నమస్కారం

సు

శ్రీ సుబ్రహ్మణ్య భుజంగం

స్తోత్రం

శ్రీ సుబ్రహ్మణ్య భుజంగం

సదా బాలరూపాపి విఘ్నాద్రిహంత్రీ
మహాదంతివక్త్రాపి పంచాస్యమాన్యా |
విధీంద్రాదిమృగ్యా గణేశాభిధా మే
విధత్తాం శ్రియం కాపి కళ్యాణమూర్తిః || 1 ||

న జానామి శబ్దం న జానామి చార్థం
న జానామి పద్యం న జానామి గద్యం |
చిదేకా షడాస్యా హృది ద్యోతతే మే
ముఖాన్నిఃసరంతే గిరశ్చాపి చిత్రం || 2 ||

మయూరాధిరూఢం మహావాక్యగూఢం
మనోహారిదేహం మహచ్చిత్తగేహం |
మహీదేవదేవం మహావేదభావం
మహాదేవబాలం భజే లోకపాలం || 3 ||

యదా సంనిధానం గతా మానవా మే
భవాంభోధిపారం గతాస్తే తదైవ |
ఇతి వ్యంజయన్సింధుతీరే య ఆస్తే
తమీడే పవిత్రం పరాశక్తిపుత్రం || 4 ||

యథాబ్ధేస్తరంగా లయం యాంతి తుంగా-
-స్తథైవాపదః సంనిధౌ సేవతాం మే |
ఇతీవోర్మిపంక్తీర్నృణాం దర్శయంతం
సదా భావయే హృత్సరోజే గుహం తం || 5 ||

గిరౌ మన్నివాసే నరా యేఽధిరూఢా-
-స్తదా పర్వతే రాజతే తేఽధిరూఢాః |
ఇతీవ బ్రువన్గంధశైలాధిరూఢః
స దేవో ముదే మే సదా షణ్ముఖోఽస్తు || 6 ||

మహాంభోధితీరే మహాపాపచోరే
మునీంద్రానుకూలే సుగంధాఖ్యశైలే |
గుహాయాం వసంతం స్వభాసా లసంతం
జనార్తిం హరంతం శ్రయామో గుహం తం || 7 ||

లసత్స్వర్ణగేహే నృణాం కామదోహే
సుమస్తోమసంఛన్నమాణిక్యమంచే |
సముద్యత్సహస్రార్కతుల్యప్రకాశం
సదా భావయే కార్తికేయం సురేశం || 8 ||

రణద్ధంసకే మంజులేఽత్యంతశోణే
మనోహారిలావణ్యపీయూషపూర్ణే |
మనఃషట్పదో మే భవక్లేశతప్తః
సదా మోదతాం స్కంద తే పాదపద్మే || 9 ||

సువర్ణాభదివ్యాంబరైర్భాసమానాం
క్వణత్కింకిణీమేఖలాశోభమానాం |
లసద్ధేమపట్టేన విద్యోతమానాం
కటిం భావయే స్కంద తే దీప్యమానాం || 10 ||

పులిందేశకన్యాఘనాభోగతుంగ-
-స్తనాలింగనాసక్తకాశ్మీరరాగం |
నమస్యామ్యహం తారకారే తవోరః
స్వభక్తావనే సర్వదా సానురాగం || 11 ||

విధౌ క్లుప్తదండాన్స్వలీలాధృతాండా-
-న్నిరస్తేభశుండాంద్విషత్కాలదండాన్ |
హతేంద్రారిషండాన్ జగత్రాణశౌండా-
-న్సదా తే ప్రచండాన్ శ్రయే బాహుదండాన్ || 12 ||

సదా శారదాః షణ్మృగాంకా యది స్యుః
సముద్యంత ఏవ స్థితాశ్చేత్సమంతాత్ |
సదా పూర్ణబింబాః కళంకైశ్చ హీనా-
-స్తదా త్వన్ముఖానాం బ్రువే స్కంద సామ్యం || 13 ||

స్ఫురన్మందహాసైః సహంసాని చంచ-
-త్కటాక్షావలీభృంగసంఘోజ్జ్వలాని |
సుధాస్యందిబింబాధరాణీశసూనో
తవాలోకయే షణ్ముఖాంభోరుహాణి || 14 ||

