శ్రీ కుమార స్తుతిః (విప్ర కృతం)
విప్ర ఉవాచ |
శృణు స్వామిన్వచో మేఽద్య కష్టం మే వినివారయ |
సర్వబ్రహ్మాండనాథస్త్వమతస్తే శరణం గతః || 1 ||
అజమేధాధ్వరం కర్తుమారంభం కృతవానహం |
సోఽజో గతో గృహాన్మే హి త్రోటయిత్వా స్వబంధనం || 2 ||
న జానే స గతః కుత్రాఽన్వేషణం తత్కృతం బహు |
న ప్రాప్తోఽతస్స బలవాన్ భంగో భవతి మే క్రతోః || 3 ||
త్వయి నాథే సతి విభో యజ్ఞభంగః కథం భవేత్ |
విచార్యైవాఽఖిలేశాన కామ పూర్ణం కురుష్వ మే || 4 ||
త్వాం విహాయ శరణ్యం కం యాయాం శివసుత ప్రభో |
సర్వబ్రహ్మాండనాథం హి సర్వామరసుసేవితం || 5 ||
దీనబంధుర్దయాసింధుః సుసేవ్యా భక్తవత్సలః |
హరిబ్రహ్మాదిదేవైశ్చ సుస్తుతః పరమేశ్వరః || 6 ||
పార్వతీనందనః స్కందః పరమేకః పరంతపః |
పరమాత్మాత్మదః స్వామీ సతాం చ శరణార్థినాం || 7 ||
దీనానాథ మహేశ శంకరసుత త్రైలోక్యనాథ ప్రభో
మాయాధీశ సమాగతోఽస్మి శరణం మాం పాహి విప్రప్రియ |
త్వం సర్వప్రభుప్రియః ఖిలవిదబ్రహ్మాదిదేవైస్తుత-
-స్త్వం మాయాకృతిరాత్మభక్తసుఖదో రక్షాపరో మాయికః || 8 ||
భక్తప్రాణగుణాకరస్త్రిగుణతో భిన్నోఽసి శంభుప్రియః
శంభుః శంభుసుతః ప్రసన్నసుఖదః సచ్చిత్స్వరూపో మహాన్ |
సర్వజ్ఞస్త్రిపురఘ్నశంకరసుతః సత్ప్రేమవశ్యః సదా
షడ్వక్త్రః ప్రియసాధురానతప్రియః సర్వేశ్వరః శంకరః |
సాధుద్రోహకరఘ్న శంకరగురో బ్రహ్మాండనాథో ప్రభుః
సర్వేషామమరాదిసేవితపదో మాం పాహి సేవాప్రియ || 9 ||
వైరిభయంకర శంకర జనశరణస్య
వందే తవ పదపద్మం సుఖకరణస్య |
విజ్ఞప్తిం మమ కర్ణే స్కంద నిధేహి
నిజభక్తిం జనచేతసి సదా విధేహి || 10 ||
కరోతి కిం తస్య బలీ విపక్షో
-దక్షోఽపి పక్షోభయాపార్శ్వగుప్తః |
కింతక్షకోప్యామిషభక్షకో వా
త్వం రక్షకో యస్య సదక్షమానః || 11 ||
విబుధగురురపి త్వాం స్తోతుమీశో న హి స్యా-
-త్కథయ కథమహం స్యాం మందబుద్ధిర్వరార్చ్యః |
శుచిరశుచిరనార్యో యాదృశస్తాదృశో వా
పదకమల పరాగం స్కంద తే ప్రార్థయామి || 12 ||
హే సర్వేశ్వర భక్తవత్సల కృపాసింధో త్వదీయోఽస్మ్యహం
భృత్యః స్వస్య న సేవకస్య గణపస్యాగః శతం సత్ప్రభో |
భక్తిం క్వాపి కృతాం మనాగపి విభో జానాసి భృత్యార్తిహా
త్వత్తో నాస్త్యపరోఽవితా న భగవన్ మత్తో నరః పామరః || 13 ||
కల్యాణకర్తా కలికల్మషఘ్నః
కుబేరబంధుః కరుణార్ద్రచిత్తః |
త్రిషట్కనేత్రో రసవక్త్రశోభీ
యజ్ఞం ప్రపూర్ణం కురు మే గుహ త్వం || 14 ||
రక్షకస్త్వం త్రిలోకస్య శరణాగతవత్సలః |
యజ్ఞకర్తా యజ్ఞభర్తా హరసే విఘ్నకారిణాం || 15 ||
విఘ్నవారణ సాధూనాం సర్గకారణ సర్వతః |
పూర్ణం కురు మమేశాన సుతయజ్ఞ నమోఽస్తు తే || 16 ||
సర్వత్రాతా స్కంద హి త్వం సర్వజ్ఞాతా త్వమేవ హి |
సర్వేశ్వరస్త్వమీశానో నివేశసకలాఽవనః || 17 ||
సంగీతజ్ఞస్త్వమేవాసి వేదవిజ్ఞః పరః ప్రభుః |
సర్వస్థాతా విధాతా త్వం దేవదేవః సతాం గతిః || 18 ||
భవానీనందనః శంభుతనయో వయునః స్వరాట్ |
ధ్యాతా ధ్యేయః పితౄణాం హి పితా యోనిః సదాత్మనాం || 19 ||
ఇతి శ్రీశివమహాపురాణే రుద్రసంహితాయాం కుమారఖండే షష్ఠోఽధ్యాయే శ్రీకుమారస్తుతిః |
అర్థం
1. విప్రుడు స్కందుడిని ప్రార్థిస్తూ: “ప్రభూ! నా బాధను విను. నువ్వు జగన్నాథుడు. నేనింతటితో నీ శరణు చేరాను.”
