శ్రీ కిరాతాష్టకం
ఓం అస్య శ్రీకిరాతశస్తుర్మహామంత్రస్య రేమంత ఋషిః దేవీ గాయత్రీ ఛందః శ్రీ కిరాత శాస్తా దేవతా, హ్రాం బీజం, హ్రీం శక్తిః, హ్రూం కీలకం, శ్రీ కిరాత శస్తు ప్రసాద సిద్ధ్యర్థే జపే వినియోగః |
కరన్యాసః
ఓం హ్రాం అంగుష్ఠాభ్యాం నమః |
ఓం హ్రీం తర్జనీభ్యాం నమః |
ఓం హ్రూం మధ్యమాభ్యాం నమః |
ఓం హ్రైం అనామికాభ్యాం నమః |
ఓం హ్రౌం కనిష్ఠికాభ్యాం నమః |
ఓం హ్రః కరతల కరపృష్ఠాభ్యాం నమః |
అంగన్యాసః
ఓం హ్రాం హృదయాయ నమః |
ఓం హ్రీం శిరసే స్వాహా |
ఓం హ్రూం శిఖాయై వషట్ |
ఓం హ్రైం కవచాయ హుమ్ |
ఓం హ్రౌం నేత్రత్రయాయ వౌషట్ |
ఓం హ్రః అస్త్రాయ ఫట్ |
భూర్భువస్సువరోమితి దిగ్బంధః |
ధ్యానమ్:
ఓం కోదండం సశరం భుజేన భుజగేంద్రభోగా భాసావహన్
వామేనచ్ఛురికాం విభక్షలనే పక్షేణ దక్షేణ చ |
కాంత్యా నిర్జిత నీరదః పురభిదః క్రీడన్కిరాతాకృతే
పుత్రోస్మాకమనల్ప నిర్మలయా చ నిర్మాతు శర్మానిశమ్ ||
స్తోత్రం:
ప్రత్యర్థివ్రాతవక్షఃస్థలరుధిరసురాపానమత్తా పృషత్కం
చాపే సంధాయ తిష్ఠన్ హృదయసరసిజే మామకే తాపహం తమ్ |
పింఛోత్తంసః శరణ్యః పశుపతితనయో నీరదాభః ప్రసన్నో
దేవః పాయాదపాయాచ్ఛబరవపురసౌ సావధానః సదా నః || 1 ||
ఆఖేటాయ వనేచరస్య గిరిజాసక్తస్య శంభోః సుతః
త్రాతుం యో భువనం పురా సమజని ఖ్యాతః కిరాతాకృతిః |
కోదండక్షురికాధరో ఘనరవః పింఛావతంసోజ్జ్వలః
స త్వం మామవ సర్వదా రిపుగణత్రస్తం దయావారిధే || 2 ||
యో మాం పీడయతి ప్రసహ్య సతతం దేహీత్యనన్యాశ్రయం
భిత్వా తస్య రిపోరురః క్షురికయా శాతాగ్రయా దుర్మతేః |
దేవ త్వత్కరపంకజోల్లసితయా శ్రీమన్కిరాతాకృతేః
తత్ప్రాణాన్వితరాంతకాయ భగవన్ కాలారిపుత్రాంజసా || 3 ||
విద్ధో మర్మసు దుర్వచోభిరసతాం సంతప్తశల్యోపమైః
దృప్తానాం ద్విషతామశాంతమనసాం ఖిన్నోఽస్మి యావద్భృశమ్ |
తావత్త్వం క్షురికాశరాసనధరశ్చిత్తే మమావిర్భవన్
స్వామిన్ దేవ కిరాతరూప శమయ ప్రత్యర్థిగర్వం క్షణాత్ || 4 ||
హర్తుం విత్తమధర్మతో మమ రతాశ్చోరాశ్చ యే దుర్జనా-
-స్తేషాం మర్మసు తాడయాశు విశిఖైస్త్వత్కార్ముకాన్నిఃసృతైః ||
శాస్తారం ద్విషతాం కిరాతవపుషం సర్వార్థదం త్వామృతే
పశ్యామ్యత్ర పురారిపుత్ర శరణం నాన్యం ప్రపన్నోఽస్మ్యహమ్ || 5 ||
యక్షప్రేతపిశాచభూతనివహా దుఃఖప్రదా భీషణాః
బాధంతే నరశోణితోత్సుకధియో యే మాం రిపుప్రేరితాః |
చాపజ్యానినదైస్త్వమీశ సకలాన్ సంహృత్య దుష్టగ్రహాన్
గౌరీశాత్మజ దైవతేశ్వర కిరాతాకార సంరక్ష మామ్ || 6 ||
దోగ్ధుం యే నిరతాస్త్వమద్య పదపద్మైకాంతభక్తాయ మే
మాయాచ్ఛన్నకలేబరాశ్రువిషదానాద్యైః సదా కర్మభిః |
వశ్యస్తంభనమారణాదికుశలప్రారంభదక్షానరీన్
దుష్టాన్ సంహర దేవదేవ శబరాకార త్రిలోకేశ్వర || 7 ||
తన్వా వా మనసా గిరాపి సతతం దోషం చికీర్షత్యలం
త్వత్పాదప్రణతస్య నిరపరాధస్యాపి యే మానవాః |
సర్వాన్ సంహర తాన్ గిరీశసుత మే తాపత్రయౌఘానపి
త్వామేకం శబరాకృతే భయహరం నాథం ప్రపన్నోఽస్మ్యహమ్ || 8 ||
క్లిష్టో రాజభటైస్తదాపి పరిభూతోఽహం కులైర్వైరిభిః