విశాలేషు కర్ణాంతదీర్ఘేష్వజస్రం
దయాస్యందిషు ద్వాదశస్వీక్షణేషు |
మయీషత్కటాక్షః సకృత్పాతితశ్చే-
-ద్భవేత్తే దయాశీల కా నామ హానిః || 15 ||

సుతాంగోద్భవో మేఽసి జీవేతి షడ్ధా
జపన్మంత్రమీశో ముదా జిఘ్రతే యాన్ |
జగద్భారభృద్భ్యో జగన్నాథ తేభ్యః
కిరీటోజ్జ్వలేభ్యో నమో మస్తకేభ్యః || 16 ||

స్ఫురద్రత్నకేయూరహారాభిరామ-
-శ్చలత్కుండలశ్రీలసద్గండభాగః |
కటౌ పీతవాసాః కరే చారుశక్తిః
పురస్తాన్మమాస్తాం పురారేస్తనూజః || 17 ||

ఇహాయాహి వత్సేతి హస్తాన్ప్రసార్యా-
-హ్వయత్యాదరాచ్ఛంకరే మాతురంకాత్ |
సముత్పత్య తాతం శ్రయంతం కుమారం
హరాశ్లిష్టగాత్రం భజే బాలమూర్తిం || 18 ||

కుమారేశసూనో గుహ స్కంద సేనా-
-పతే శక్తిపాణే మయూరాధిరూఢ |
పులిందాత్మజాకాంత భక్తార్తిహారిన్
ప్రభో తారకారే సదా రక్ష మాం త్వం || 19 ||

ప్రశాంతేంద్రియే నష్టసంజ్ఞే విచేష్టే
కఫోద్గారివక్త్రే భయోత్కంపిగాత్రే |
ప్రయాణోన్ముఖే మయ్యనాథే తదానీం
ద్రుతం మే దయాలో భవాగ్రే గుహ త్వం || 20 ||

కృతాంతస్య దూతేషు చండేషు కోపా-
-ద్దహచ్ఛింద్ధి భింద్ధీతి మాం తర్జయత్సు |
మయూరం సమారుహ్య మా భైరితి త్వం
పురః శక్తిపాణిర్మమాయాహి శీఘ్రం || 21 ||

ప్రణమ్యాసకృత్పాదయోస్తే పతిత్వా
ప్రసాద్య ప్రభో ప్రార్థయేఽనేకవారం |
న వక్తుం క్షమోఽహం తదానీం కృపాబ్ధే
న కార్యాంతకాలే మనాగప్యుపేక్షా || 22 ||

సహస్రాండభోక్తా త్వయా శూరనామా
హతస్తారకః సింహవక్త్రశ్చ దైత్యః |
మమాంతర్హృదిస్థం మనఃక్లేశమేకం
న హంసి ప్రభో కిం కరోమి క్వ యామి || 23 ||

అహం సర్వదా దుఃఖభారావసన్నో
భవాన్ దీనబంధుస్త్వదన్యం న యాచే |
భవద్భక్తిరోధం సదా క్లప్తబాధం
మమాధిం ద్రుతం నాశయోమాసుత త్వం || 24 ||

అపస్మారకుష్ఠక్షయార్శః ప్రమేహ-
-జ్వరోన్మాదగుల్మాదిరోగా మహాంతః |
పిశాచాశ్చ సర్వే భవత్పత్రభూతిం
విలోక్య క్షణాత్తారకారే ద్రవంతే || 25 ||

దృశి స్కందమూర్తిః శ్రుతౌ స్కందకీర్తి-
-ర్ముఖే మే పవిత్రం సదా తచ్చరిత్రం |
కరే తస్య కృత్యం వపుస్తస్య భృత్యం
గుహే సంతు లీనా మమాశేషభావాః || 26 ||

మునీనాముతాహో నృణాం భక్తిభాజా-
-మభీష్టప్రదాః సంతి సర్వత్ర దేవాః |
నృణామంత్యజానామపి స్వార్థదానే
గుహాద్దేవమన్యం న జానే న జానే || 27 ||

కలత్రం సుతా బంధువర్గః పశుర్వా
నరో వాథ నారీ గృహే యే మదీయాః |
యజంతో నమంతః స్తువంతో భవంతం
స్మరంతశ్చ తే సంతు సర్వే కుమార || 28 ||

