శ్రీ విష్ణోర్దివ్యస్థల స్తోత్రం
అర్జున ఉవాచ |
క్షేత్రేషు యేషు యేషు త్వం చింతనీయో మయాచ్యుత |
చేతసః ప్రణిధానార్థం తన్మమాఖ్యాతుమర్హసి || 1 ||
యత్ర యత్ర చ యన్నామ ప్రీతయే భవతః స్తుతౌ |
ప్రసాదసుముఖో నాథ తన్మమాశేషతో వద || 2 ||
భగవానువాచ |
సర్వగః సర్వభూతోఽహం న హి కించిన్మయా వినా |
చరాచరే జగత్యస్మిన్ విద్యతే కురుసత్తమ || 3 ||
తథాపి యేషు స్థానేషు చింతనీయోఽహమర్జున |
స్తోతవ్యో నామభిర్యైశ్చ శ్రూయతాం తద్వదామి తే || 4 ||
పుష్కరే పుండరీకాక్షం గయాయాం చ గదాధరం |
లోహదండే తథా విష్ణుం స్తువంస్తరతి దుష్కృతం || 5 ||
రాఘవం చిత్రకూటే తు ప్రభాసే దైత్యసూదనం |
బృందావనే చ గోవిందం మాం స్తువన్ పుణ్యభాగ్భవేత్ || 6 ||
జయం జయంత్యాం తద్వచ్చ జయంతం హస్తినాపురే |
వరాహం కర్దమాలే తు కాశ్మీరే చక్రపాణినం || 7 ||
జనార్దనం చ కుబ్జామ్రే మథురాయాం చ కేశవం |
కుబ్జకే శ్రీధరం తద్వద్గంగాద్వారే సురోత్తమం || 8 ||
సాలగ్రామే మహాయోగిం హరిం గోవర్ధనాచలే |
పిండారకే చతుర్బాహుం శంఖోద్ధారే చ శంఖినం || 9 ||
వామనం తు కురుక్షేత్రే యమునాయాం త్రివిక్రమం |
విశ్వేశ్వరం తథా శోణే కపిలం పూర్వసాగరే || 10 ||
శ్వేతద్వీపపతిం చాపి గంగాసాగరసంగమే |
భూధరం దేవికానద్యాం ప్రయాగే చైవ మాధవం || 11 ||
నరనారాయణాఖ్యం చ తథా బదరికాశ్రమే |
సముద్రే దక్షిణే స్తవ్యం పద్మనాభేతి ఫాల్గున || 12 ||
ద్వారకాయాం తథా కృష్ణం స్తువంస్తరతి దుర్గతిం |
రామం నామ మహేంద్రాద్రౌ హృషీకేశం తథార్బుదే || 13 ||
అశ్వతీర్థే హయగ్రీవం విశ్వరూపం హిమాచలే |
నృసింహం కృతసౌచే చ విపాశాయాం ద్విజప్రియం || 14 ||
నైమిషే యజ్ఞపురుషం జంబూమార్గే తథాచ్యుతం |
అనంతం సైంధవారణ్యే దండకే శార్ఙ్గధారిణం || 15 ||
ఉత్పలావర్తకే శౌరిం నర్మదాయాం శ్రియః పతిం |
దామోదరం రైవతకే నందాయాం జలశాయినం || 16 ||
సర్వయోగేశ్వరం చైవ సింధుసాగరసంగమే |
సహ్యాద్రౌ దేవదేవేశం వైకుంఠం మాగధే వనే || 17 ||
సర్వపాపహరం వింధ్యే చోడ్రేషు పురుషోత్తమం |
హృదయే చాపి కౌంతేయ పరమాత్మానమాత్మనః || 18 ||
వటే వటే వైశ్రవణం చత్వరే చత్వరే శివం |
పర్వతే పర్వతే రామం సర్వత్ర మధుసూదనం || 19 ||
