శ్రీ శివ స్తుతిః (దేవాచార్య కృతం)

ఈ “శ్రీ శివ స్తుతిః (దేవాచార్య కృతం)”లో ఆంగీరస మహర్షి పరమశివుని శాంతస్వరూపాన్ని, తేజస్సును, భక్తులకు చూపించే అనుగ్రహాన్ని, ప్రపంచరక్షకుడిగా ఉన్న ఆయన పాత్రను గాఢమైన భక్తి–వేదాంతభావనతో స్తుతిస్తాడు. ఈ స్తోత్రం సంక్షిప్తంగా ఉన్నప్పటికీ, శివుని స్వరూపాన్ని అత్యంత లోతుగా చిత్రీకరిస్తుంది.

మొదటి శ్లోకంలో శివుని చంద్రమండలంలా శాంతియుతుడిగా, జగత్తుకు శుభప్రదుడిగా, దివ్యజ్యోతితో కాంతివంతుడిగా, భక్తుల హృదయంలోని పాపతాపాలను తొలగించే వరప్రదుడిగా కవి నమస్కరిస్తాడు. శివుని శాంతస్వరూపమే అన్ని లోకాల ఆశ్రయం.

రెండవ శ్లోకంలో శివుడు భయాలను, పాపాలను, సంసారదహనాన్ని నశింపజేసే అగ్నిస్వరూపుడని, ఆయన లీలలు, వివిధ అవతారాలు, భక్తులకు చూపించే కరుణ—allను స్మరించి “ఘోరసమయంలో కూడా నీ ధైర్యమే మా ఆశ్రయం” అని చెప్పబడింది.

మూడవ శ్లోకంలో శివుడు ఆద్యంతరహితుడు, శాశ్వతుడు, జగత్తు అంతట నివసించేవాడు. పూర్ణజ్ఞాని అయిన శివుడు నాగాభరణంతో, పార్వతీదేవితో, స్వరూపానికే ప్రతిరూపంగా ప్రపంచాన్నంతా తాను నింపుకున్నాడని వర్ణిస్తోంది.

నాల్గవ శ్లోకంలో శివుని విరూపాక్షస్వరూపం, జగన్నాథత్వం, భూతగణాధిపత్యం మరియు పతితులకైనా ఆశ్రయం ఇవ్వగల ఆయన కరుణను కవి ప్రణమిస్తున్నాడు. శివుడు పతితపావనుడు, దయామూర్తి.

అయిదవ శ్లోకంలో శివుని జపస్వరూపాన్ని “ప్రణవ ధ్వని”గా, చంద్రకిరణాల్లా శీతలమైన అనుగ్రహంగా, పార్వతీదేవితో కలసి ఉన్న కల్యాణమూర్తిగా స్తుతిస్తాడు. శివపార్వతీ సమేత రూపంలో ఆయనను చూసినప్పుడు ప్రపంచం శాంతితో నిండిపోతుందని కవి చెప్పారు.

ఆరవ శ్లోకంలో భక్తుల అడ్డంకులను తొలగించే, జగత్తును కాపాడే, శాంతిని ప్రసాదించే ఈశ్వరుని శరణాగతితో పిలుస్తూ, శివుని భక్తిపై వచ్చే అడ్డంకులను తొలగించాలని ప్రార్థిస్తాడు.

ఏడవ శ్లోకంలో కవి తన పాపాలకు భయపడకుండా, “నా రక్షణకు నీ పాదశరణం తప్ప వేరే రక్షణ లేదు” అని చెబుతాడు. శివుని స్మరణ భయం, పాపం, అజ్ఞానం—allను తొలగిస్తుందని పేర్కొంటాడు.

ఎనిమిదవ శ్లోకంలో శివుని శరణాగతుల పాపాలు పూర్తిగా నశిస్తాయని, శివపూజ భక్తికి, జ్ఞానానికి, శాంతికి మార్గమని చెబుతుంది. శివుడు “విధ్వంసకుడు మాత్రమే కాదు — పాపవినాశకుడు, భక్తను రక్షించే అగ్నిస్వరూపుడూ” అని కవి ముగించాడు.

చివరగా, ఫలశ్రుతిలో మహాదేవుడు స్వయంగా వరమిస్తూ, ఈ స్తోత్రాన్ని రాసిన దేవాచార్యుడు బ్రహస్పతిలా జ్ఞానవంతుడు అవుతాడని, జీవపదాన్ని పొందుతాడని, వాక్పటుత్వానికి అధిపతిగా వెలుగుతాడని ఆశీర్వదిస్తాడు. ఈ స్తోత్రాన్ని మూడు సంవత్సరాలు, రోజూ మూడు వేళలు పఠిస్తే వ్యక్తి వాక్పాటవం, మృదుభాషణం, శుద్ధమైన సంస్కృతిప్రాప్తి పొందుతాడని చెబుతారు.

ప్రయోజనాలు:
    •    పాపాలు, భయాలు, మనోవ్యథ తొలగింపు
    •    వాక్సిద్ధి, జ్ఞానం, మేధస్సు, వాక్పటుత్వం పెరుగుతుంది
    •    శాంతి, దైర్యం, పవిత్రత, శివకృప
    •    అడ్డంకుల తొలగింపు మరియు బుద్ధి శుద్ధి
    •    శరణాగతి, భక్తి, కరుణ అనుభూతి