నమస్కారం

స్

స్కంద వేదపాద స్తవః

స్తోత్రం

స్కంద వేదపాద స్తవః

యో దేవానాం పురో దిత్సురర్థిభ్యో వరమీప్సితం |
అగ్రే స్థితః స విఘ్నేశో మమాంతర్హృదయే స్థితః || 1 ||

మహః పురా వై బుధసైంధవశ్రీ-
-శరాటవీమధ్యగతం హృదంతః |
శ్రీకంఠఫాలేక్షణజాతమీడే
తత్పుష్కరస్యాయతనాద్ధి జాతం || 2 ||

మహో గుహాఖ్యం నిగమాంతపంక్తి
మృగ్యాంఘ్రిపంకేరుహయుగ్మమీడే |
సాంబో వృషస్థః సుతదర్శనోత్కో
యత్పర్యపశ్యత్సరిరస్య మధ్యే || 3 ||

త్వామేవ దేవం శివఫాలనేత్ర-
-మహోవివర్తం పరమాత్మరూపం |
తిష్ఠన్ వ్రజన్ జాగ్రదహం శయానః
ప్రాణేన వాచా మనసా బిభర్మి || 4 ||

నమో భవానీతనుజాయ తేఽస్తు
విజ్ఞాతతత్త్వా మునయః పురాణాః |
యమేవ శంభుం హరిమబ్జయోనిం
యమింద్రమాహుర్వరుణం యమాహుః || 5 ||

కోటీరకోటిస్థమహార్ఘకోటి-
-మణిప్రభాజాలవృతం గుహం త్వాం |
అనన్యచేతాః ప్రణవాబ్జహంసం
వేదాహమేతం పురుషం మహాంతం || 6 ||

స నోఽవతు స్వాలికపంక్తిజీవ-
-గ్రహం గృహీతాయత చంద్రఖండః |
గుహాదసీయంతమిదం స్వరూపం
పరాత్పరం యన్మహతో మహాంతం || 7 ||

స్వర్గాపగామధ్యగపుండరీక-
-దలప్రభాజైత్రవిలోచనస్య |
అక్ష్ణాం సహస్రేణ విలోక్యమానం
న సందృశే తిష్ఠతి రూపమస్య || 8 ||

హేమద్విషత్కుండలమండలాఢ్య-
-గండస్థలీమండితతుండశోభః |
బ్రహ్మ త్వమేవేతి గుహో మునీంద్రైః
హృదా మనీషా మనసాఽభిక్లప్తః || 9 ||

సుపక్వబింబాధరకాంతిరక్త-
-సంధ్యామృగాంకాయితదంతపంక్తిః |
గుహస్య నః పాతు విలోలదృష్టిః
యేనావృతం ఖం చ దివం మహీం చ || 10 ||

కరీంద్రశుండాయితదోఃప్రకాండ
ద్విషట్కకేయూరవిరాజమానం |
గుహం మృడానీభవమప్రమేయం
న చక్షుషా పశ్యతి కశ్చనైనం || 11 ||

స్వకీయదోర్దండగృహీతచండ-
-కోదండ నిర్ముక్త పృషత్కషండైః |
త్రివిష్టపాంధంకరణైరశూన్యాన్
యః సప్తలోకానకృణోద్దిశశ్చ || 12 ||

సౌవర్ణహారాదివిభూషణోజ్జ్వల-
-న్మణిప్రభాలీఢ విశాలవక్షాః |
స్కందః స మాం పాతు జితాబ్జయోనిః
అజాయమానో బహుధా విజాయతే || 13 ||

దేవః స వైహారికవేషధారీ
లీలాకృతాశేషజగద్విమర్దః |
శిఖిధ్వజః పాతు భయంకరేభ్యో
యః సప్తసింధూనదధాత్పృథివ్యాం || 14 ||

షడాననో ద్వాదశబాహుదండః
శ్రుత్యంతగామీ ద్విషడీక్షణాఢ్యః |
భీతాయ మహ్యం గిరిజాతనూజో
హిరణ్యవర్ణస్త్వభయం కృణోతు || 15 ||

యో దానవానీకభయంకరాటవీ
సమూలకోత్పాటనచండవాతః |
షాణ్మాతురః సంహృత సర్వశత్రుః
అథైకరాజో హ్యభవజ్జనానాం || 16 ||

