నమస్కారం

గు

శ్రీ గుహ్యకాళీ సుధాధారా స్తవః

స్తోత్రం

శ్రీ గుహ్యకాళీ సుధాధారా స్తవః

మహాకాల రుద్ర ఉవాచ |
అచింత్యామితాకారశక్తిస్వరూపా
ప్రతివ్యక్త్యధిష్ఠానసత్త్వైకమూర్తిః |
గుణాతీతనిర్ద్వంద్వబోధైకగమ్యా
త్వమేకా పరబ్రహ్మరూపేణ సిద్ధా || 1 ||

అగోత్రాకృతిత్వాదనైకాంతికత్వా-
-దలక్ష్యాగమత్వాదశేషాకరత్వాత్ |
ప్రపంచాలసత్వాదనారంభకత్వాత్
త్వమేకా పరబ్రహ్మరూపేణ సిద్ధా || 2 ||

అసాధారణత్వాదసంబంధకత్వా-
-దభిన్నాశ్రయత్వాదనాకారకత్వాత్ |
అవిద్యాత్మకత్వాదనాద్యంతకత్వాత్
త్వమేకా పరబ్రహ్మరూపేణ సిద్ధా || 3 ||

యదా నైవ ధాతా న విష్ణుర్న రుద్రో
న కాలో న వా పంచభూతాని నాశా |
తదా కారణీభూత సత్త్వైకమూర్తి-
-స్త్వమేకా పరబ్రహ్మరూపేణ సిద్ధా || 4 ||

న మీమాంసకా నైవ కాలాదితర్కా
న సాంఖ్యా న యోగా న వేదాంతవేదాః |
న దేవా విదుస్తే నిరాకారభావం
త్వమేకా పరబ్రహ్మరూపేణ సిద్ధా || 5 ||

న తే నామగోత్రే న తే జన్మమృత్యూ
న తే ధామచేష్టే న తే దుఃఖసౌఖ్యే |
న తే మిత్రశత్రూ న తే బంధమోక్షౌ
త్వమేకా పరబ్రహ్మరూపేణ సిద్ధా || 6 ||

న బాలా న చ త్వం వయస్కా న వృద్ధా
న చ స్త్రీ న షంఢః పుమాన్నైవ చ త్వం |
న చ త్వం సురో నాసురో నో నరో వా
త్వమేకా పరబ్రహ్మరూపేణ సిద్ధా || 7 ||

జలే శీతలత్వం శుచౌ దాహకత్వం
విధౌ నిర్మలత్వం రవౌ తాపకత్వం |
తవైవాంబికే యస్య కస్యాపి శక్తి-
-స్త్వమేకా పరబ్రహ్మరూపేణ సిద్ధా || 8 ||

పపౌ క్ష్వేడముగ్రం పురా యన్మహేశః
పునః సంహరత్యంతకాలే జగచ్చ |
తవైవ ప్రసాదాన్న చ స్వస్య శక్త్యా
త్వమేకా పరబ్రహ్మరూపేణ సిద్ధా || 9 ||

కరాళాకృతీన్యాననాని శ్రయంతీ
భజంతీ కరాస్త్రాది బాహుల్యమిత్థం |
జగత్పాలనాయాఽసురాణాం వధాయ
త్వమేకా పరబ్రహ్మరూపేణ సిద్ధా || 10 ||

రువంతీ శివాభిర్వహంతీ కపాలం
జయంతీ సురారీన్ వధంతీ ప్రసన్నా |
నటంతీ పతంతీ చలంతీ హసంతీ
త్వమేకా పరబ్రహ్మరూపేణ సిద్ధా || 11 ||

అపాదాఽపి వాతాధికం ధావసి త్వం
శ్రుతిభ్యాం విహీనాఽపి శబ్దం శృణోషి |
అనాసాఽపి జిఘ్రస్య నేత్రాఽపి పశ్య-
-స్వజిహ్వాఽపి నానారసాస్వాద విజ్ఞా || 12 ||

యథా బింబమేకం రవేరంబరస్థం
ప్రతిచ్ఛాయయా యావదేకోదకేషు |
సముద్భాసతేఽనేకరూపం యథావత్
త్వమేకా పరబ్రహ్మరూపేణ సిద్ధా || 13 ||

యథా భ్రామయిత్వా మృదం చక్రమధ్యే
కులాలో విధత్తే శరావం ఘటం చ |
మహామోహయంత్రేషు భూతాన్యశేషాన్
తథా మానుషాంస్త్వం సృజస్యాదిసర్గే || 14 ||

