నమస్కారం

శ

శ్రీ శర్వ స్తుతిః (కృష్ణార్జున కృతం)

స్తోత్రంశివుడు

శ్రీ శర్వ స్తుతిః (కృష్ణార్జున కృతం)

కృష్ణార్జునావూచతుః |
నమో భవాయ శర్వాయ రుద్రాయ వరదాయ చ |
పశూనాం పతయే నిత్యముగ్రాయ చ కపర్దినే |
మహాదేవాయ భీమాయ త్ర్యంబకాయ చ శాంతయే || 1 ||

ఈశానాయ భగఘ్నాయ నమోఽస్త్వంధకఘాతినే |
కుమారగురవే తుభ్యం నీలగ్రీవాయ వేధసే || 2 ||

పినాకినే హవిష్యాయ సత్యాయ విభవే సదా |
విలోహితాయ ధూమ్రాయ వ్యాధాయానపరాజితే || 3 ||

నిత్యం నీలశిఖండాయ శూలినే దివ్యచక్షుషే |
హోత్రే పోత్రే త్రినేత్రాయ వ్యాధాయ వసురేతసే || 4 ||

అచింత్యాయాంబికాభర్త్రే సర్వదేవస్తుతాయ చ |
వృషధ్వజాయ ముండాయ జటినే బ్రహ్మచారిణే || 5 ||

తప్యమానాయ సలిలే బ్రహ్మణ్యాయాజితాయ చ |
విశ్వాత్మనే విశ్వసృజే విశ్వమావృత్య తిష్ఠతే || 6 ||

నమో నమస్తే సేవ్యాయ భూతానాం ప్రభవే సదా |
బ్రహ్మవక్త్రాయ సర్వాయ శంకరాయ శివాయ చ || 7 ||

నమోఽస్తు వాచస్పతయే ప్రజానాం పతయే నమః |
నమో విశ్వస్య పతయే మహతాం పతయే నమః || 8 ||

నమః సహస్రశిరసే సహస్రభుజమన్యవే |
సహస్రనేత్రపాదాయ నమోఽసంఖ్యేయకర్మణే || 9 ||

నమో హిరణ్యవర్ణాయ హిరణ్యకవచాయ చ |
భక్తానుకంపినే నిత్యం సిద్ధ్యతాం నో వరః ప్రభో || 10 ||

ఇతి శ్రీమన్మహాభారతే ద్రోణపర్వణి అర్జునస్వప్నదర్శనే అశీతితమోఽధ్యాయే శర్వ స్తుతిః ||

అర్థం

ఈ శర్వ స్తుతిలో కృష్ణుడు మరియు అర్జునుడు కలిసి మహాదేవుడిని సర్వరూప స్వరూపునిగా స్తుతిస్తారు. భవుడు, శర్వుడు, రుద్రుడు, వరదుడు వంటి అనేక నామాలతో శివుని పిలుచుతూ ఆయన జగత్తును కాపాడే శక్తిని, భయంకరమైన రూపాల్లో కూడా కరుణామయునిగా ఉండే స్వభావాన్ని వర్ణిస్తారు. పశుపతిగా ప్రపంచంలోని సమస్త జీవుల రక్షకుడిగా, కపర్దిగా జటాధారుడిగా, త్ర్యంబకునిగా మూడు లోకాలను దర్శించే దివ్యచక్షువుల యజమానిగా శివుని మహిమను గానం చేస్తారు.

ఈశానదిక్కు నాయకుడైన ఆయన అంధకాసురుని సంహరించిన ధైర్యవంతుడిగా, కుమారస్వామి గురువుగా, నీలకంఠుడిగా విషాన్ని తనలోనె సమానమైన కరుణతో నియంత్రించినవాడిగా చూపబడతాడు. పినాకాన్ని ధరించిన పినాకీ, సత్యస్వరూపుడు, విభూతుల అధిపతి, లోహితవర్ణుడు, ధూమ్రవర్ణుడు, అపరాజితుడు—ఈ ప్రతి నామం శివుని అనేక దివ్యగుణాలను ప్రతిబింబిస్తుంది.

త్రినేత్రుడు, శూలపాణి, దివ్యదర్శి, సమస్త యజ్ఞాల్లో హోతగా, పోతగా, రక్షకుడిగా నిలిచే మహాదేవుడు సర్వలోకాలలో వ్యాప్తి చెందిన విశ్వాత్మగా ఉన్నాడని ఈ స్తుతి తెలుపుతుంది. అంబికాభర్తగా, బ్రహ్మచారిగా, ముండమాలధారిగా, జటాధారిగా, వృషధ్వజంగా శివుని అనేక రూపాలను కీర్తిస్తారు. ఆయన తపస్సులో మునిగిపోయినా, జగత్తును సృష్టించి, పాలించి, లయగాంచే శక్తితో ఎల్లప్పుడూ సజీవుడిగా ఉంటాడు.