అతీవ బాలః ప్రవయాః కుమారో
వర్ణీ యువా షణ్ముఖ ఏకవక్త్రః |
ఇత్థం మహస్తద్బహుధాఽఽవిరాసీ-
-ద్యదేకమవ్యక్తమనంతరూపం || 17 ||

యదీయమాయావరణాఖ్యశక్తి
తిరోహితాంతః కరణా హి మూఢాః |
న జానతే త్వాం గుహ తం ప్రపద్యే
పరేణ నాకం నిహితం గుహాయాం || 18 ||

గురూపదేశాధిగతేన యోగ-
-మార్గేణ సంప్రాప్య చ యోగినస్త్వాం |
గుహం పరం బ్రహ్మ హృదంబుజస్థం
విభ్రాజదేతద్యతయో విశంతి || 19 ||

యో దేవసేనాపతిరాదరాద్వై
బ్రహ్మాదిభిర్దేవగణైరభిష్టుతః |
తం దేవసేనాన్యమహం ప్రపద్యే
విశ్వం పురాణం తమసః పరస్తాత్ || 20 ||

హృదంబుజాంతర్దహరాగ్రవర్తి
కృశానుమధ్యస్థపరాత్మరూపాత్ |
గుహాత్సుసూక్ష్మాన్మునయః ప్రతీయు-
-రతః పరం నాన్యదణీయసం హి || 21 ||

తపః ప్రసన్నేశబహుప్రదత్త-
-వరప్రమత్తాసురభీతిభాజాం |
సుపర్వణాం స్కంద భవాన్ శరణ్యః
ఇంద్రస్య విష్ణోర్వరుణస్య రాజ్ఞః || 22 ||

స ఏవ దేవో గిరిజాకుమారో
రాజా స మిత్రం స హి నో వరేణ్యః |
భ్రాతా స బంధుః స గురుః స్వసా చ
స ఏవ పుత్రః స పితా చ మాతా || 23 ||

స్వరాజ్యదాత్రే స్వసుతాం వితీర్య
తాం దేవసేనాం సుకుమారగాత్రాం |
ఆరాధయత్యన్వహమాంబికేయం
ఇంద్రో హవిష్మాన్సగణో మరుద్భిః || 24 ||

దేవేన యేనాలఘువిక్రమేణ
హతేషు సర్వేష్వపి దానవేషు |
పురేవ దేవాః స్వపదేఽధిచక్రుః
ఇంద్రశ్చ సమ్రాడ్వరుణశ్చ రాజా || 25 ||

షాణ్మాతురోఽసౌ జగతాం శరణ్య-
-స్తేజోఽన్నమాపః పవనశ్చ భూత్వా |
సంరక్షణాయైవ జగత్సు దేవో
వివేశ భూతాని చరాచరాణి || 26 ||

కరౌ యువామంజలిమేవ నిత్యం
ఉమాంగజాతాయ విధత్తమస్మై |
ఏష ప్రసన్నః సుకుమారమూర్తి-
-రస్మాసు దేవో ద్రవిణం దధాతు || 27 ||

నిధిః కలానాముదధిర్దయానాం
పతిర్జనానాం సరణిర్మునీనాం |
కదా ప్రసీదేన్మయి పార్వతేయః
పితా విరాజామృషభో రయీణాం || 28 ||

సౌందర్యవల్లీతనుసౌకుమార్య-
-సరోజపుష్పంధయమానసో యః |
చచార కాంతారపథేషు దేవః
స నో దదాతు ద్రవిణం సువీర్యం || 29 ||

ఇతోఽపి సౌందర్యవదస్తు దేహ-
-మితీవ హుత్వా శివఫాలనేత్రే |
జాతస్తతః కిం స కుమార ఏవ
కామస్తదగ్రే సమవర్తతాధి || 30 ||

ముముక్షులోకాః శృణుత ప్రియం వో
భజధ్వమేనం గిరిజాకుమారం |
అస్యైవ దేవస్య పరాత్మతేతి
హృది ప్రతీష్యా కవయో మనీషా || 31 ||

ధేనుర్బహ్వీః కామదోగ్ధ్రీః సువత్సాః
కుండోధ్నీర్గా దేహి నస్త్వం సహస్రం |
భక్తార్తిఘ్నం దేవదేవం షడాస్యం
విద్మాహి త్వా గోపతిం శూరగోనాం || 32 ||

వందామహే బర్హిణవాహనస్థితం
వనీపకాశేషమనీషితప్రదం |
తోష్టూయమానం బహుధా పదే పదే
సంక్రందనేనానిమిషేణ జిష్ణునా || 33 ||