యథా రంగరజ్జ్వర్కదృష్టిష్వకస్మా-
-నృణాం రూపదర్వీకరాంబుభ్రమః స్యాత్ |
జగత్యత్ర తత్తన్మయే తద్వదేవ
త్వమేకైవ తత్తన్నివృతౌ సమస్తం || 15 ||

మహాజ్యోతి ఏకార సింహాసనం యత్-
స్వకీయాన్ సురాన్ వాహయస్యుగ్రమూర్తే |
అవష్టభ్య పద్భ్యాం శివం భైరవం చ
స్థితా తేన మధ్యే భవత్యేవ ముఖ్యా | 16 ||

క్వ యోగాసనే యోగముద్రాదినీతిః
క్వ గోమాయుపోతస్య బాలాననం చ |
జగన్మాతరాదృక్ తవాఽపూర్వలీలా
కథం కారమస్మద్విధైర్దేవి గమ్యా || 17 ||

విశుద్ధా పరా చిన్మయీ స్వప్రకాశా-
-మృతానందరూపా జగద్వ్యాపికా చ |
తవేదృగ్విధాయా నిజాకారమూర్తిః
కిమస్మాభిరంతర్హృది ధ్యాయితవ్యా || 18 ||

మహాఘోరకాలానల జ్వాలజ్వాలా
హితా త్యక్తవాసా మహాట్టాట్టహాసా |
జటాభారకాలా మహాముండమాలా
విశాలా త్వమీదృఙ్మయా ధ్యాయసేఽంబ || 19 ||

తపో నైవ కుర్వన్ వపుః ఖేదయామి
వ్రజన్నాపి తీర్థం పదే ఖంజయామి |
పఠన్నాపి వేదం జనిం పావయామి
త్వదంఘ్రిద్వయే మంగళం సాధయామి || 20 ||

తిరస్కుర్వతోఽన్యామరోపాసనార్చే
పరిత్యక్తధర్మాధ్వరస్యాస్య జంతోః |
త్వదారాధనాన్యస్త చిత్తస్య కిం మే
కరిష్యంత్యమీ ధర్మరాజస్య దూతాః || 21 ||

న మన్యే హరిం నో విధాతారమీశం
న వహ్నిం న హ్యర్కం న చేంద్రాది దేవాన్ |
శివోదీరితానేక వాక్యప్రబంధై-
-స్త్వదర్చావిధానం విశత్వంబ మత్యాం || 22 ||

న వా మాం వినిందంతు నామ త్యజేన్మాం
త్యజేద్బాంధవా జ్ఞాతయః సంత్యజంతు |
యమీయా భటా నారకే పాతయంతు
త్వమేకా గతిర్మే త్వమేకా గతిర్మే || 23 ||

మహాకాలరుద్రోదితస్తోత్రమేతత్
సదా భక్తిభావేన యోఽధ్యేతి భక్తః |
న చాపన్న శోకో న రోగో న మృత్యు-
-ర్భవేత్ సిద్ధిరంతే చ కైవల్యలాభః || 24 ||

ఇదం శివాయాః కథితం సుధాధారాఖ్యం స్తవం |
ఏతస్య సతతాభ్యాసాత్ సిద్ధిః కరతలేస్థితా || 25 ||

ఏతత్ స్తోత్రం చ కవచం పద్యం త్రితయమప్యదః |
పఠనీయం ప్రయత్నేన నైమిత్తికసమర్పణే || 26 ||

సౌమ్యేందీవరనీలనీరదఘటాప్రోద్దామదేహచ్ఛటా
లాస్యోన్మాదనినాదమంగళచయైః శ్రోణ్యంతదోలజ్జటాః |
సా కాళీ కరవాలకాలకలనా హంత్వశ్రియం చండికా || 27 ||

కాళీ క్రోధకరాళకాలభయదోన్మాదప్రమోదాలయా
నేత్రోపాంతకృతాంతదైత్యనివహాప్రోద్దామ దేహాభయా |
పాయాద్వో జయకాళికా ప్రవళికా హూంకారఘోరాననా
భక్తానామభయప్రదా విజయదా విశ్వేశసిద్ధాసనా || 28 ||

కరాళోన్ముఖీ కాళికా భీమకాంతా
కటివ్యాఘ్రచర్మావృతా దానవాంతా |
హూం హూం కడ్మడీనాదినీ కాళికా తు
ప్రసన్నా సదా నః ప్రసన్నాన్ పునాతు || 29 ||