-శ్చాన్యైర్ఘోరతరైర్విపజ్జలనిధౌ మగ్నోఽస్మి దుఃఖాతురమ్ |
హా హా కింకరవై విభో శబరవేషం త్వామభీష్టార్థదం
వందేఽహం పరదైవతం కురు కృపానాథార్తబంధో మయి || 9 ||
స్తోత్రం యః ప్రజపేత్ ప్రశాంతకరణైర్నిత్యం కిరాతాష్టకం
స క్షిప్రం వశగాన్ కరోతి నృపతీనాబద్ధవైరానపి |
సంహృత్యాత్మవిరోధినః ఖిలజనాన్ దుష్టగ్రహానప్యసౌ
యాత్యంతే యమదూతభీతిరహితో దివ్యాం గతిం శాశ్వతీమ్ || 10 ||
ఇతి కిరాతాష్టకమ్ సంపూర్ణం ||
అర్థం
శ్రీ కిరాతాష్టకం శివుడి కుమారుడైన కిరాత శాస్తాను ఉద్దేశించిన ప్రార్థన. శివుడు వేటగాడి రూపంలో అడవిలో సంచరించినప్పుడు జన్మించిన ఈ కుమారుణ్ణి శ్లోకాలు పశుపతితనయుడు, పురారిపుత్రుడు, గౌరీశాత్మజుడు అని పిలుస్తాయి. స్తోత్రానికి ముందు వినియోగం, కరన్యాసం, అంగన్యాసం ఉన్నాయి. ఇక్కడి పాఠం ప్రకారం ఋషి రేమంతుడు, ఛందస్సు దేవీ గాయత్రి, దేవత శ్రీ కిరాత శాస్తా. హ్రాం బీజం, హ్రీం శక్తి, హ్రూం కీలకం.
ధ్యానం
ఒక చేత విల్లు బాణం, మరో చేత ఛురిక పట్టుకుని, నల్లని మేఘాన్ని మించిన కాంతితో కిరాత రూపంలో క్రీడించే శివ పుత్రుణ్ణి ధ్యాన శ్లోకం చూపిస్తుంది. ఆ పుత్రుడు మాకు ఎల్లప్పుడూ శుభం కలిగించాలని అది కోరుతుంది.
1 నుంచి 9 శ్లోకాలు
మొదటి శ్లోకంలో దేవుడు భక్తుని హృదయ కమలంలో విల్లుపై బాణం సంధించి నిలుస్తాడు. పింఛోత్తంసః శరణ్యః పశుపతితనయో నీరదాభః అనే పాదం ఆయన నెమలి పింఛాన్ని, మేఘవర్ణాన్ని వర్ణిస్తుంది. రెండో శ్లోకం జన్మ కథ: గిరిజతో కలిసి వనంలో వేటకు వెళ్లిన శంభుడికి లోకాన్ని కాపాడేందుకు ఈ కుమారుడు పుట్టాడు. మూడో శ్లోకం నుంచి ప్రార్థన నేరుగా సాగుతుంది. తనను వేధించే శత్రువు గుండెను ఛురికతో చీల్చమని, తన ధనం దోచుకోవాలనుకునే దొంగలను బాణాలతో కొట్టమని, మాటలతో గుచ్చే దుర్జనుల గర్వాన్ని అణచమని భక్తుడు వేడుకుంటాడు. ఆరో శ్లోకంలో శత్రువులు పంపిన యక్ష, ప్రేత, పిశాచాలను విల్లు నారి ధ్వనితోనే సంహరించమని, ఏడో శ్లోకంలో వశ్య, స్తంభన, మారణ ప్రయోగాలు చేసేవారిని అణచమని కోరిక ఉంది. తొమ్మిదో శ్లోకంలో రాజభటుల వల్ల, శత్రువుల వల్ల కష్టాల సముద్రంలో మునిగిన భక్తుడు ఆయనను అభీష్టార్థదుడు అని పిలిచి దయ చూపమంటాడు.
ఫలశ్రుతి
పదో శ్లోకం ఫలశ్రుతి. ప్రశాంతమైన ఇంద్రియాలతో రోజూ కిరాతాష్టకం జపించేవారికి వైరం పెట్టుకున్న రాజులు కూడా వశమవుతారని, విరోధులు, దుష్టగ్రహాలు తొలగిపోతాయని, చివరకు యమదూతల భయం లేని శాశ్వత దివ్యగతి లభిస్తుందని ఆ శ్లోకం చెబుతుంది. పేరు అష్టకం అయినా ఇక్కడి పాఠంలో పది శ్లోకాలున్నాయి.
తరచుగా అడిగే ప్రశ్నలు
శ్రీ కిరాతాష్టకం ఏ దేవుణ్ణి స్తుతిస్తుంది?
కిరాతాష్టకం అని పేరున్నా ఇందులో పది శ్లోకాలు ఎందుకు?
కిరాతాష్టకం ధ్యానంలో కిరాత శాస్తా రూపం ఎలా ఉంటుంది?
కిరాతాష్టకంలో ఏ బాధల నుంచి రక్షణ కోరతారు?
కిరాతాష్టకం ఫలశ్రుతి ఏమి చెబుతుంది?
వ్యాఖ్యలు
వ్యాఖ్య రాయడానికి లాగిన్ అవ్వండి
వ్యాఖ్యలు లోడ్ అవుతున్నాయి...

