నమస్కారం

శి

శ్రీ శివ కవచం

స్తోత్రంశివుడు

శ్రీ శివ కవచం

ఋషభ ఉవాచ |
నమస్కృత్య మహాదేవం విశ్వవ్యాపినమీశ్వరం |
వక్ష్యే శివమయం వర్మ సర్వరక్షాకరం నృణాం || 1 ||

శుచౌ దేశే సమాసీనో యథావత్కల్పితాసనః |
జితేంద్రియో జితప్రాణశ్చింతయేచ్ఛివమవ్యయం || 2 ||

హృత్పుండరీకాంతరసన్నివిష్టం
స్వతేజసా వ్యాప్తనభోవకాశం |
అతీంద్రియం సూక్ష్మమనంతమాద్యం
ధ్యాయేత్పరానందమయం మహేశం || 3 ||

ధ్యానావధూతాఖిలకర్మబంధ-
-శ్చిరం చిదానందనిమగ్నచేతాః |
షడక్షరన్యాససమాహితాత్మా
శైవేన కుర్యాత్కవచేన రక్షాం || 4 ||

మాం పాతు దేవోఽఖిలదేవతాత్మా
సంసారకూపే పతితం గభీరే |
తన్నామ దివ్యం వరమంత్రమూలం
ధునోతు మే సర్వమఘం హృదిస్థం || 5 ||

సర్వత్ర మాం రక్షతు విశ్వమూర్తి-
-ర్జ్యోతిర్మయానందఘనశ్చిదాత్మా |
అణోరణీయానురుశక్తిరేకః
స ఈశ్వరః పాతు భయాదశేషాత్ || 6 ||

యో భూస్వరూపేణ బిభర్తి విశ్వం
పాయాత్స భూమేర్గిరిశోఽష్టమూర్తిః |
యోఽపాం స్వరూపేణ నృణాం కరోతి
సంజీవనం సోఽవతు మాం జలేభ్యః || 7 ||

కల్పావసానే భువనాని దగ్ధ్వా
సర్వాణి యో నృత్యతి భూరిలీలః |
స కాలరుద్రోఽవతు మాం దవాగ్నే-
-ర్వాత్యాదిభీతేరఖిలాచ్చ తాపాత్ || 8 ||

ప్రదీప్తవిద్యుత్కనకావభాసో
విద్యావరాభీతికుఠారపాణిః |
చతుర్ముఖస్తత్పురుషస్త్రినేత్రః
ప్రాచ్యాం స్థితం రక్షతు మామజస్రం || 9 ||

కుఠార ఖేటాంకుశపాశశూల
కపాలఢక్కాక్షగుణాందధానః |
చతుర్ముఖో నీలరుచిస్త్రినేత్రః
పాయాదఘోరో దిశి దక్షిణస్యాం || 10 ||

కుందేందుశంఖస్ఫటికావభాసో
వేదాక్షమాలావరదాభయాంకః |
త్ర్యక్షశ్చతుర్వక్త్ర ఉరుప్రభావః
సద్యోధిజాతోవతు మాం ప్రతీచ్యాం || 11 ||

వరాక్షమాలాభయటంకహస్తః
సరోజకింజల్కసమానవర్ణః |
త్రిలోచనశ్చారుచతుర్ముఖో మాం
పాయాదుదీచ్యాం దిశి వామదేవః || 12 ||

వేదాభయేష్టాంకుశటంకపాశ-
-కపాలఢక్కాక్షరశూలపాణిః |
సితద్యుతిః పంచముఖోఽవతాన్మా-
-మీశాన ఊర్ధ్వం పరమప్రకాశః || 13 ||

మూర్ధానమవ్యాన్మమ చంద్రమౌళిః
ఫాలం మమావ్యాదథ ఫాలనేత్రః |
నేత్రే మమావ్యాద్భగనేత్రహారీ
నాసాం సదా రక్షతు విశ్వనాథః || 14 ||

పాయాచ్ఛ్రుతీ మే శ్రుతిగీతకీర్తిః
కపోలమవ్యాత్సతతం కపాలీ |
వక్త్రం సదా రక్షతు పంచవక్త్రో
జిహ్వాం సదా రక్షతు వేదజిహ్వః || 15 ||

కంఠం గిరీశోఽవతు నీలకంఠః
పాణిద్వయం పాతు పినాకపాణిః |
దోర్మూలమవ్యాన్మమ ధర్మబాహుః
వక్షఃస్థలం దక్షమఖాంతకోఽవ్యాత్ || 16 ||