ఇత్యాదినాథవిరచిత మహాకాలసంహితాయాం శ్రీ గుహ్యకాళీ సుధాధారా స్తవః ||

అర్థం

ఈ స్తోత్రంలో మహాకాల రుద్రుడు దేవి గుహ్యకాళీ మహిమను సుధాధార వలె ప్రవహించే విధంగా వర్ణిస్తాడు. దేవి పరమాత్మరూపిణి, పరబ్రహ్మస్వరూపిణి, ఆచింత్యమైన శక్తిగా ప్రదర్శితమవుతుంది. ఆమె రూపం ఎక్కడా ఆగదు, ఏ గుణాలకు పరిమితం కాదు, ద్వంద్వాలకు అతీతం, జ్ఞానం ద్వారా మాత్రమే గ్రహించగల చిదానందం. ఆమెకు గోత్రం, రూపం, ఆరంభం, అంతం లేకపోవడం ద్వారా దేవి నిత్యత్వాన్ని, నిరాకారత్వాన్ని, సర్వవ్యాప్తిని శాస్త్రాలు సాక్ష్యంగా చూపుతాయి.

ప్రపంచం ఉనికిలోకే రాకముందు, బ్రహ్మా – విష్ణు – రుద్రులు కూడా ఉనికిలో లేనప్పుడు, దేవి మాత్రమే సత్త్వరూపిణిగా నిలిచి ప్రపంచాన్ని సృష్టించే కారణభూతమవుతుంది. మిమాంస, సాంఖ్య, యోగ, వేదాంత — ఏ శాస్త్రజ్ఞులు కూడా ఆమె అసలు రూపాన్ని పూర్తిగా గ్రహించలేరు. ఆమెకు పేరు లేదు, గోత్రం లేదు, జన్మ మరణాలు లేవు, సుఖదుఃఖాలు లేవు. ఆమె పురుషురాలు కాదు, స్త్రీ కాదు, దేవత కాదు, దానవురాలు కాదు — ఆమె అన్ని రూపాలకు ఆధ్యారం అయిన పరశక్తి.

జలానికి చల్లదనం, అగ్నికి దహనశక్తి, చంద్రునికి నిర్మలం, సూర్యునికి తాపం — ఏ శక్తి ఉన్నా అది దేవి ప్రసాదమే. మహేశ్వరునికి కూడా శక్తి ఆమె ప్రసాదంతోనే పని చేస్తుంది. దేవి ఉగ్రరూపంలోనూ, శాంతరూపంలోనూ రక్షణకర్త. అసురాలను సంహరించడంలో, సృష్టిని కాపాడడంలో, నాట్యంలో, హాస్యంలో — అన్ని లీలల వెనుక ఉన్న శక్తి ఆమెదే. ఆమె శరీర అవయవాలు లేకపోయినా వినగలదు, చూడగలదు, గ్రహించగలదు — ఎందుకంటే ఆమె శక్తి స్వరూపిణి.

ఎలా ఒకే సూర్యుడి ప్రతిబింబం అనేక నీటి పాత్రల్లో అనేకంగా కనిపిస్తుందో, అలాగే దేవి ఒక్కరే అనేక రూపాల్లో ప్రపంచంలో వ్యక్తమవుతుంది. మాయ, మోహం, మానవుల సృష్టి — ఇవన్నీ ఆమె ఆధీనమే. ప్రపంచమంతా మాయగా కనిపించినా, దాని ఆధారం దేవి తత్త్వమే.

అంబికా శక్తిరూపిణి, ఎప్పుడూ భైరవరూప భగవంతుని పక్కన స్థితిగా ప్రపంచానికి ప్రధానాధారంగా నిలుస్తుంది. ఆమె గతం, భవిష్యత్తు ఏదీ కానిది — శుద్ధ చైతన్యమయి, స్వప్రకాశస్వరూప, అమృతానందమయి, జగత్ వ్యాపిని. భయంకర రూపాలు, అగ్ని జ్వాలల వంటి వేడి, భయానక రూపాలు — ఇవన్నీ ఆమె లీలామయమైన అవిష్కరణలు మాత్రమే.

