రాణాహంకృతిభ్యో విలక్షణః |
ప్రోజ్ఝితాశేషషడ్భావవికారస్త్వంపదాభిధః || 27 ||

త్వమర్థమేవం నిశ్చిత్య తదర్థం చింతయేత్పునః |
అతద్వ్యావృత్తిరూపేణ సాక్షాద్విధిముఖేన చ || 28 ||

నిరస్తాశేషసంసారదోషోఽస్థూలాదిలక్షణః |
అదృశ్యత్వాదిగుణకః పరాకృతతమోమలః || 29 ||

నిరస్తాతిశయానందః సత్యః ప్రజ్ఞానవిగ్రహః |
సత్తాస్వలక్షణః పూర్ణః పరమాత్మేతి గీయతే || 30 ||

సర్వజ్ఞత్వం పరేశత్వం తథా సంపూర్ణశక్తితా |
వేదైః సమర్థ్యతే యస్య తద్బ్రహ్మేత్యవధారయ || 31 ||

యజ్జ్ఞానాత్సర్వవిజ్ఞానం శ్రుతిషు ప్రతిపాదితం |
మృదాద్యనేకదృష్టాంతైస్తద్బ్రహ్మేత్యవధారయ || 32 ||

యదానంత్యం ప్రతిజ్ఞాయ శ్రుతిస్తత్సిద్ధయే జగౌ |
తత్కార్యత్వం ప్రపంచస్య తద్బ్రహ్మేత్యవధారయ || 33 ||

విజిజ్ఞాస్యతయా యచ్చ వేదాంతేషు ముముక్షుభిః |
సమర్థ్యతేఽతియత్నేన తద్బ్రహ్మేత్యవధారయ || 34 ||

జీవాత్మనా ప్రవేశశ్చ నియంతృత్వం చ తాన్ప్రతి |
శ్రూయతే యస్య వేదేషు తద్బ్రహ్మేత్యవధారయ || 35 ||

కర్మణాం ఫలదాతృత్వం యస్యైవ శ్రూయతే శ్రుతౌ |
జీవనాం హేతుకర్తృత్వం తద్బ్రహ్మేత్యవధారయ || 36 ||

తత్త్వంపదార్థౌ నిర్ణీతౌ వాక్యార్థశ్చింత్యతేఽధునా |
తాదాత్మ్యమత్ర వాక్యార్థస్తయోరేవ పదార్థయోః || 37 ||

సంసర్గో వా విశిష్టో వా వాక్యార్థో నాత్ర సంమతః |
అఖండైకరసత్వేన వాక్యార్థో విదుషాం మతః || 38 ||

ప్రత్యగ్బోధో య ఆభాతి సోఽద్వయానందలక్షణః |
అద్వయానందరూపశ్చ ప్రత్యగ్బోధైకలక్షణః || 39 ||

ఇత్థమన్యోన్యతాదాత్మ్యప్రతిపత్తిర్యదా భవేత్ |
అబ్రహ్మత్వం త్వమర్థస్య వ్యావర్తేత తదైవ హి || 40 ||

తదర్థస్య చ పారోక్ష్యం యద్యేవం కిం తతః శృణు |
పూర్ణానందైకరూపేణ ప్రత్యగ్బోధోఽవతిష్ఠతే || 41 ||

తత్త్వమస్యాదివాక్యం చ తాదాత్మ్యప్రతిపాదనే |
లక్ష్యౌ తత్త్వంపదార్థౌ ద్వావుపాదాయ ప్రవర్తతే || 42 ||

హిత్వా ద్వౌ శబలౌ వాచ్యౌ వాక్యం వాక్యార్థబోధనే |
యథా ప్రవర్తతేఽస్మాభిస్తథా వ్యాఖ్యాతమాదరాత్ || 43 ||

ఆలంబనతయా భాతి యోఽస్మత్ప్రత్యయశబ్దయోః |
అంతఃకరణసంభిన్నబోధః స త్వంపదాభిధః || 44 ||

మాయోపాధిర్జగద్యోనిః సర్వజ్ఞత్వాదిలక్షణః |
పారోక్ష్యశబలః సత్యాద్యాత్మకస్తత్పదాభిధః || 45 ||

ప్రత్యక్పరోక్షతైకస్య సద్వితీయత్వపూర్ణతా |
విరుధ్యతే యతస్తస్మాల్లక్షణా సంప్రవర్తతే || 46 ||

మానాంతరవిరోధే తు ముఖ్యార్థస్యాపరిగ్రహే |
ముఖ్యార్థేనావినాభూతే ప్రతీతిర్లక్షణోచ్యతే || 47 ||

తత్త్వమస్యాదివాక్యేషు లక్షణా భాగలక్షణా |
సోఽహమిత్యాదివాక్యస్థపదయోరివ నాపరా || 48 ||