మృగాః పక్షిణో దంశకా యే చ దుష్టా-
-స్తథా వ్యాధయో బాధకా యే మదంగే |
భవచ్ఛక్తితీక్ష్ణాగ్రభిన్నాః సుదూరే
వినశ్యంతు తే చూర్ణితక్రౌంచశైల || 29 ||

జనిత్రీ పితా చ స్వపుత్రాపరాధం
సహేతే న కిం దేవసేనాధినాథ |
అహం చాతిబాలో భవాన్ లోకతాతః
క్షమస్వాపరాధం సమస్తం మహేశ || 30 ||

నమః కేకినే శక్తయే చాపి తుభ్యం
నమశ్ఛాగ తుభ్యం నమః కుక్కుటాయ |
నమః సింధవే సింధుదేశాయ తుభ్యం
పునః స్కందమూర్తే నమస్తే నమోఽస్తు || 31 ||

జయానందభూమం జయాపారధామం
జయామోఘకీర్తే జయానందమూర్తే |
జయానందసింధో జయాశేషబంధో
జయ త్వం సదా ముక్తిదానేశసూనో || 32 ||

భుజంగాఖ్యవృత్తేన క్లప్తం స్తవం యః
పఠేద్భక్తియుక్తో గుహం సంప్రణమ్య |
స పుత్రాన్కలత్రం ధనం దీర్ఘమాయు-
-ర్లభేత్స్కందసాయుజ్యమంతే నరః సః || 33 ||

ఇతి శ్రీమత్పరమహంసపరివ్రాజకాచార్యస్య శ్రీగోవిందభగవత్పూజ్యపాదశిష్యస్య శ్రీమచ్ఛంకరభగవతః కృతౌ శ్రీసుబ్రహ్మణ్యభుజంగం ||

అర్థం

ఈ స్తోత్రంలో ఆది శంకరాచార్యులు శ్రీ సుబ్రహ్మణ్య స్వామిని అత్యంత మాధుర్యంగా, గాఢమైన భక్తితో భుజంగప్రయాత ఛందస్సులో స్తుతించారు. గణపతిని నమస్కరించి ప్రారంభమై, స్వామి యొక్క దివ్య శరీరసౌందర్యం, జ్ఞానప్రకాశం, పరమానుగ్రహశక్తి అద్భుతంగా వర్ణించబడింది.

భగవంతుని బాలరూపములో కూడా అపారశక్తి దాగి ఉందని, ఆయన దృష్టి పడితే అజ్ఞానం తొలగిపోతుందని కవి అనుభవపూర్వకంగా చెబుతారు. మయూరవాహనుడైన స్కందుడు వేదస్వరూపి, భక్తుల ఆశ్రయం, సంసారసాగరంలో మునుగుతున్నవారిని రక్షించేవాడు.

స్వామి రూపాన్ని ధ్యానిస్తూ, ఆయన నేత్రాల జ్యోతి, నడుము, భుజాలు, రత్నాభరణాల ప్రభలు వర్ణించబడతాయి. శరణాగతుల కోసం తరంగాల్లాంటి కష్టాలను తక్షణం తొలగించే దేవుడిగా ఆయనను ఇక్కడ స్థాపించారు.
పులిందకన్య వల్లీతో కలిసి ఉన్న సౌందర్యరమ్య రూపాన్ని కూడా స్తోత్రం సుందరంగా స్పృశిస్తుంది.

భయసంకటాలలో, మరణముప్పు వచ్చినా కూడా కార్తికేయుని స్పందన శీఘ్రం – ‘మా భయపడకు’ అని రక్షించడానికి మయూరంపై వచ్చేవాడని ఈ స్తోత్రం భరోసా ఇస్తుంది. భక్తుని మనోరోగాలు, శరీరరోగాలు, పాపబంధాలు అన్నీ ఆయన కటాక్షంతోనే నశిస్తాయని శంకరులు పేర్కొన్నారు.

చివరగా భగవంతునికి మనవిచేసి, తన తప్పులు క్షమించమని, కుటుంబం, పిల్లలు, బంధువులు, ఇంట్లోని ప్రతి ఒక్కరూ స్వామి కటాక్షంలో ఉండాలని ప్రార్థిస్తారు. భక్తితో ఈ స్తోత్రాన్ని పఠించిన వారికి దీర్ఘాయుష్, ఐశ్వర్యం, మంచి సంతానం, చివరలో స్కంద సాయుజ్యం లభిస్తుందని ఫలశృతి చెబుతుంది.