దేవి సేవలో ఉన్న భక్తుడు తపస్సు లేకపోయినా, యాత్రలు చేయకపోయినా, వేదాలు చదవకపోయినా — ఆమె పాదసేవకు అర్పించిన మనస్సు సరిపోతుంది. ఆమె భక్తుడిని యమదూతలు కూడా చేరలేరు. ఇతర దేవతలకంటే ఆమె ఆరాధనే ప్రధానమని మహాకాలుడు చెప్పిన బోధ ఇది.

ఈ స్తోత్రాన్ని భక్తితో పఠించే వారికి శోకాలు, రోగాలు, అపమృత్యువులు దూరమవుతాయి. చివరికి కైవల్యమనే పరమసిద్ధిని పొందగలుగుతారని ఫలశ్రుతి ప్రత్యక్షంగా వాగ్ధానం చేస్తుంది.

Benefits
    •    భయం, ఆత్మఅవిశ్వాసం, అఘోర భయాల నుంచి రక్షణ
    •    అసురశక్తులు, నెగెటివ్ ఎనర్జీల నుంచి బలమైన కవచం
    •    మానసిక శాంతి, చైతన్యం, ఆధ్యాత్మిక బలం పెరుగుదల
    •    సాక్షాత్తు కాళీ దేవి కటాక్షం, జీవనంలో విజయ సిద్ధి
    •    కైవల్య/మోక్ష మార్గానికి దారి చూపే అంతర్ముఖ శక్తి

తరచుగా అడిగే ప్రశ్నలు

గుహ్యకాళీ సుధాధారా స్తవాన్ని ఎవరు చెప్పారు, ఏ గ్రంథంలో ఉంది?
మహాకాల రుద్ర ఉవాచ అని మొదలవుతుంది కాబట్టి ఇది మహాకాలుడు దేవిని స్తుతించిన స్తవం. ముగింపు వాక్యం దీనిని ఆదినాథ విరచిత మహాకాలసంహితలోని భాగంగా పేర్కొంటుంది.
గుహ్యకాళీ సుధాధారా స్తవంలో మళ్ళీ మళ్ళీ వచ్చే పాదం ఏది?
త్వమేకా పరబ్రహ్మరూపేణ సిద్ధా అనే పాదం మొదటి పదమూడు శ్లోకాల్లో పన్నెండింటి చివర వస్తుంది. నీవొక్కతెవే పరబ్రహ్మ రూపంగా సిద్ధించి ఉన్నావని దీని భావం.
గుహ్యకాళీ సుధాధారా స్తవంలోని సూర్య ప్రతిబింబం, కుమ్మరి ఉపమానాలు ఏమి చెబుతాయి?
13వ శ్లోకంలో ఆకాశంలోని ఒకే సూర్యబింబం ఎన్నో నీటిపాత్రల్లో అనేకంగా కనిపించినట్లు దేవి ఒక్కతే అనేక రూపాలుగా భాసిస్తుందని ఉంది. 14వ శ్లోకంలో కుమ్మరి చక్రంపై మట్టితో కుండలు, మూకుళ్ళు చేసినట్లు ఆమె ఆదిసృష్టిలో జీవులను సృష్టిస్తుందని చెబుతారు.
గుహ్యకాళీ సుధాధారా స్తవంలో త్వమేకా గతిర్మే అనే మాట ఎక్కడ వస్తుంది?
23వ శ్లోకంలో ఇతరులు నిందించినా, బంధువులు విడిచిపెట్టినా, యమభటులు నరకంలో పడవేసినా నీవే నాకు గతి అని భక్తుడు రెండుసార్లు అంటాడు. దానికి ముందు 20వ శ్లోకంలో తపస్సు, తీర్థయాత్ర, వేదపఠనం కంటే అమ్మవారి పాదాలే మంగళమని చెబుతాడు.
గుహ్యకాళీ సుధాధారా స్తవం ఫలశ్రుతి ఏమి చెబుతుంది?
భక్తితో దీనిని అధ్యయనం చేసేవారికి ఆపద, శోకం, రోగం, మృత్యువు ఉండవని, చివరికి కైవల్యం లభిస్తుందని 24వ శ్లోకం చెబుతుంది. నైమిత్తిక సమర్పణలో స్తోత్రం, కవచం, పద్యం మూడింటినీ శ్రద్ధగా పఠించాలని 26వ శ్లోకం సూచిస్తుంది.

వ్యాఖ్యలు

వ్యాఖ్య రాయడానికి లాగిన్ అవ్వండి

వ్యాఖ్యలు లోడ్ అవుతున్నాయి...