అహం బ్రహ్మేతివాక్యార్థబోధో యావద్దృఢీ భవేత్ |
శమాదిసహితస్తావదభ్యసేచ్ఛ్రవణాదికం || 49 ||

శ్రుత్యాచార్యప్రసాదేన దృఢో బోధో యదా భవేత్ |
నిరస్తాశేషసంసారనిదానః పురుషస్తదా || 50 ||

విశీర్ణకార్యకరణో భూతసూక్ష్మైరనావృతః |
విముక్తకర్మనిగలః సద్య ఏవ విముచ్యతే || 51 ||

ప్రారబ్ధకర్మవేగేన జీవన్ముక్తో యదా భవేత్ |
కించిత్కాలమనారబ్ధకర్మబంధస్య సంక్షయే || 52 ||

నిరస్తాతిశయానందం వైష్ణవం పరమం పదం |
పునరావృత్తిరహితం కైవల్యం ప్రతిపద్యతే || 53 ||

ఇతి శ్రీమత్పరమహంసపరివ్రాజకాచార్యస్య శ్రీగోవిందభగవత్పూజ్యపాదశిష్యస్య శ్రీమచ్ఛంకరభగవతః కృతౌ వాక్యవృత్తిః సంపూర్ణం |

అర్థం

‘వాక్యవృత్తి’ అనేది ఉపనిషత్తుల అసలైన తత్త్వంతో — “తత్త్వమసి, అహం బ్రహ్మాస్మి, ప్రజ్ఞానం బ్రహ్మ, అయమాత్మా బ్రహ్మ” వంటి మహావాక్యాలతో — జీవాత్మ–పరమాత్మ ఏకత్వాన్ని సులభంగా, వాక్యం–పదార్థం–వాక్యార్ధం పద్ధతిలో వివరించే గ్రంథం.

ఇది గురు–శిష్య సమ్వాద రూపంలో సాగుతుంది.

1. ఉపోద్ఘాత భావం

స్తోత్రం శ్రీ విష్ణువు పరబ్రహ్మ స్వరూపుడని, సృష్టి–స్థితి–లయం వరకు అన్ని ఆయన చింత్య–అచింత్య శక్తులే అని మొదలుపెడుతుంది.
ప్రపంచ బంధనాల నుండి విముక్తి ఇవ్వగల ఏకైక పరమతత్త్వం — ఆయన పద్మపాదాలకు నమస్కారం.

2. శిష్యుని వేదాంత ప్రశ్న

జీవుడు తాపత్రయాలతో బాధపడి,
“ఎలా సులభంగా ముక్తి పొందగలను?” అని సద్గురువిని అడుగుతాడు.

3. గురువు ఉపదేశం – మహావాక్యం

గురు స్పష్టంగా చెబుతాడు:

“తత్త్వమసి — నువ్వే బ్రహ్మ!
అద్వితీయ పరమసత్యమే నీ అసలు స్వరూపం!”

శిష్యుడు — “అది పదార్థం.
కానీ వాక్యార్థం నాకు ఇంకా స్పష్టంగా లేదు” అంటాడు.

4. గురువు చూపే మార్గం

గురు చెబుతాడు:
    •    “నా అసలు స్వరూపం ఎవరు కాదు —
దేహం కాదు, ఇంద్రియాలు కాదు, మనస్సు కాదు, బుద్ధి కాదు, ప్రాణాలు కాదు.
    •    వీటన్నిటినీ దర్శించే సాక్షి–చైతన్యమే ‘నేను’.”

అతడు ఉదాహరణలు ఇస్తాడు:
    •    దీపం పాత్రను వెలిగించినా, అది పాత్ర కాదు.
అలాగే తనుదేహాన్ని వెలిగించే సాక్షి–చైతన్యం నువ్వు.
    •    స్వప్న–జాగరణ–సుషుప్తి అన్నీ వస్తూ పోతూ ఉంటాయి.
వీటిని ‘నేను’ చూస్తున్న సాక్షి మాత్రం అచలంగా నిలిచి ఉంటుంది.

5. నిజమైన ‘ఆత్మ–స్వరూపం’ ఏది?

గురు ఇలా నిర్వచిస్తాడు —
    •    నిర్వికారమైనది
    •    నిత్య జ్ఞాన ఆనంద స్వరూపం
    •    శుద్ధ చైతన్యం
    •    సర్వజ్ఞుడు
    •    సర్వాంతర్యామి
    •    సర్వకర్త సర్వపాలకుడు
    •    మాయా–ఉపాధి రహిత పరబ్రహ్మ

అదే ‘తత్త్వం’, ‘త్వం’, ‘అసి’ — అన్నింటికీ అఖండార్థం.

6. మహావాక్యం ఎలా గ్రహించాలి?