సర్వభూతాల అధిపతిగా, శంకరునిగా, శివునిగా, వాచస్పతిగా, ప్రజాపతిగా, విశ్వపతిగా, మహత్పతిగా శివుని స్తుతిస్తూ బ్రహ్మమూర్తిగా ఉన్న మహాదేవుని శక్తిని అర్జునుడు భావప్రధంగా అనుభవిస్తాడు. సహస్ర శిరస్సు, సహస్ర భుజాలు, సహస్ర నేత్రాలు, సహస్ర పాదాలు కలిగిన అనంత రూపుడైన శివుని అవర్ణనీయ కర్మలను స్తుతిస్తాడు. చివరగా హిరణ్యవర్ణుడు, హిరణ్యకవచుడు, భక్తానుకంపి అయిన శివుడు భక్తుల కోరికలను తీర్చాలని ప్రార్థనతో స్తోత్రం ముగుస్తుంది.

Benefits:
• భయం, దుర్భాగ్యాలు, అడ్డంకులు తొలగుతాయి
• మనస్సుకు శాంతి, ధైర్యం, స్థిరత్వం కలుగుతుంది
• కర్మబంధాలు సడలిపోతాయి
• శివకృప, రక్షణ, అనుగ్రహం లభిస్తాయి

తరచుగా అడిగే ప్రశ్నలు

శర్వ స్తుతి మహాభారతంలో ఎక్కడ వస్తుంది?
స్తోత్రం చివరి పంక్తి ప్రకారం ఇది మహాభారతం ద్రోణపర్వంలో అర్జునుని స్వప్నదర్శన ఘట్టంలోని ఎనభైవ అధ్యాయంలో ఉంది. అభిమన్యుని మరణం తర్వాత సైంధవుని వధిస్తానని అర్జునుడు ప్రతిజ్ఞ చేసిన రాత్రి కలలో కృష్ణునితో కలిసి శివుని దగ్గరకు వెళ్లిన సందర్భం ఇది.
శర్వ స్తుతిని కృష్ణార్జున కృతం అని ఎందుకు అంటారు?
స్తోత్రం కృష్ణార్జునావూచతుః, అంటే కృష్ణుడు, అర్జునుడు ఇద్దరూ కలిసి పలికారు అనే మాటతో మొదలవుతుంది. పది శ్లోకాలూ ఆ ఇద్దరి ఉమ్మడి ప్రార్థనగానే సాగుతాయి.
శర్వ స్తుతిలో అంధకఘాతి, భగఘ్న అనే నామాలు దేనిని సూచిస్తాయి?
రెండవ శ్లోకంలోని అంధకఘాతినే అనే నామం అంధకాసురుని సంహరించిన శివుని, భగఘ్నాయ అనే నామం దక్షయజ్ఞంలో భగుడిని శిక్షించిన శివుని గుర్తు చేస్తాయి. అదే శ్లోకంలో కుమారగురవే, నీలగ్రీవాయ అనే నామాలు కూడా ఉన్నాయి.
శర్వ స్తుతి చివరి శ్లోకంలో కృష్ణార్జునులు ఏమి కోరుకుంటారు?
పదవ శ్లోకం శివుని హిరణ్యవర్ణుడిగా, హిరణ్యకవచుడిగా, భక్తులపై ఎప్పుడూ దయ చూపేవాడిగా స్తుతించి, ప్రభూ మేము కోరిన వరం సిద్ధించుగాక అని ముగుస్తుంది. ఇక్కడ వేరే ఫలశ్రుతి లేదు; ఆ వరం పాశుపతాస్త్రం కోసమే అని భారత కథ చెబుతుంది.
శర్వ స్తుతి పఠనానికి ఎంత సమయం పడుతుంది?
పది శ్లోకాలే ఉండటంతో మూడు నాలుగు నిమిషాల్లో పూర్తవుతుంది. సోమవారం శివపూజలో, ప్రదోష వేళలో అభిషేకం చేస్తూ దీన్ని సులభంగా పఠించవచ్చు.

వ్యాఖ్యలు

వ్యాఖ్య రాయడానికి లాగిన్ అవ్వండి

వ్యాఖ్యలు లోడ్ అవుతున్నాయి...