మమోదరం పాతు గిరీంద్రధన్వా
మధ్యం మమావ్యాన్మదనాంతకారీ |
హేరంబతాతో మమ పాతు నాభిం
పాయాత్కటిం ధూర్జటిరీశ్వరో మే || 17 ||

ఊరుద్వయం పాతు కుబేరమిత్రో
జానుద్వయం మే జగదీశ్వరోఽవ్యాత్ |
జంఘాయుగం పుంగవకేతురవ్యా-
-త్పాదౌ మమావ్యాత్సురవంద్యపాదః || 18 ||

మహేశ్వరః పాతు దినాదియామే
మాం మధ్యయామేఽవతు వామదేవః |
త్రియంబకః పాతు తృతీయయామే
వృషధ్వజః పాతు దినాంత్యయామే || 19 ||

పాయాన్నిశాదౌ శశిశేఖరో మాం
గంగాధరో రక్షతు మాం నిశీథే |
గౌరీపతిః పాతు నిశావసానే
మృత్యుంజయో రక్షతు సర్వకాలం || 20 ||

అంతఃస్థితం రక్షతు శంకరో మాం
స్థాణుః సదా పాతు బహిఃస్థితం మాం |
తదంతరే పాతు పతిః పశూనాం
సదాశివో రక్షతు మాం సమంతాత్ || 21 ||

తిష్ఠంతమవ్యాద్భువనైకనాథః
పాయాద్వ్రజంతం ప్రమథాధినాథః |
వేదాంతవేద్యోఽవతు మాం నిషణ్ణం
మామవ్యయః పాతు శివః శయానం || 22 ||

మార్గేషు మాం రక్షతు నీలకంఠః
శైలాదిదుర్గేషు పురత్రయారిః |
అరణ్యవాసాదిమహాప్రవాసే
పాయాన్మృగవ్యాధ ఉదారశక్తిః || 23 ||

కల్పాంతకాటోపపటుప్రకోపః [కాలోగ్ర]
స్ఫుటాట్టహాసోచ్చలితాండకోశః |
ఘోరారిసేనార్ణవదుర్నివార-
-మహాభయాద్రక్షతు వీరభద్రః || 24 ||

పత్త్యశ్వమాతంగఘటావరూథ-
-సహస్రలక్షాయుతకోటిభీషణం |
అక్షౌహిణీనాం శతమాతతాయినాం
ఛింద్యాన్మృడో ఘోరకుఠారధారయా || 25 ||

నిహంతు దస్యూన్ప్రళయానలార్చి-
-ర్జ్వలత్త్రిశూలం త్రిపురాంతకస్య |
శార్దూలసింహర్క్షవృకాదిహింస్రాన్
సంత్రాసయత్వీశధనుః పినాకం || 26 ||

దుఃస్వప్న దుఃశకున దుర్గతి దౌర్మనస్య
దుర్భిక్ష దుర్వ్యసన దుఃసహ దుర్యశాంసి |
ఉత్పాతతాపవిషభీతిమసద్గ్రహార్తి-
-వ్యాధీంశ్చ నాశయతు మే జగతామధీశః || 27 ||