నరం భూమౌ తథా వ్యోమ్ని కౌంతేయ గరుడధ్వజం |
వాసుదేవం చ సర్వత్ర సంస్మరేజ్జ్యోతిషాం పతిం || 20 ||
అర్చయన్ ప్రణమన్ స్తున్వన్ సంస్మరేశ్చ ధనంజయ |
ఏతేష్వేతాని నామాని నరః పాపాత్ ప్రముచ్యతే || 21 ||
స్థానేష్వేతేషు మన్నామ్నామేతేషాం ప్రీణనం నరః |
ద్విజానాం ప్రీణనం కృత్వా స్వర్గలోకేఽభిజాయతే || 22 ||
నామాన్యేతాని కౌంతేయ స్థానాన్యేతాని చాత్మవాన్ |
జపన్ వై పంచపంచాశత్ త్రిసంధ్యం మత్పరాయణః || 23 ||
త్రీణి జన్మాని యత్పాపమవస్థాత్రితయే కృతం |
తత్క్షాలయత్యసందిగ్ధం జాయతే చ సతాం కులే || 24 ||
ద్వికాలం వా జపన్వైతద్దివారాత్రౌ చ యత్కృతం |
తస్మాద్విముచ్యతే పాపాత్ సంస్తువన్పరమో నరః || 25 ||
జప్తాన్యేతాని కౌంతేయ సకృచ్ఛ్రద్ధాసమన్వితం |
మోచయంతి నరం పాపాద్యత్తత్రైవ దినే కృతం || 26 ||
ధన్యం యశస్యమాయుష్యం జయం కురు కులోద్వహ |
గ్రహానుకూలతాం చైవ కరోత్యాశు న సంశయః || 27 ||
ఉపోషితో మత్పరమః స్థానేష్వేతేషు మానవః |
కృతాయతనవాసశ్చ ప్రాప్నోత్యభిమతం ఫలం || 28 ||
ఉత్క్రాంతిరప్యశేషేషు స్థానేష్వేతేషు శస్యతే |
అన్యస్థానాచ్ఛతగుణమేతేష్వనశనాదికం || 29 ||
యస్తు మత్పరమః కాలం కరోత్యేతేషు మానవః |
దేవానామపి పూజ్యోఽసౌ మమ లోకే మహీయతే || 30 ||
స్థానేష్వథైతేషు చ యే వసంతి
సంపూజయంతే మమ సర్వకాలం |
తదేహ చాంతే త్రిదివం ప్రయాంతి
నాకం చ లోకం సమవాప్నువంతి || 34 ||
ఇతి శ్రీవిష్ణుధర్మోత్తరే తృతీయఖండే మార్కండేయవజ్రసంవాదే అర్జునం ప్రతి కృష్ణోపదేశే స్థానవిశేషకీర్తనమాహాత్మ్యవర్ణనో నామ పంచవింశత్యుత్తరశతతమోఽధ్యాయః |
అర్థం
శ్రీ విష్ణోర్దివ్యస్థల స్తోత్రం అర్జునుడి ప్రశ్నకు శ్రీకృష్ణుడు స్వయంగా ఇచ్చిన దివ్యోపదేశం. అర్జునుడు ప్రభువును అడుగుతాడు: “ఏ ఏ క్షేత్రాలలో, ఏ ఏ పవిత్రస్థలాలలో నిన్ను ధ్యానించాలి? ఏ ప్రాంతాల్లో నీ నామస్మరణ అత్యంత ప్రీతికరంగా ఉంటుంది?” కృష్ణుడు అందుకు సర్వవ్యాపక తత్త్వాన్ని ముందుగా తెలియజేస్తాడు — “నా లేని స్థలం లేదు, జగత్తు అంతా నాలోనే నిండి ఉంది.” అయినప్పటికీ, భక్తుల మనసుకు ధ్యానానికి సహాయపడే కొన్ని ప్రత్యేక స్థలాలను వివరించమని అర్జునుడి మనోభావాన్ని అంగీకరిస్తాడు.
