నమస్కారం

హ

శ్రీ హయగ్రీవ స్తోత్రం

స్తోత్రంశ్రీ మహావిష్ణువు

శ్రీ హయగ్రీవ స్తోత్రం

శ్రీమాన్ వేంకటనాథార్యః కవితార్కికకేసరీ |
వేదాంతాచార్యవర్యో మే సన్నిధత్తాం సదా హృది ||

జ్ఞానానందమయం దేవం నిర్మలస్ఫటికాకృతిం |
ఆధారం సర్వవిద్యానాం హయగ్రీవముపాస్మహే || 1 ||

స్వతః సిద్ధం శుద్ధస్ఫటికమణిభూభృత్ప్రతిభటం
సుధాసధ్రీచీభిర్ద్యుతిభిరవదాతత్రిభువనం |
అనంతైస్త్రయ్యంతైరనువిహితహేషాహలహలం
హతాశేషావద్యం హయవదనమీడీమహి మహః || 2 ||

సమాహారః సామ్నాం ప్రతిపదమృచాం ధామ యజుషాం
లయః ప్రత్యూహానాం లహరివితతిర్బోధజలధేః |
కథాదర్పక్షుభ్యత్కథకకులకోలాహలభవం
హరత్వంతర్ధ్వాంతం హయవదనహేషాహలహలః || 3 ||

ప్రాచీ సంధ్యా కాచిదంతర్నిశాయాః
ప్రజ్ఞాదృష్టేరంజనశ్రీరపూర్వా |
వక్త్రీ వేదాన్ భాతు మే వాజివక్త్రా
వాగీశాఖ్యా వాసుదేవస్య మూర్తిః || 4 ||

విశుద్ధవిజ్ఞానఘనస్వరూపం
విజ్ఞానవిశ్రాణనబద్ధదీక్షం |
దయానిధిం దేహభృతాం శరణ్యం
దేవం హయగ్రీవమహం ప్రపద్యే || 5 ||

అపౌరుషేయైరపి వాక్ప్రపంచైః
అద్యాపి తే భూతిమదృష్టపారాం |
స్తువన్నహం ముగ్ధ ఇతి త్వయైవ
కారుణ్యతో నాథ కటాక్షణీయః || 6 ||

దాక్షిణ్యరమ్యా గిరిశస్య మూర్తిః
దేవీ సరోజాసనధర్మపత్నీ |
వ్యాసాదయోఽపి వ్యపదేశ్యవాచః
స్ఫురంతి సర్వే తవ శక్తిలేశైః || 7 ||

మందోఽభవిష్యన్నియతం విరించో
వాచాం నిధే వంచితభాగధేయః |
దైత్యాపనీతాన్ దయయైవ భూయోఽపి
అధ్యాపయిష్యో నిగమాన్ న చేత్ త్వం || 8 ||

వితర్కడోలాం వ్యవధూయ సత్త్వే
బృహస్పతిం వర్తయసే యతస్త్వం |
తేనైవ దేవ త్రిదేశేశ్వరాణాం
అస్పృష్టడోలాయితమాధిరాజ్యం || 9 ||

అగ్నౌ సమిద్ధార్చిషి సప్తతంతోః
ఆతస్థివాన్ మంత్రమయం శరీరం |
అఖండసారైర్హవిషాం ప్రదానైః
ఆప్యాయనం వ్యోమసదాం విధత్సే || 10 ||

యన్మూలమీదృక్ ప్రతిభాతి తత్త్వం
యా మూలమామ్నాయమహాద్రుమాణాం |
తత్త్వేన జానంతి విశుద్ధసత్త్వాః
త్వామక్షరామక్షరమాతృకాం త్వాం || 11 ||

అవ్యాకృతాద్వ్యాకృతవానసి త్వం
నామాని రూపాణి చ యాని పూర్వం |
శంసంతి తేషాం చరమాం ప్రతిష్ఠాం
వాగీశ్వర త్వాం త్వదుపజ్ఞవాచః || 12 ||

ముగ్ధేందునిష్యందవిలోభనీయాం
మూర్తిం తవానందసుధాప్రసూతిం |
విపశ్చితశ్చేతసి భావయంతే
వేలాముదారామివ దుగ్ధసింధోః || 13 ||

మనోగతం పశ్యతి యః సదా త్వాం
మనీషిణాం మానసరాజహంసం |
స్వయం పురోభావవివాదభాజః
కింకుర్వతే తస్య గిరో యథార్హం || 14 ||