ఓం నమో భగవతే సదాశివాయ సకలతత్త్వాత్మకాయ సకలతత్త్వవిదూరాయ
సకలలోకైకకర్త్రే సకలలోకభర్త్రే సకలలోకైకహర్త్రే సకలలోకైకగురవే సకలలోకైకసాక్షిణే సకలనిగమగుహ్యాయ సకలవరప్రదాయ సకలదురితార్తిభంజనాయ సకలజగదభయంకరాయ సకలలోకైకశంకరాయ శశాంకశేఖరాయ శాశ్వతనిజావాసాయ నిర్గుణాయ నిరుపమాయ నీరూపాయ నిరాభాసాయ నిరామయాయ నిష్ప్రపంచాయ నిష్కళంకాయ నిర్ద్వంద్వాయ నిఃసంగాయ నిర్మలాయ నిర్గమాయ నిత్యరూపవిభవాయ నిరుపమవిభవాయ నిరాధారాయ
నిత్యశుద్ధబుద్ధపరిపూర్ణసచ్చిదానందాద్వయాయ పరమశాంతప్రకాశతేజోరూపాయ
జయజయ మహారుద్ర మహారౌద్ర భద్రావతార దుఃఖదావదారణ మహాభైరవ కాలభైరవ కల్పాంతభైరవ కపాలమాలాధర ఖట్వాంగ ఖడ్గ చర్మ పాశాంకుశ డమరు శూల చాప బాణ గదా శక్తి భిండి పాల తోమర ముసల ముద్గర పట్టిశ పరశు పరిఘ భుశుండీ శతఘ్నీ చక్రాద్యాయుధభీషణకర సహస్రముఖ దంష్ట్రాకరాళ వికటాట్టహాస విస్ఫరిత బ్రహ్మామండల నాగేంద్రకుండల నాగేంద్రహార నాగేంద్రవలయ నాగేంద్రచర్మధర మృత్యుంజయ త్ర్యంబక త్రిపురాంతక విరూపాక్ష విశ్వేశ్వర విశ్వరూప వృషభవాహన విషభూషణ విశ్వతోముఖ సర్వతో రక్షరక్ష మాం జ్వలజ్వల మహామృత్యుభయమపమృత్యుభయం నాశయనాశయ రోగభయముత్సాదయోత్సాదయ విషసర్పభయం శమయశమయ చోరభయం మారయమారయ మమ శత్రూనుచ్చాటయోచ్చాటయ శూలేన విదారయ విదారయ కుఠారేణ భింధిభింధి ఖడ్గేన ఛింధిఛింధి ఖట్వాంగేన విపోథయ విపోథయ ముసలేన నిష్పేషయనిష్పేషయ బాణైఃసంతాడయ సంతాడయ రక్షాంసి భీషయభీషయ భూతాని విద్రావయవిద్రావయ కూష్మాండవేతాళమారీగణ బ్రహ్మరాక్షసాన్ సంత్రాసయసంత్రాసయ మమాభయం కురుకురు విత్రస్తం మామాశ్వాసయాశ్వాసయ నరకభయాన్మాముద్ధారయోద్ధారయ సంజీవయసంజీవయ క్షుతృడ్భ్యాం మామాప్యాయయాప్యాయయ దుఃఖాతురం మామానందయానందయ శివకవచేన మామాచ్ఛాదయాచ్ఛాదయ త్ర్యంబక సదాశివ నమస్తే నమస్తే నమస్తే |

ఋషభ ఉవాచ |
ఇత్యేతత్కవచం శైవం వరదం వ్యాహృతం మయా |
సర్వబాధాప్రశమనం రహస్యం సర్వదేహినాం || 28 ||

యః సదా ధారయేన్మర్త్యః శైవం కవచముత్తమం |
న తస్య జాయతే క్వాపి భయం శంభోరనుగ్రహాత్ || 29 ||

క్షీణాయుర్మృత్యుమాపన్నో మహారోగహతోఽపి వా |
సద్యః సుఖమవాప్నోతి దీర్ఘమాయుశ్చ విందతి || 30 ||

సర్వదారిద్ర్యశమనం సౌమాంగల్యవివర్ధనం |
యో ధత్తే కవచం శైవం స దేవైరపి పూజ్యతే || 31 ||

మహాపాతకసంఘాతైర్ముచ్యతే చోపపాతకైః |
దేహాంతే శివమాప్నోతి శివవర్మానుభావతః || 32 ||

త్వమపి శ్రద్ధయా వత్స శైవం కవచముత్తమం |
ధారయస్వ మయా దత్తం సద్యః శ్రేయో హ్యవాప్స్యసి || 33 ||

సూత ఉవాచ |
ఇత్యుక్త్వా ఋషభో యోగీ తస్మై పార్థివసూనవే |
దదౌ శంఖం మహారావం ఖడ్గం చారినిషూదనం || 34 ||

పునశ్చ భస్మ సంమంత్ర్య తదంగం సర్వతోఽస్పృశత్ |
గజానాం షట్సహస్రస్య ద్విగుణం చ బలం దదౌ || 35 ||

భస్మప్రభావాత్సంప్రాప్య బలైశ్వర్యధృతిస్మృతిః |
స రాజపుత్రః శుశుభే శరదర్క ఇవ శ్రియా || 36 ||

తమాహ ప్రాంజలిం భూయః స యోగీ రాజనందనం |
ఏష ఖడ్గో మయా దత్తస్తపోమంత్రానుభావతః || 37 ||

శితధారమిమం ఖడ్గం యస్మై దర్శయసి స్ఫుటం |
స సద్యో మ్రియతే శత్రుః సాక్షాన్మృత్యురపి స్వయం || 38 ||

