శ్రీ శివ స్తుతిః (నారాయణాచార్య కృతం)

ఈ “శ్రీ శివ స్తుతిః (నారాయణాచార్య కృతం)”లో కవి నారాయణాచార్యులు పరమశివుని స్వరూపాన్ని, మహిమను, అనంతత్వాన్ని ఎంతో లోతైన తాత్వికతతో, పరమభక్తితో స్తుతించారు. స్తోత్రంలోని ప్రతి శ్లోకం శివుని గుణాలు, విశ్వరూపం, తత్త్వజ్ఞానం—allను కవితాత్మకంగా ప్రతిఫలిస్తుంది.

మొదటి శ్లోకంలో శివుని స్ఫటికప్రభలాంటిదైన శరీరం, చంద్రశేఖరరూపం, త్రినేత్ర కాంతి, జటాలలో నిగూఢంగా వేలాడే నాగాభరణం—allను దర్శించటానికి తపిస్తున్న కవి, “ఏపుడు నా కళ్లకు నీ దివ్యరూపం ప్రత్యక్షమవుతుంది?” అని భక్తితో కోరుతున్నాడు.

రెండవ శ్లోకంలో త్రిలోచనుడైన శివుని తేజస్సు మన్మథుని దహనం చేసిన విశ్వరూపంగా చిత్రీకరిస్తుంది. శివుని భక్తులకు మాత్రం ఆయన శాంతస్వరూపుడు, సతీదేవిని భక్తితో వశపరచినట్లే భక్తుల ప్రేమకు కూడా వశుడవుతాడని వినయపూర్వకంగా ప్రార్థించాడు.

మూడవ శ్లోకంలో శివుని పంచముఖరూపాన్ని—తత్పురుష, అఘోర, వామదేవ, సద్యోజాత, ఈశాన—అన్నీ వర్ణిస్తూ, “ఈ పంచబ్రహ్మ తత్త్వాలు నా అవిద్యాంధకారాన్ని చీల్చాలి” అని మనస్సులోని అజ్ఞానం తొలగించాలని కోరుతున్నాడు.

నాల్గవ శ్లోకంలో అష్టమూర్తి (అగ్ని, జలం, వాయువు, ఆకాశం, భూమి, చంద్రుడు, సూర్యుడు, యజ్ఞం) రూపంలో శివునిని ధ్యానిస్తూ, ఆయన శాంతమయ రూపం, రౌద్రమయ రూపం, విశ్వాన్ని మోహింపజేసే రసరూపం—allను కవి సుందరంగా అర్చిస్తున్నాడు.

ఐదవ శ్లోకంలో మోక్షానికి దారి చూపే ఆరు మార్గాలు (షడధ్వాలు) కూడా శివతత్త్వంలోనే నిక్షిప్తమై ఉన్నాయని, వేదాలు కూడా శివతత్త్వాన్ని మాత్రమే ప్రతిపాదిస్తాయని చెబుతాడు. “మేము చిన్న జ్ఞానం కలవాళ్లం; ఇలాంటి పరమతత్త్వాన్ని నీ కృప లేకుండా ఎలా గ్రహిస్తాం?” అని వినయంతో వాక్యాన్నిఉపసంహరిస్తాడు.

ఆరవ శ్లోకంలో శివుని త్రిశూలం, ఖట్వాంగం, ఉగ్రడమరుకం, భస్మాభరణం—all కలిసి సమస్త లోకాలనూ కాపాడే శివశక్తిని తెలియజేస్తాయి. శివుని రౌద్రత కూడా ప్రపంచ రక్షణకోసమే.

ఏడవ శ్లోకంలో త్రిపురదహన ఘటనను, శివుని అతి ఉగ్రరూపం, దేవతలకు భయంకరమైన దైత్యనాశనాన్ని కవి అద్భుతంగా వివరిస్తాడు. శివుడి కళ్ళలో ఉగ్రజ్వాలలు మెరుస్తూనే ఆయనను భక్తులు పరమకరుణామయుడిగా చూస్తారు.

ఎనిమిదవ శ్లోకంలో ఇంద్రుడు, సూర్యుడు, చంద్రుడు, బ్రహస్పతి, కార్తికేయుడు, సిద్ధులు, విద్యాధరులు—all శివపాదసేవ ద్వారానే శ్రేయస్సు పొందారని చెబుతూ, శివుడు నిజమైన కల్పవృక్షమని వర్ణిస్తాడు.

తొమ్మిదవ శ్లోకంలో కొన్ని అజ్ఞానులు శివుని మహిమను అర్థంకాక విమర్శించినా, అతని ప్రసాదం లభించేవారే నిజమైన జ్ఞానులు అని చెబుతాడు. శివుడు పరమోన్నతుడు, అన్నిటికీ ఆత్మస్వరూపుడు.

పదవ శ్లోకంలో శివుని కపాలమాల, భూతవస్త్రాలు—all ప్రపంచానికి శివమయత్వాన్ని నేర్పుతూ, భక్తులు “శివ శివ” అని స్మరించడమే పాపనాశకమని చెబుతాడు.

పదకొండవ శ్లోకంలో శివుడు కామదేవుని నాశనం చేసిన వాడు అయినప్పటికీ, విశాన్ని కూడా అమృతంలా అంగీకరించే త్యాగమూర్తి. ప్రపంచానికోసం సన్న్యాసరూపంలో ఉన్న ఆ పరబ్రహ్ముడే అసలు కామధేనువు అని ఆయనను వర్ణిస్తాడు.

చివరి శ్లోకంలో కవి “శివ శివ” అనే పేరుకే మోక్షప్రాప్తి ఉందని, దానిని శ్రద్ధతో జపించే వారికి పాపబంధం ఉండదని ఉపసంహరిస్తాడు. ఈ స్తుతిని నారాయణాచార్యులు భక్తిపూర్వకంగా, శివకృపా ప్రసాదంగా రచించారు.

ప్రయోజనాలు:
    •    అజ్ఞానాన్నీ, మనోవ్యథలనూ తొలగిస్తుంది
    •    ధ్యానశక్తి, అంతఃశాంతి, జ్ఞానం పెరుగుతాయి
    •    శివభక్తికి గాఢత, శరణాగతి లభిస్తుంది
    •    పాపపరిహారం, మోక్షమార్గం అభివృద్ధి
    •    శివుని రౌద్ర–శాంత స్వరూపాల అనుభూతి పెరుగుతుంది