దిగ్భ్యో దశభ్యః పరితః పునః పునః
పరః శతాయాతసిషేవిషావతాం |
అనుగ్రహాయైవ షడాననో హ్యసౌ
ప్రత్యంగ్ముఖస్తిష్ఠతి విశ్వతోముఖః || 34 ||

కూర్మః ఫణీంద్రశ్చ తథా ఫణాభృతో
దిగ్దంతినశ్చైవ కులాచలా అపి |
భూత్వాఽంబికేయః ప్రథితః ప్రతాపవాన్
బ్రహ్మాధ్యతిష్ఠద్భువనాని ధారయన్ || 35 ||

యో వై స్కందః పృష్టః శంభోః సత్యం జ్ఞానం బ్రహ్మాద్వైతం |
ఓంకారార్థం ప్రాహ స్మేత్థం సుబ్రహ్మణ్యోం సుబ్రహ్మణ్యోం || 36 ||

యో జాహ్వవీశరారణ్యహ్రదాంభోజే బభౌ పురా |
తస్మై నమః షణ్ముఖాయ మహాసేనాయ ధీమహి || 37 ||

యద్దక్షిణకరాంభోజమిష్టదం స్వానుజీవినాం |
తేభ్య ఇంద్రాదిసేనానాం సేనానిభ్యశ్చ వో నమః || 38 ||

దేవతానామృషీణాం చ భక్తానామపి యోగినాం |
భూతానామపి వీరాణాం పతీనాం పతయే నమః || 39 ||

నమస్తేఽస్తు మహేశాన భీతేభ్యః శూరపద్మనః |
సునాసీరముఖేభ్యస్త్వం స్వస్తిదా అభయంకరః || 40 ||

కటాక్షవీక్షణాపాస్త నిఖిలవ్యాధిబంధన |
దేవసేనాపతే స్వామిన్ అభి త్వా శూర నూనుమః || 41 ||

అంతశ్చరసి భూతేషు త్వమేకః సూక్ష్మరూపతః |
త్వమేవ నిగమాంతేషు పరమాత్మా వ్యవస్థితః || 42 ||

మహీ ద్యౌరంతరిక్షం చ వాయురాపోఽనలోఽంబరం |
సుబ్రహ్మణ్య జగన్నాథ త్వయి సర్వం ప్రతిష్ఠితం || 43 ||

శైశవే త్వం మహాసేన బందీకృత్య ప్రజాపతిం |
అస్రాక్షీస్తాన్యథాపూర్వం మనుష్యాః పశవశ్చ యే || 44 ||

వేదాంతకందరీవర్తి గుహాశయషడాననే |
త్రిలోకీయం త్వయి విభో నావీవాంతః సమాహితా || 45 ||

కలా ముహూర్తాః కాష్ఠాశ్చ మాసా వర్షా యుగాని చ |
త్వయి వల్లీశ నిహితా నిమేషాస్త్రుటిభిః సహ || 46 ||

రోగకాంతారదావాగ్నే మృత్యుకక్షహుతాశన |
శూరఘ్న త్వత్ప్రతాపేన రేజతీ రోదసీ ఉభే || 47 ||

పరం బ్రహ్మ విచిన్వంతో హృదయాంభోజమధ్యగం |
యోగినో నారదాద్యాస్త్వాం సదా పశ్యంతి సూరయః || 48 ||

హతశూరముఖాశేషదైతేయం త్వాం గుహాస్తువన్ |
అగ్నావిష్ణూ చేంద్రవాయూ సోమో ధాతా బృహస్పతిః || 49 ||

వాచాలయస్యవాచం త్వం సచక్షుః కురుషేఽదృశం |
ఆశ్రితేభ్యో జగన్నాథ శివో నః సుమనా భవ || 50 ||

స ఏవ జగతః కర్తా భర్తా హర్తా జగద్గురుః |
కుమారః సచ్చిదానందః సోఽక్షరః పరమః స్వరాట్ || 51 ||

అసురాన్ శూరపద్మాదీన్ హత్వా శరవణోద్భవః |
దేవాన్ స్వస్వపదే కృత్వా సమ్రాడేకో విరాజసి || 52 ||

తవ దృష్ట్వా విశ్వరూపం సహర్షభయవేపథు |
త్వామస్తువన్నాదితేయాః బృహస్పతిపురోహితాః || 53 ||

కిన్నరా గరుడా నాగా యక్షాః సాధ్యా మరుద్గణాః |
ఐంద్రీశం త్వామహరహః విశ్వే దేవా ఉపాసతే || 54 ||