అస్య శంఖస్య నిహ్రాదం యే శృణ్వంతి తవాహితాః |
తే మూర్ఛితాః పతిష్యంతి న్యస్తశస్త్రా విచేతనాః || 39 ||

ఖడ్గశంఖావిమౌ దివ్యౌ పరసైన్యవినాశినౌ |
ఆత్మసైన్యస్వపక్షాణాం శౌర్యతేజోవివర్ధనౌ || 40 ||

ఏతయోశ్చ ప్రభావేన శైవేన కవచేన చ |
ద్విషట్సహస్రనాగానాం బలేన మహతాపి చ || 41 ||

భస్మధారణసామర్థ్యాచ్ఛత్రుసైన్యం విజేష్యసి |
ప్రాప్య సింహాసనం పైత్ర్యం గోప్తాసి పృథివీమిమాం || 42 ||

ఇతి భద్రాయుషం సమ్యగనుశాస్య సమాతృకం |
తాభ్యాం సంపూజితః సోఽథ యోగీ స్వైరగతిర్యయౌ || 43 ||

ఇతి శ్రీస్కాందపురాణే తృతీయే బ్రహ్మోత్తరఖండే శివకవచకథనం నామ ద్వాదశోఽధ్యాయః |

అర్థం

“శ్రీ శివ కవచం” స్కాంద పురాణంలోని అత్యద్భుతమైన రక్షణ స్తోత్రం.
ఋషభ మహర్షి పార్వతి–పుత్రునికి శివుడు స్వయంగా ప్రసాదించిన రహస్య రక్షా మంత్రాన్ని అందిస్తున్నాడు. ఈ కవచం భక్తుని శరీరం, మనసు, ప్రాణం మొత్తం చుట్టూ శివత్వాన్ని ఆవరించే దివ్య కవచం లా పనిచేస్తుంది.

శ్లోక భావ సారాంశం

● శివుని ధ్యానంతో ప్రారంభం:
పరబ్రహ్మ స్వరూపుడు, అనంత ప్రకాశమైన, ఆకాశమంత విస్తరించిన మహేశ్వరుని హృదయంలో ధ్యానించమని సూచిస్తుంది. ధ్యానం కర్మబంధాలను శుద్ధి చేస్తుంది.

● శివుని విభిన్న స్వరూపాలు రక్షించేలా భక్తుని శరీర భాగాలను కవచం కప్పుతుంది:
    •    ప్రాచ్య దిశలో తత్పురుష
    •    దక్షిణ దిశలో అఘోర
    •    పశ్చిమ దిశలో సద్యోజాత
    •    ఉత్తర దిశలో వామదేవ
    •    పై భాగంలో ఈశాన
    •    ప్రతి అవయవం (భ్రూమూలం, నేత్రాలు, నాసిక, గ్రీవ, హృదయం, బాహువులు, నాభి, జంఘాలు, పాదాలు మొదలైనవి)
— శివుని ప్రత్యేక స్వరూపాలు రక్షణ ఇస్తాయి.

● సర్వకాలరక్షణ:
దినమంతా, రాత్రంతా — శివుడు, వామదేవుడు, త్రియంబకుడు, గంగాధరుడు, నీలకంఠుడు భయంలేని రక్షణ ఇస్తారని చెప్పబడింది.

● వీరభద్రుడి రక్షణ:
ప్రళయంలో కడగండంగా గర్జించే వీరభద్రుడు దుశ్ప్రాప్తులనుండి రక్షిస్తాడు.

● దుష్టశక్తుల నిర్మూలనం:
దుష్ట స్వప్నాలు, గ్రహబాధలు, దుష్టశకునాలు, వ్యాధులు, దౌర్భాగ్యం, భూతప్రేత గణాలు — శివుడి ఆయుధాలన్నీ వాటిని ఛిద్రం చేస్తాయని శక్తివంతమైన మంత్రభాగంలో చెప్పబడుతుంది.

● అంతిమ ఫలశృతి:
శివకవచాన్ని ధరించే వాడికి–
    •    శంభుని ప్రత్యక్ష అనుగ్రహం
    •    దీర్ఘాయుష్యం
    •    దారిద్ర్య నిర్మూలనం
    •    సర్వపాప నాశనం
    •    శివసాయుజ్యం (శివలోక ప్రాప్తి)

స్కాంద పురాణం చివర చెబుతుంది:
“ఈ కవచాన్ని ధరించే వాడికి భయం ఎప్పుడూ సమీపించదు.”