అపి క్షణార్ధం కలయంతి యే త్వాం
ఆప్లావయంతం విశదైర్మయూఖైః |
వాచాం ప్రవాహైరనివారితైస్తే
మందాకినీం మందయితుం క్షమంతే || 15 ||

స్వామిన్ భవద్ధ్యానసుధాభిషేకాత్
వహంతి ధన్యాః పులకానుబంధం |
అలక్షితే క్వాపి నిరూఢమూలం
అంగేష్వివానందథుమంకురంతం || 16 ||

స్వామిన్ ప్రతీచా హృదయేన ధన్యాః
త్వద్ధ్యానచంద్రోదయవర్ధమానం |
అమాంతమానందపయోధిమంతః
పయోభిరక్ష్ణాం పరివాహయంతి || 17 ||

స్వైరానుభావాస్త్వదధీనభావాః
సమృద్ధవీర్యాస్త్వదనుగ్రహేణ |
విపశ్చితో నాథ తరంతి మాయాం
వైహారికీం మోహనపింఛికాం తే || 18 ||

ప్రాఙ్నిర్మితానాం తపసాం విపాకాః
ప్రత్యగ్రనిఃశ్రేయససంపదో మే |
సమేధిషీరంస్తవ పాదపద్మే
సంకల్పచింతామణయః ప్రణామాః || 19 ||

విలుప్తమూర్ధన్యలిపిక్రమాణాం
సురేంద్రచూడాపదలాలితానాం |
త్వదంఘ్రిరాజీవరజఃకణానాం
భూయాన్ ప్రసాదో మయి నాథ భూయాత్ || 20 ||

పరిస్ఫురన్నూపురచిత్రభాను-
-ప్రకాశనిర్ధూతతమోనుషంగం |
పదద్వయీం తే పరిచిన్మహేఽంతః
ప్రబోధరాజీవవిభాతసంధ్యాం || 21 ||

త్వత్కింకరాలంకరణోచితానాం
త్వయైవ కల్పాంతరపాలితానాం |
మంజుప్రణాదం మణినూపురం తే
మంజూషికాం వేదగిరాం ప్రతీమః || 22 ||

సంచింతయామి ప్రతిభాదశాస్థాన్
సంధుక్షయంతం సమయప్రదీపాన్ |
విజ్ఞానకల్పద్రుమపల్లవాభం
వ్యాఖ్యానముద్రామధురం కరం తే || 23 ||

చిత్తే కరోమి స్ఫురితాక్షమాలం
సవ్యేతరం నాథ కరం త్వదీయం |
జ్ఞానామృతోదంచనలంపటానాం
లీలాఘటీయంత్రమివాశ్రితానాం || 24 ||

ప్రబోధసింధోరరుణైః ప్రకాశైః
ప్రవాళసంఘాతమివోద్వహంతం |
విభావయే దేవ సపుస్తకం తే
వామం కరం దక్షిణమాశ్రితానాం || 25 ||

తమాంసి భిత్త్వా విశదైర్మయూఖైః
సంప్రీణయంతం విదుషశ్చకోరాన్ |
నిశామయే త్వాం నవపుండరీకే
శరద్ఘనే చంద్రమివ స్ఫురంతం || 26 ||

దిశంతు మే దేవ సదా త్వదీయాః
దయాతరంగానుచరాః కటాక్షాః |
శ్రోత్రేషు పుంసామమృతం క్షరంతీం
సరస్వతీం సంశ్రితకామధేనుం || 27 ||

విశేషవిత్పారిషదేషు నాథ
విదగ్ధ గోష్ఠీసమరాంగణేషు |
జిగీషతో మే కవితార్కికేంద్రాన్
జిహ్వాగ్రసింహాసనమభ్యుపేయాః || 28 ||

త్వాం చింతయన్ త్వన్మయతాం ప్రపన్నః
త్వాముద్గృణన్ శబ్దమయేన ధామ్నా |
స్వామిన్ సమాజేషు సమేధిషీయ
స్వచ్ఛందవాదాహవబద్ధశూరః || 29 ||

నానావిధానామగతిః కలానాం
న చాపి తీర్థేషు కృతావతారః |
ధ్రువం తవానాథపరిగ్రహాయాః
నవం నవం పాత్రమహం దయాయాః || 30 ||

అకంపనీయాన్యపనీతిభేదైః
అలంకృషీరన్ హృదయం మదీయం |
శంకాకళంకాపగమోజ్జ్వలాని
తత్త్వాని సమ్యంచి తవ ప్రసాదాత్ || 31 ||