కృష్ణుడు అనంతరం పవిత్రస్థలాల అవతారమాలికను వరుసగా ప్రస్తావిస్తాడు. పుష్కరంలో పుండరీకాక్షుడు, గయలో గదాధరుడు, చిత్రకూటంలో రాఘవుడు, బృందావనంలో గోవిందుడు — ప్రతి క్షేత్రం ఒక దివ్యరూపానికే స్వరూపం. గంగా ద్వారం, శాలగ్రామం, గోవర్ధనం, బదరికాశ్రమం, కురుక్షేత్రం, ప్రయాగం, ద్వారకా, కపిల, నర్మదా, నైమిషారణ్యం — ఇలాంటివన్నీ విష్ణువుకు అత్యంత ప్రీతికరమైన భక్తిక్షేత్రాలు. ప్రతి స్థలం లోకక్షేమం, పాపక్షయము, ఐశ్వర్యం, రక్షణ, శాంతి, భక్తి — ఇవన్నిటినీ ప్రసాదించే శక్తితో నిండి ఉంది.
కృష్ణుడు చెబుతాడు — “ఏ భక్తుడైనా ఈ స్థలాలలో నా పేరును స్తుతిస్తే, ప్రణమిస్తే, ఆచరిస్తే, అతనికి పాపం అంటదు. అనేక జన్మాలలో చేసిన దోషాలు కూడా క్షీణిస్తాయి. ఈ నామాలను నిత్యం జపించినా, త్రిసంధ్యలో పఠించినా, ఒక్కసారైనా విశ్వాసంతో ఉచ్ఛరించినా — ఆ రోజు చేసిన పాపాలన్నీ నశిస్తాయి.” స్థలమాహాత్మ్యం ఇంతటి మహోన్నతఫలాన్ని ఇస్తుందని భగవాన్ తన మాటలతోనే తెలియజేస్తాడు.
చివర్లో కృష్ణుడు చెప్పడం — “ఈ స్థలాలను స్మరించేవారు, ఈ క్షేత్రాల్లో నివసించేవారు, నన్ను పూజించేవారు — ఈ జీవితం ముగిసిన వెంటనే స్వర్గానికి చేరుతారు.” ఈ విధంగా ఈ స్తోత్రం భక్తునికి భూమిపై ఉన్న అనేక పవిత్రస్థలాల ద్వారా పరమాత్మను చేరుకునే మార్గాలను సులభంగా, స్పష్టంగా, దివ్యభక్తితో వివరించగలదు.
Benefits:
• పాపక్షయం, చింతలనివారణ, మనశ్శాంతి
• జీవితంలో ఐశ్వర్యం, ధన్యం, యశస్సు, ఆయుషు
• గ్రహదోషాలు, అశాంతులు తగ్గడం
• విష్ణు భక్తి, ధ్యానం, ఆత్మశ్రద్ధ పెరగడం
• పవిత్ర క్షేత్రస్మరణ శక్తితో రక్షణ, పురోభివృద్ధి
తరచుగా అడిగే ప్రశ్నలు
శ్రీ విష్ణోర్దివ్యస్థల స్తోత్రం అంటే ఏమిటి?
ఈ స్తోత్రాన్ని ఎప్పుడు, ఎలా పఠించాలి?
శ్రీ విష్ణోర్దివ్యస్థల స్తోత్రం పఠించడం వల్ల కలిగే ప్రయోజనాలు ఏమిటి?
ఈ స్తోత్రాన్ని ఎవరు పఠించవచ్చు?
ఈ స్తోత్రాన్ని ఎన్నిసార్లు పఠించాలి?
ఈ స్తోత్రం యొక్క మూలం ఏమిటి?
వ్యాఖ్యలు
వ్యాఖ్య రాయడానికి లాగిన్ అవ్వండి
వ్యాఖ్యలు లోడ్ అవుతున్నాయి...