2. Benefits (ఫలితాలు – సారాంశం)

ఆధ్యాత్మిక లాభాలు
    •    సర్వ రక్షణ
    •    శివ అనుగ్రహం దక్కడం
    •    కర్మబాధలు తగ్గడం
    •    భయం, గ్రహదోషాలు తొలగడం
    •    మానసిక శాంతి

పారాయణ లాభాలు
    •    దీర్ఘాయుష్యం
    •    దారిద్ర్యం నశిస్తుంది
    •    వ్యాధులు తగ్గుతాయి
    •    శత్రువుల భయం ఉండదు
    •    కుటుంబ సంపద, సుఖ శాంతి పెరుగుతుంది

ఉత్తమ ప్రయోజనం

శివసాయుజ్యం — శివ లోక ప్రాప్తి
(పురాణోక్తంగా చాలా పుణ్యప్రదం)

తరచుగా అడిగే ప్రశ్నలు

శ్రీ శివ కవచం అంటే ఏమిటి?
శ్రీ శివ కవచం స్కంద పురాణంలో చెప్పబడిన ఒక శక్తివంతమైన రక్షా స్తోత్రం. ఇది భక్తుడిని శివుని దివ్య శక్తితో కప్పి, అన్ని రకాల ప్రమాదాలు మరియు ప్రతికూల శక్తుల నుండి రక్షిస్తుంది. ఋషభ మహర్షి దీనిని పార్వతీ పుత్రుడికి శివుడు ప్రసాదించిన రహస్య మంత్రంగా వివరించారు.
శ్రీ శివ కవచాన్ని ఎప్పుడు మరియు ఎలా పఠించాలి?
ఈ కవచాన్ని శుభ్రమైన ప్రదేశంలో, పవిత్ర మనస్సుతో, శివుని ధ్యానంతో పఠించాలి. ముఖ్యంగా ఉదయం లేదా సాయంత్రం స్నానం చేసిన తర్వాత పఠించడం శ్రేష్ఠం. నిరంతర రక్షణ కోసం ప్రతిరోజూ పఠించవచ్చు.
శ్రీ శివ కవచం పఠించడం వల్ల కలిగే ప్రధాన ప్రయోజనాలు ఏమిటి?
ఈ కవచాన్ని పఠించడం వల్ల దీర్ఘాయువు, దారిద్ర్య నిర్మూలనం, సర్వ పాప నాశనం, శత్రువులు మరియు దుష్టశక్తుల నుండి రక్షణ, మరియు చివరికి శివసాయుజ్యం లభిస్తాయి. ఇది మనస్సుకు శాంతిని మరియు ఆధ్యాత్మిక ఉన్నతిని ప్రసాదిస్తుంది.
శ్రీ శివ కవచాన్ని ఎవరు పఠించవచ్చు?
శివునిపై భక్తి మరియు శ్రద్ధ ఉన్న ఏ వ్యక్తి అయినా లింగ, కుల, వయస్సుతో సంబంధం లేకుండా శ్రీ శివ కవచాన్ని పఠించవచ్చు. ముఖ్యంగా భయం, ఆందోళన, వ్యాధులు లేదా ప్రతికూల పరిస్థితులను ఎదుర్కొంటున్న వారు పఠించడం మంచిది.
శ్రీ శివ కవచాన్ని ఎన్ని సార్లు పఠించాలి?
పూర్తి ఫలితాల కోసం ప్రతిరోజూ కనీసం ఒకసారి పఠించడం ఉత్తమం. విపత్కర పరిస్థితులలో లేదా ప్రత్యేక సంకల్పాల కోసం 11, 21, 51 లేదా 108 సార్లు పఠించవచ్చు. నిరంతర పఠనం అత్యంత శక్తివంతమైనది.
శ్రీ శివ కవచం యొక్క మూలం లేదా ఉద్భవం ఏమిటి?
శ్రీ శివ కవచం స్కంద పురాణంలో ఉద్భవించింది. ఋషభ మహర్షి దీనిని తన కుమారుడికి ఉపదేశించారని పురాణ కథ చెబుతుంది, ఇది స్వయంగా భగవాన్ శివుని నుండి వచ్చిన రక్షా మంత్రంగా పరిగణించబడుతుంది.

వ్యాఖ్యలు

వ్యాఖ్య రాయడానికి లాగిన్ అవ్వండి

వ్యాఖ్యలు లోడ్ అవుతున్నాయి...