వ్యాఖ్యాముద్రాం కరసరసిజైః పుస్తకం శంఖచక్రే
బిభ్రద్భిన్నస్ఫటికరుచిరే పుండరీకే నిషణ్ణః |
అమ్లానశ్రీరమృతవిశదైరంశుభిః ప్లావయన్ మాం
ఆవిర్భూయాదనఘమహిమా మానసే వాగధీశః || 32 ||

వాగర్థసిద్ధిహేతోః పఠత హయగ్రీవసంస్తుతిం భక్త్యా |
కవితార్కికకేసరిణా వేంకటనాథేన విరచితామేతాం || 33 ||

కవితార్కికసింహాయ కళ్యాణగుణశాలినే |
శ్రీమతే వేంకటేశాయ వేదాంతగురవే నమః ||

ఇతి శ్రీవేదాంతదేశిక కృత శ్రీ హయగ్రీవ స్తోత్రం |

అర్థం

ఈ స్తోత్రం వేదాంత దేశిక మహర్షి శ్రీ వేంకటనాథార్యులు (వేదాంత దేశికుడు) రచించిన శ్రీ హయగ్రీవ స్తుతి. హయగ్రీవ స్వామి జ్ఞానానికి, వాగ్వైభవానికి, వేదమూలతత్త్వానికి స్వరూపం. ఈ స్తోత్రం భక్తుని హృదయాన్ని శుధ్ధీకరించి, జ్ఞానం, పారాయణశక్తి, వాగ్దేవీ కరుణలను ప్రసాదిస్తుంది. ప్రతి శ్లోకం హయగ్రీవుని విద్యాస్వరూపత్వాన్ని, మధ్యాహ్నస్వభావ జ్యోతి వంటి ప్రకాశాన్ని, వేదరహస్యాలను బోధించే దివ్యకరుణను, గొప్ప తత్త్వజ్ఞులను కూడా ఆశ్చర్యపరచే మహిమను ప్రకటిస్తుంది.

స్తోత్రం ప్రారంభంలో వేదాంతాచార్యుడు తనకు స్ఫూర్తి, కవిత్వం, తర్కశక్తి నిచ్చిన గురువును స్మరించి, అనంతరం జ్ఞానానందమయుడైన హయగ్రీవుని ధ్యానిస్తాడు. హయగ్రీవుడు స్ఫటికవర్ణుడై, సర్వవిద్యలకు ఆధారుడై, వేదస్వరూపుడై, మూడు లోకాలనూ తన కాంతితో శుద్ధిపరచే మహాప్రభువు. ఆయన నాదం (హలహలం) తత్వాన్ధకారాన్ని తొలగించి, వేదాల గర్భాన్ని బోధించే దివ్యస్వరంగా ప్రతిఫలిస్తుంది.

యోగజ్ఞానసముద్రమైన దేవుడు వేదాలను వక్తలైన ఋషులకు ప్రసాదిస్తాడు. శ్లోకాలు వేదవాక్యాల ఉద్భవం, వివేకశక్తి, తత్త్వస్ఫురణ, వాగ్దేవతా శక్తులన్నీ హయగ్రీవుని కృపతోనే ప్రసరించాయని చెప్పుతాయి. స్తోత్రం ఆయన రూపసౌందర్యాన్ని చంద్రుని కాంతితో పోల్చి, భక్తుని హృదయంలో ఉగ్రమైన అంధకారం తొలగించే పరమ జ్యోతి అని చెబుతుంది.

ఆయన కటాక్షం కవికి కొత్త శక్తి ఇస్తుంది, వాక్ప్రవాహాలను గంగానదిలా ప్రవహింపజేస్తుంది, పండితులను మోహమాయ నుండి కాపాడుతుంది. హయగ్రీవుడి యోగనిద్ర విశ్వాన్ని నిలుపుతుంది, ఆయన పాదరజం సురేంద్రుడు మొదలైన దేవతలకూ అలంకారం అవుతుంది. స్తోత్రం చివర్లో ఆయన చేతిలోని శంఖ, చక్ర, పుస్తకం, వ్యాఖ్యానముద్రను ధ్యానించి, ఆ మహిమ మనస్సులో ప్రత్యక్షం కావాలని భక్తుడు ప్రార్థిస్తాడు.

