శ్రీ సుపర్ణ స్తోత్రం (మహాభారతే)
దేవా ఊచుః |
త్వమృషిస్త్వం మహాభాగస్త్వం దేవః పతగేశ్వరః |
త్వం ప్రభుస్తపనః సూర్యః పరమేష్ఠీ ప్రజాపతిః || 1 ||
త్వమింద్రస్త్వం హయముఖస్త్వం శర్వస్త్వం జగత్పతిః |
త్వం ముఖం పద్మజో విప్రస్త్వమగ్నిః పవనస్తథా || 2 ||
త్వం హి ధాతా విధాతా చ త్వం విష్ణుః సురసత్తమః |
త్వం మహానభిభూః శశ్వదమృతం త్వం మహద్యశః |
త్వం ప్రభాస్త్వమభిప్రేతం త్వం నస్త్రాణమనుత్తమం || 3 ||
బలోర్మిమాన్ సాధురదీనసత్త్వః
సమృద్ధిమాన్ దుర్విషహస్త్వమేవ |
త్వత్తః సృతం సర్వమహీనకీర్తే
హ్యనాగతం చోపగతం చ సర్వం || 4 ||
త్వముత్తమః సర్వమిదం చరాచరం
గభస్తిభిర్భానురివావభాససే |
సమాక్షిపన్ భానుమతః ప్రభాం ముహు-
-స్త్వమంతకః సర్వమిదం ధ్రువాధ్రువం || 5 ||
దివాకరః పరికుపితో యథా దహేత్
ప్రజాస్తథా దహసి హుతాశనప్రభ |
భయంకరః ప్రలయ ఇవాగ్నిరుత్థితో
వినాశయన్ యుగపరివర్తనాంతకృత్ || 6 ||
ఖగేశ్వరం శరణముపాగతా వయం
మహౌజసం జ్వలనసమానవర్చసం |
తడిత్ప్రభం వితిమిరమభ్రగోచరం
మహాబలం గరుడముప్యేత ఖేచరం || 7 ||
పరావరం వరదమజయ్యవిక్రమం
తవౌజసా సర్వమిదం ప్రతాపితం |
జగత్ప్రభో తప్తసువర్ణవర్చసా
త్వం పాహి సర్వాంశ్చ సురాన్ మహాత్మనః || 8 ||
భయాన్వితా నభసి విమానగామినో
విమానితా విపథగతిం ప్రయాంతి తే |
ఋషేః సుతస్త్వమసి దయావతః ప్రభో
మహాత్మనః ఖగవర కశ్యపస్య హ || 9 ||
స మా క్రుధః కురు జగతో దయాం పరాం
త్వమీశ్వరః ప్రశమముపైహి పాహి నః |
మహాశనిస్ఫురితసమస్వనేన తే
దిశోఽంబరం త్రిదివమియం చ మేదినీ || 10 ||
చలంతి నః ఖగ హృదయాని చానిశం
నిగృహ్యతాం వపురిదమగ్నిసన్నిభం |
తవ ద్యుతిం కుపితకృతాంతసన్నిభాం
నిశమ్య నశ్చలతి మనోఽవ్యవస్థితం |
ప్రసీద నః పతగపతే ప్రయాచతాం
శివశ్చ నో భవ భగవన్ సుఖావహః || 11 ||
ఏవం స్తుతః సుపర్ణస్తు దేవైః సర్షిగణైస్తదా |
తేజసః ప్రతిసంహారమాత్మనః స చకార హ || 12 ||
ఇతి శ్రీమన్మహాభారతే ఆదిపర్వణి త్రయోవింశోఽధ్యాయే దేవకృత శ్రీ సుపర్ణ స్తోత్రం ||
అర్థం
శ్రీ సుపర్ణ స్తోత్రం మహాభారతం ఆదిపర్వంలో దేవతలు గరుడుడిని స్తుతించిన సందర్భంలో ఉద్భవించిన పవిత్ర స్తోత్రం. అసురుల భయానక శక్తుల ఎదుట దేవతలు రక్షణ కోసం గరుడుడిని శరణు చేరినప్పుడు, అతని అపారబలం, తేజస్సు, ఆకాశవ్యాప్త వైభవం మరియు దైవస్వరూపతను ఈ స్తోత్రంలో వ్యక్తం చేశారు.
స్తోత్రంలో గరుడుడు ఋషిగా, దేవుడిగా, పతగేశ్వరుడిగా, సూర్యుని సఖుడిగా, ప్రజాపతిగా, ఇంద్రుని శక్తిగలవాడిగా, అగ్ని–వాయు స్వరూపుడిగా స్తుతించబడతాడు. ఆయనే ధాతా, విధాతా, విష్ణువుకు అత్యంత ప్రియుడు అని వర్ణిస్తారు. ఆయన ప్రకాశం, అమృతత్వం, మహాబలం, దేవతలకు అనుత్తమ శరణ్యము అంటూ స్తుతిస్తారు.
గరుడుడు భయంకరమైన అసురబలాలను చిద్రముచేసే శక్తివంతుడు; తేజస్సులో అగ్నిలా, ప్రభలో సూర్యుడిలా, కృత్యాలలో ప్రలయాగ్నిలా ఉంటాడని దేవతలు చెబుతున్నారు. ఆయన ప్రభావంతో లోకాలన్నీ తప్తసువర్ణంలా ప్రకాశిస్తాయి. భయపడిన దేవతలు ఆకాశమంతా ఆయన కాంతి వల్ల కంపిస్తున్నట్లు భావిస్తూ, ఆయన శరణు కోరుతూ తమ మనసులలోని భయాన్ని అణచి శాంతిని ప్రసాదించమని ప్రార్థించారు.
స్తోత్రం చివర్లో, దేవతల స్తుతిని విని గరుడుడు తన అపారతేజస్సును ఉపసంహరించి ప్రపంచానికి శాంతి ప్రసాదించాడు.
మొత్తం స్తోత్రం గరుడుడి అపారశక్తిని, విశ్వరక్షణలోని అతని పాత్రను, దేవతలకే శరణ్యుడైన అతని మహిమాన్విత స్వరూపాన్ని అందంగా ప్రతిఫలిస్తుంది.
Benefits:
• భయాలు, అశుభశక్తులు, దృష్టిదోషం తొలగింపు
• రక్షణ, ధైర్యం, శక్తి, ఆత్మవిశ్వాసం పెరుగుదల
• శత్రు–అడ్డంకుల నివారణ, అపాయనివారకం
• ప్రయాణసురక్షణ, వాహనయాన రక్షణ
• గరుడుడు మరియు విష్ణువు అనుగ్రహం లభ్యం
తరచుగా అడిగే ప్రశ్నలు
శ్రీ సుపర్ణ స్తోత్రం ఏమిటి?
ఈ స్తోత్రాన్ని ఎప్పుడు మరియు ఎలా పఠించాలి?
శ్రీ సుపర్ణ స్తోత్రం పఠించడం వల్ల కలిగే ప్రయోజనాలు ఏమిటి?
శ్రీ సుపర్ణ స్తోత్రాన్ని ఎవరు పఠించవచ్చు?
ఈ స్తోత్రాన్ని ఎన్నిసార్లు పఠించాలి?
శ్రీ సుపర్ణ స్తోత్రం యొక్క మూలం ఏమిటి?
వ్యాఖ్యలు
వ్యాఖ్య రాయడానికి లాగిన్ అవ్వండి
వ్యాఖ్యలు లోడ్ అవుతున్నాయి...