Benefits (ప్రయోజనాలు)
    •    భయాలు, దుస్థితులు, అడ్డంకులు తొలగుతాయి
    •    కుటుంబ రక్షణ, బంధువుల శ్రేయస్సు లభిస్తుంది
    •    ఆరోగ్య సమస్యలు, కష్టకాలాలు సడలుతాయి
    •    ఉద్యోగం, ధనం, సంతానం వంటి కోరికలు సాకారం
    •    భక్తిలో స్థిరత్వం, అంతరాంగశుద్ధి పెరుగుతుంది
    •    చివరలో మోక్షసామీప్యం లభిస్తుంది

తరచుగా అడిగే ప్రశ్నలు

శ్రీ సుబ్రహ్మణ్య భుజంగం స్తోత్రం అంటే ఏమిటి?
ఇది ఆది శంకరాచార్యులు శ్రీ సుబ్రహ్మణ్య స్వామి యొక్క మహిమ, సౌందర్యం మరియు అనుగ్రహ శక్తిని వర్ణించడానికి భుజంగప్రయాత ఛందస్సులో రచించిన ఒక దివ్య స్తోత్రం. ఇది సుబ్రహ్మణ్య స్వామి రూపం, గుణాలు మరియు భక్తుల పట్ల ఆయన కరుణను వివరిస్తుంది.
ఈ స్తోత్రాన్ని ఎప్పుడు మరియు ఎలా పఠించాలి?
ఈ స్తోత్రాన్ని ప్రతిరోజూ ఉదయం స్నానం చేసిన తర్వాత శుద్ధమైన మనస్సుతో పఠించడం ఉత్తమం. ముఖ్యంగా మంగళవారం మరియు షష్ఠి తిథి నాడు పఠించడం వలన ఎక్కువ ఫలితం లభిస్తుంది. దేవాలయంలో లేదా ఇంటిలోని పూజా గదిలో సుబ్రహ్మణ్య స్వామి చిత్రం ముందు కూర్చుని పఠించవచ్చు.
ఈ స్తోత్ర పఠనం వల్ల కలిగే ప్రధాన ప్రయోజనాలు ఏమిటి?
ఈ స్తోత్రాన్ని పఠించడం వల్ల భయాలు, ఆటంకాలు, రోగాలు తొలగిపోతాయి. కుటుంబానికి రక్షణ, ఆర్థిక శ్రేయస్సు, మంచి సంతానం మరియు ఆధ్యాత్మిక పురోగతి వంటి ప్రయోజనాలను పొందవచ్చు.
ఈ స్తోత్రాన్ని ఎవరు పఠించాలి?
సుబ్రహ్మణ్య స్వామి భక్తులు, ముఖ్యంగా భయం, రోగాలు, ఆర్థిక సమస్యలు లేదా సంతాన సమస్యలతో బాధపడేవారు ఈ స్తోత్రాన్ని పఠించవచ్చు. మానసిక శాంతి మరియు ఆధ్యాత్మిక ఉన్నతిని కోరుకునే వారికి కూడా ఇది శ్రేష్ఠం.
ఈ స్తోత్రాన్ని ఎన్నిసార్లు పఠించాలి?
కనీసం ఒక్కసారి పఠించడం ఉత్తమం. అయితే, ఎక్కువ ఫలితం కోసం ప్రతిరోజూ 11, 21, 51 లేదా 108 సార్లు పఠించవచ్చు. స్కంద షష్ఠి లేదా ఇతర శుభ దినాలలో సంకల్పంతో పఠించడం మరింత శ్రేష్ఠం.
శ్రీ సుబ్రహ్మణ్య భుజంగం స్తోత్రం యొక్క మూలం ఏమిటి?
ఈ స్తోత్రాన్ని 8వ శతాబ్దానికి చెందిన గొప్ప తత్వవేత్త మరియు ఆధ్యాత్మిక గురువు ఆది శంకరాచార్యులు రచించారు. ఇది సుబ్రహ్మణ్య స్వామి పట్ల ఆయనకు గల అపార భక్తిని ప్రతిబింబించే ఆయన అనేక భక్తి రచనలలో ఒకటి.

వ్యాఖ్యలు

వ్యాఖ్య రాయడానికి లాగిన్ అవ్వండి

వ్యాఖ్యలు లోడ్ అవుతున్నాయి...