భక్తితో ఈ స్తోత్రం పఠిస్తే కవిత్వశక్తి, తర్కశక్తి, పాండిత్యం, వాగ్‌దేవత కరుణ, విద్యలో విజయాలు, దోషనివారణ—all become natural blessings. వేదాంత గురువు వేంకటేశుని మహిమకు నమస్కరంతో స్తోత్రం ముగుస్తుంది.

Benefits:
    •    విద్యాభివృద్ధి, జ్ఞానప్రాప్తి, పఠన-అర్థగ్రహణశక్తి
    •    కవిత్వ, వాక్పటుత్వం, తర్కబలం వృద్ధి
    •    పరీక్షలలో విజయం, చదువులో ఏకాగ్రత
    •    మానసిక శాంతి, ఆత్మజ్ఞానం, దివ్యానుభూతి
    •    వాగ్దేవత కరుణ, మాయానివారణ, భక్తి స్థిరత్వం

తరచుగా అడిగే ప్రశ్నలు

శ్రీ హయగ్రీవ స్తోత్రం ఏమిటి?
శ్రీ హయగ్రీవ స్తోత్రం వేదాంత దేశిక మహర్షి రచించిన ఒక శక్తివంతమైన స్తోత్రం. ఇది జ్ఞానానికి, విద్యకు అధిదేవత అయిన శ్రీ హయగ్రీవ స్వామిని స్తుతిస్తుంది, భక్తులకు జ్ఞానం మరియు వాక్పటుత్వాన్ని ప్రసాదిస్తుంది.
శ్రీ హయగ్రీవ స్తోత్రాన్ని ఎప్పుడు పఠించాలి?
ఈ స్తోత్రాన్ని ప్రతిరోజూ ఉదయం స్నానానంతరం, ముఖ్యంగా విద్యార్థులు మరియు జ్ఞానాభిలాషులు శుక్లపక్ష పంచమి తిథి నాడు లేదా గురువారం నాడు పఠించడం ఉత్తమం. అధ్యయనం ప్రారంభించే ముందు పఠించడం శుభకరం.
శ్రీ హయగ్రీవ స్తోత్రం పఠించడం వల్ల కలిగే ప్రయోజనాలు ఏమిటి?
ఈ స్తోత్రాన్ని పఠించడం వల్ల విద్యాభివృద్ధి, జ్ఞాన ప్రాప్తి, మంచి జ్ఞాపకశక్తి, ఏకాగ్రత, వాక్పటుత్వం, కవిత్వ శక్తి మరియు పోటీ పరీక్షలలో విజయం లభిస్తాయి. ఇది మానసిక శాంతి మరియు ఆత్మవిశ్వాసాన్ని కూడా పెంచుతుంది.
శ్రీ హయగ్రీవ స్తోత్రాన్ని ఎవరు పఠించాలి?
విద్యార్థులు, ఉపాధ్యాయులు, పరిశోధకులు, వక్తలు, రచయితలు మరియు ఏ రంగంలోనైనా జ్ఞానాన్ని పెంపొందించుకోవాలనుకునే వారు ఈ స్తోత్రాన్ని పఠించవచ్చు. ఇది అందరికీ జ్ఞానం మరియు వివేకాన్ని ప్రసాదిస్తుంది.
శ్రీ హయగ్రీవ స్తోత్రాన్ని ఎన్నిసార్లు పఠించాలి?
నిత్యం కనీసం ఒకసారి లేదా 3, 5, 9, 11, 21, 108 సార్లు పఠించవచ్చు. ప్రత్యేక ఫలాల కోసం 48 రోజుల పాటు నిరంతరం పఠించడం లేదా గురువుల మార్గదర్శనంలో సంకల్పపూర్వకంగా పఠించడం ఉత్తమం.
శ్రీ హయగ్రీవ స్వామి ఆవిర్భావం ఏమిటి?
హయగ్రీవుడు భగవాన్ విష్ణువు యొక్క అవతారం. బ్రహ్మ నుండి దొంగిలించబడిన వేదాలను మధుకైటభులనే రాక్షసుల నుండి తిరిగి పొందడానికి విష్ణువు గుర్రపు ముఖంతో అవతరించి, వేదాలను రక్షించి బ్రహ్మకు తిరిగి ఇచ్చాడు. ఈ రూపమే హయగ్రీవుడు.

వ్యాఖ్యలు

వ్యాఖ్య రాయడానికి లాగిన్ అవ్వండి

వ్యాఖ్యలు లోడ్ అవుతున్నాయి...