శ్రీ విశ్వనాథాష్టకం
గంగాతరంగరమణీయజటాకలాపం
గౌరీనిరంతరవిభూషితవామభాగం |
నారాయణప్రియమనంగమదాపహారం
వారాణసీపురపతిం భజ విశ్వనాథం || 1 ||
వాచామగోచరమనేకగుణస్వరూపం
వాగీశవిష్ణుసురసేవితపాదపీఠం | [పద్మం]
వామేన విగ్రహవరేణ కలత్రవంతం
వారాణసీపురపతిం భజ విశ్వనాథం || 2 ||
భూతాధిపం భుజగభూషణభూషితాంగం
వ్యాఘ్రాజినాంబరధరం జటిలం త్రినేత్రం |
పాశాంకుశాభయవరప్రదశూలపాణిం
వారాణసీపురపతిం భజ విశ్వనాథం || 3 ||
శీతాంశుశోభితకిరీటవిరాజమానం
ఫాలేక్షణానలవిశోషితపంచబాణం |
నాగాధిపారచితభాసురకర్ణపూరం
వారాణసీపురపతిం భజ విశ్వనాథం || 4 ||
పంచాననం దురితమత్తమతంగజానాం
నాగాంతకం దనుజపుంగవపన్నగానాం |
దావానలం మరణశోకజరాటవీనాం
వారాణసీపురపతిం భజ విశ్వనాథం || 5 ||
తేజోమయం సగుణనిర్గుణమద్వితీయం
ఆనందకందమపరాజితమప్రమేయం |
నాగాత్మకం సకళనిష్కళమాత్మరూపం
వారాణసీపురపతిం భజ విశ్వనాథం || 6 ||
ఆశాం విహాయ పరిహృత్య పరస్య నిందాం
పాపే రతిం చ సునివార్య మనః సమాధౌ |
ఆదాయ హృత్కమలమధ్యగతం పరేశం
వారాణసీపురపతిం భజ విశ్వనాథం || 7 ||
రాగాదిదోషరహితం స్వజనానురాగం
వైరాగ్యశాంతినిలయం గిరిజాసహాయం |
మాధుర్యధైర్యసుభగం గరళాభిరామం
వారాణసీపురపతిం భజ విశ్వనాథం || 8 ||
వారాణసీపురపతేః స్తవనం శివస్య
వ్యాఖ్యాతమష్టకమిదం పఠతే మనుష్యః |
విద్యాం శ్రియం విపులసౌఖ్యమనంతకీర్తిం
సంప్రాప్య దేహవిలయే లభతే చ మోక్షం || 9 ||
ఇతి శ్రీవిశ్వనాథాష్టకం |
అర్థం
“శ్రీ విశ్వనాథాష్టకం” లో వారాణసీ పట్టణాధిపతి అయిన శ్రీ విశ్వనాథ మహాదేవుని దివ్యరూపం, తత్వం, శక్తి, కరుణను అత్యంత సుందరంగా స్తుతించడం జరుగుతుంది. గంగా ప్రవాహాన్ని జటాజూటంలో ధరించిన గంగాధరుడు, ఎడమ భాగంలో గౌరీదేవిని ఎల్లప్పుడూ అలంకరించుకొని, కామదేవుని అహంకారాన్ని శాంతపరిచిన దివ్యశక్తిగా ఆయనను మొదట గౌరవిస్తారు.
విశ్వనాథుడు వాగీశుడు, విష్ణువు, దేవతలందరూ పూజించే పాదపీఠాన్ని కలవాడు. ఆయన అనేక గుణాల పరిపూర్ణ స్వరూపుడు, వాచామగోచరుడు—మాటలతో పూర్తిగా వర్ణించలేనంత అనంతమైన తేజస్సు కలిగినవాడు. భూతాధిపతిగా, నీలకంఠుడిగా, వ్యాఘ్రచర్మం ధరించిన యోగేశ్వరుడిగా, త్రినేత్రుడిగా, శూలపాణిగా—సమస్త లోకాలకు భయానకుడు అయిన శివుడు, భక్తులకు మాత్రం ఆశ్రయదాయకుడై దయామూర్తిగా కనిపిస్తాడు.
చంద్రుడిని కిరీటముగా ధరించి, నుదుటి అగ్ని కంటితో కామదేవుని బాణాలను దహించిన మహాశక్తిగా ఆయనను స్తుతిస్తారు. నాగాభరణాలతో దేవదీప్తి సంతరించుకున్న ఆయన పాపములచే మత్తెక్కిన ఏనుగులకు సింహమై, దనుజుల వంటి నాగసర్పాలను సంహరించువాడై, మృత్యువు–శోక–జరా అనే అడవికి కార్చిచ్చుగా నిలుస్తాడు.
ఆయన తేజస్సు గుణ–నిర్గుణతీతమైనది; ఆయన పరబ్రహ్మ స్వరూపుడు, ఆనందకందుడు, అపరాజితుడు, అప్రమేయుడు, కళలున్నప్పటికీ కళలకు అతీతుడు. భక్తుడు ఆశలను విడిచి, నిందలను దూరంచేసి, పాపాలపట్ల ఆసక్తి లేకుండా, మనస్సును సమాధిలో నిలిపి హృదయకమలమధ్య విరాజిల్లే పరేశ్వరుడిని ఆరాధించమని ఈ శ్లోకం ఉపదేశిస్తుంది.
రాగాదిదోషాల్లేని, భక్తజనులతో ప్రేమగా ఉండే, గిరిజాసహితుడు, ధైర్య–మాధుర్యరూపుడు, నీలకంఠుడు అయిన మహాదేవుని స్మరణే మనస్సు స్థిరపడడానికి శ్రేష్ట మార్గం. చివరి శ్లోకంలో, ఈ అష్టకం పఠించినవారు విద్య, ఐశ్వర్యం, సుఖం, కీర్తి పొందటమే కాక, దేహవిలయం అనంతరం మోక్షాన్ని కూడా పొందుతారని స్పష్టం చేస్తుంది.
Benefits:
• విద్య, ఐశ్వర్యం, సౌఖ్యం, కీర్తి పెరుగుతాయి
• భక్తికి గాఢత్వం, మనస్సుకు శాంతి, సమాధి లభిస్తాయి
• రోగాలు, అడ్డంకులు, పాపబంధాలు తొలగుతాయి
• గృహశాంతి, ధైర్యం, కృష్ణతేజస్సు, ఆత్మబలం పెరుగుతాయి
• మరణానంతరం మోక్షప్రాప్తి కలుగుతుంది
తరచుగా అడిగే ప్రశ్నలు
విశ్వనాథాష్టకంలోని ప్రతి శ్లోకం ఏ పాదంతో ముగుస్తుంది?
విశ్వనాథాష్టకం ఐదో శ్లోకంలోని ఉపమానాలు ఏమిటి?
విశ్వనాథాష్టకం ఏడో శ్లోకం ధ్యానం గురించి ఏమి చెబుతుంది?
విశ్వనాథాష్టకం ఫలశ్రుతిలో ఏమి చెప్పబడింది?
విశ్వనాథాష్టకాన్ని ఏ రోజుల్లో పఠిస్తారు?
వ్యాఖ్యలు
వ్యాఖ్య రాయడానికి లాగిన్ అవ్వండి
వ్యాఖ్యలు లోడ్ అవుతున్నాయి...