“తత్త్వమసి”లో:
    •    “త్వం” పదంలో దేహ–ఇంద్రియ–మనం తొలగించి శుద్ధ చైతన్యాన్ని మాత్రమే తీసుకోవాలి
    •    “తత్” పదంలో మాయ, ప్రపంచ–కారణత్వం వంటి ఉపాధులను తొలగించి శుద్ధ పరబ్రహ్మను మాత్రమే తీసుకోవాలి
    •    ఇద్దరిలో ఉపాధులు తొలగితే —
అఖండ చైతన్యం – అద్వైత అనుభూతి మిగులుతుంది.

7. శ్రవణ–మనన–నిదిధ్యాసలు

మహావాక్యార్థం స్థిరంగా ఉండేందుకు:
    •    శ్రవణం
    •    మననం
    •    నిదిధ్యాసన
    •    శమాదిసాధనాలు

అవసరం.

8. ముక్తి
    •    మహావాక్యం పై స్థిరమైన బోధ వచ్చాక —
సంసారబంధం విచ్ఛిన్నమవుతుంది.
    •    శరీరం ఉన్నంతవరకు — జీవన్ముక్తుడిగా జీవిస్తాడు.
    •    ప్రారబ్ధం పూర్తయ్యాక —
పరమపద ముక్తి, పునరావృత్తి లేని కైవల్యం లభిస్తుంది.

తరచుగా అడిగే ప్రశ్నలు

వాక్యవృత్తి ఏమిటి?
ఇది అద్వైత వేదాంతంలోని ఒక ముఖ్యమైన గ్రంథం, గురు-శిష్య సంభాషణ ద్వారా "తత్త్వమసి" వంటి మహావాక్యాల లోతైన అర్థాన్ని వివరిస్తుంది. జీవాత్మ మరియు పరమాత్మల అద్వైత ఐక్యతను స్థాపించడం దీని ముఖ్య ఉద్దేశ్యం.
వాక్యవృత్తి స్తోత్రాన్ని ఎప్పుడు/ఎలా పఠించాలి?
ఇది మంత్రంలా పఠించే స్తోత్రం కాదు, కానీ లోతుగా అధ్యయనం చేసి, మననం చేయవలసిన గ్రంథం. ప్రతిరోజూ ఉదయం లేదా ప్రశాంత సమయాల్లో దీనిని అధ్యయనం చేయడం వల్ల దీనిలోని లోతైన జ్ఞానాన్ని అర్థం చేసుకోవచ్చు.
వాక్యవృత్తి అధ్యయనం వల్ల కలిగే ప్రయోజనాలు ఏమిటి?
ఇది ఆత్మసాక్షాత్కారానికి, లౌకిక కష్టాల నుండి విముక్తికి, మానసిక శాంతికి మరియు బ్రహ్మన్‌గా తన నిజమైన, శాశ్వత స్వభావాన్ని అర్థం చేసుకోవడానికి దారితీస్తుంది, భయరహితత్వం మరియు ఆనందాన్ని పెంపొందిస్తుంది.
వాక్యవృత్తి స్తోత్రాన్ని ఎవరు అధ్యయనం చేయాలి?
ఆధ్యాత్మిక సత్యాన్ని అన్వేషించేవారు, ముఖ్యంగా అద్వైత వేదాంతం మరియు ఆత్మ విచారణపై ఆసక్తి ఉన్నవారు, ఆత్మ మరియు బ్రహ్మ యొక్క అద్వైత స్వభావాన్ని అర్థం చేసుకోవడానికి దీనిని అధ్యయనం చేయాలి.
వాక్యవృత్తి స్తోత్రాన్ని ఎన్ని సార్లు అధ్యయనం చేయాలి?
ఇది పునరావృత్తి గురించి కాదు, లోతైన అవగాహన గురించి. సత్యం గ్రహించే వరకు దీనిని పదే పదే అధ్యయనం (శ్రవణం), దాని గురించి ఆలోచించడం (మననం) మరియు దాని అర్థంపై ధ్యానం (నిదిధ్యాసన) చేయాలి.
వాక్యవృత్తి స్తోత్రం యొక్క మూలం/ఆకరం ఏమిటి?
ఇది ఆది శంకరాచార్యులకు ఆపాదించబడిన ఒక శాస్త్రీయ గ్రంథం, ఉపనిషత్తులలో కనిపించే మహావాక్యాల అర్థాన్ని వివరించడానికి ప్రత్యేకంగా రూపొందించబడిన అద్వైత వేదాంత సంప్రదాయంలో ఒక భాగం.

వ్యాఖ్యలు

వ్యాఖ్య రాయడానికి లాగిన్ అవ్వండి

వ్యాఖ్యలు లోడ్ అవుతున్నాయి...