2. “అజమేధ యజ్ఞం ప్రారంభించా. కానీ, యజ్ఞంలో అవసరమైన అజం (మేక) ఇంటి నుండి తెచ్చేటప్పుడే నా బంధనాన్ని తెంచుకుని పారిపోయింది.”
3. “ఎక్కడికి వెళ్లిందో తెలియదు; ఎంత వెతికినా కానరాలేదు. బలమైన జంతువు కావడంతో, నా యజ్ఞం మధ్యలోనే నిలిచిపోయే ప్రమాదం ఉంది.”
4. “ఓ స్వామీ! నువ్వు ఉన్నచోట యజ్ఞం ఎలా భంగం చెందుతుంది? అన్నిటినీ ఆలోచించి, నా కోరికను నెరవేర్చు.”
5. “నీ వంటి శరణాగత వత్సలుడిని విడిచి నేను ఎవరిని ఆశ్రయిస్తాను? నీవు సర్వబ్రహ్మాండాధిపతి; దేవతలందరికి ఆరాధ్యుడు.”
6. “నీవు దయామయుడు, భక్తవత్సలుడు, హరి బ్రహ్మాదులు కూడా స్తుతించే దేవాదిదేవుడు.”
7. “పార్వతీ కుమారుడా! స్కందా! నీవు సత్పురుషులకు శరణు ఇచ్చే పరమాత్మవు, పరిశుద్ధ ఆత్మవు.”
8. “త్రిలోకనాథుడా! శంకర సుతుడా! నేనిక్కడ నీ శరణు చేరాను. నన్ను రక్షించు. నీవు మాయకు అధిపతి, భక్తులను రక్షించే వాడు.”
9. విప్రుడు శివసుతుడి మహిమను వరుసగా చెప్పుకుంటూ:
– నీవు సర్వజ్ఞుడు
– త్రిపురాసురహంత
– ఆరు ముఖములు గల కర్త
– భక్తుల ప్రేమకు లొంగే వాడు
– సద్బక్తులను రక్షించేవాడు
– సత్పురుషులను ఆనందింపజేసేవాడు
10. “ఓ శంకర నందన! నీ పాదాలు భయాలను తొలగిస్తాయి. నా ప్రార్థన విను. నీ భక్తిని నా హృదయంలో నిలిపివేయు.”
11. “నీ రక్షణ ఉన్నవాడిని శత్రువు ఏమీ చేయలేడు—even if enemy is strong or venomous like Takshaka.”
12. “దేవతాగురువు బ్రహ్మ కూడా నిన్ను పూర్తిగా స్తుతించలేడు. మరి నేను మానవుడిని ఎలా చేయగలను? కానీ నీ పాదధూలిని మాత్రం కోరుతున్నాను.”
13. “నేను నీ సేవకుడ్ని. నాపై తప్పులు ఉన్నా తెలిసినా, నన్ను అంగీకరించు. నీ భక్తులను నీవే రక్షిస్తావు.”
14. “ఓ గుహ! నీవు కల్యాణకర్త, లోపాలను తొలగించేవాడు, దయతో నిండినవాడు. నా యజ్ఞాన్ని సంపూర్ణం చేయు.”
15. “త్రిలోకం రక్షించే ప్రభూ! యజ్ఞాలను నీవే పూర్తి చేస్తావు; విఘ్నాలను నీవే తొలగిస్తావు.”
16. “సాధువుల విఘ్నాలను తొలగించే వాడు నీవే. నా యజ్ఞం సంపూర్ణం కావాలని ప్రార్థిస్తున్నాను.”
17. “స్కందా! నీవు సర్వత్ర రక్షకుడవు; సర్వజ్ఞుడవు; సర్వేశ్వరుడవు.”
18. “నీవు సంగీతజ్ఞుడు, వేదవేత్త, సృష్టి స్థితి లయాధారుడు.”
19. “నీవు శివుని కుమారుడు, పార్వతీదేవి నందనుడు. ధ్యానించదగినవాడు, పితృదేవతలకు ప్రధానుడు, ఆత్మల మూలకారణం.”
సారాంశం:
ఈ స్తోత్రం ఒక బ్రాహ్మణుడు తన యజ్ఞం రక్షణ కోసం స్కందుని ప్రార్థించిన సందర్భం. యజ్ఞం మధ్యలో విఘ్నం వచ్చినప్పుడు, అతడు శరణాగతిగా స్కందుడి దయ కోరుతాడు. స్కందుని సర్వజ్ఞత, రక్షణ, దయ, సద్బక్తులను ఆదరించే స్వభావం, విఘ్ననాశకత్వం ఈ స్తోత్రంలో వివరించబడ్డాయి. ఈ స్తోత్రం భయం, విఘ్నాలు, శత్రు అడ్డంకులు, పాపబాధలను తొలగించి, ధైర్యం, భక్తి, శాంతి ఇవ్వడమే ముఖ్య ఫలితం.
తరచుగా అడిగే ప్రశ్నలు
శ్రీ కుమార స్తుతి (విప్ర కృతం) అంటే ఏమిటి?
శ్రీ కుమార స్తుతిని ఎప్పుడు మరియు ఎలా పఠించాలి?
ఈ స్తోత్ర పఠనం వల్ల కలిగే ప్రధాన ప్రయోజనాలు ఏమిటి?
ఈ స్తోత్రాన్ని ఎవరు పఠించవచ్చు?
శ్రీ కుమార స్తుతిని ఎన్నిసార్లు పఠించాలి?
ఈ స్తోత్రం యొక్క మూలం లేదా ఉద్భవం ఏమిటి?
వ్యాఖ్యలు
వ్యాఖ్య రాయడానికి లాగిన్ అవ్వండి
వ్యాఖ్యలు లోడ్ అవుతున్నాయి...