విశ్వాసాన్మానుషీణాం చ ప్రజానాం పశుపక్షిణాం |
చరాచరాణాం జగతాం ధ్రువో రాజా విశామయం || 55 ||

అంభోజసంవర్తికాసు రాజహంసా ఇవ ప్రభో |
మదీయహృదయాంభోజే ధ్రువస్తిష్ఠావిచాచలిః || 56 ||

లీలామాత్రకృతాశేషభువనాద్గిరిజాసుతాత్ |
అథర్వ చాథ ఋక్సామ యజుస్తస్మాదజాయత || 57 ||

తిలే తైలమివ ప్రోతం దధ్న్యాజ్యమివ షణ్ముఖే |
మణౌ సూత్రమివ స్యూతం బ్రహ్మ విశ్వమిదం జగత్ || 58 ||

యస్తప్తాదీనృషీన్ శాపాదుద్దధార హరాత్మజః |
మాతుః స్తనసుధాపూరే పుత్రః ప్రముదితోధయన్ || 59 ||

ఇజ్యయా పూజయా స్తుత్యా భక్త్యా చ పరిచర్యయా |
ధ్యానేన తపసా చ త్వాం దేవం మనసి ఈడతే || 60 ||

శ్రుతిస్మృత్యాగమాద్యుక్తకర్మణాం ఫలదాయినే |
స్కందాయ తుభ్యం మఖిభిః శ్రద్ధయా హూయతే హవిః || 61 ||

మూర్ధా ద్యౌరంబరం నాభిరూరూ భూరతలం పదే |
షణ్ముఖస్యేత్యేవమాహుః అంతర్విశ్వమిదం జగత్ || 62 ||

భక్తసంతాపశమన ప్రావృషేణ్యఘనాఘనాత్ |
స్కందాదన్యం మనో మాగాః స దృష్టో మృడయాతి నః || 63 ||

జిహ్వే త్వముచ్చైర్నిస్తంద్రా రాత్రిందివమభిష్టుహి |
దేవసేనం మహాసేనం అదుగ్ధా ఇవ ధేనవః || 64 ||

అకలంకశరచ్చంద్రవిలసత్త్వన్ముఖస్రుతాః |
మందస్మితసుధాధారాస్తా మే కృణ్వంతు భేషజం || 65 ||

దేవానీజిమహే పూర్వం తపశ్చకృమహే పురా |
యద్గుహో దేవతాస్మాకం కవిర్గృహపతిర్యువా || 66 ||

మదీయహృదయాంభోజనిర్యూహమణిమంచకే |
షడానన త్వత్పాదః స్యాదియాన్ ప్రాదేశసమ్మితః || 67 ||

చిరంతనవచః స్తుత్యః ప్రణవాంబుజషట్పదః |
కరోతు దేవసేనేశః శివా నః ప్రదిశో దిశః || 68 ||

దైతేయవధసన్నద్ధో భవాన్ పవనసారథిః |
ద్విలక్షమర్వతో హైమే రథే యుక్త్వాఽధితిష్ఠతి || 69 ||

గగనోచ్ఛ్రితకోదండకిరీటం శూరమాహవే |
బిభేదిథ త్వం నారాచైః సహస్రేణ శతేన చ || 70 ||

ఐశాల్లలాటనయనాత్ జాతం వహ్నిర్యథాఽరణేః |
ముముక్షవో గుహం బ్రహ్మ విచిన్వంతు మనీషయా || 71 ||

హిరణ్యజ్యోతిషం స్కందం యాచధ్వం భో వనీపకాః |
ఏషోఽర్థినః పూరయతి ప్రజయా చ ధనేన చ || 72 ||

సన్నిధాస్యతి కిం స్వామీ భవనాంబురుహేక్షణః |
తావకం మంజులం రూపం స్మర్యతే న చ దృశ్యతే || 73 ||

యతస్త్వం జగతామేషాం ఆశిషే శిఖివాహన |
తతో దేహి బహూన్వ్రీహీనకృష్టా యే చ కృష్టజాః || 74 ||

ధనధాన్యగృహాన్ పుత్రాన్ దేహి దేవ దయానిధే |
త్వమాశ్రితేష్టద ఇతి కర్ణాభ్యాం భూరి విశ్రుతం || 75 ||

భక్తేభ్యో ముచుకుందాఖ్యప్రముఖేభ్యో యథా గుహ |
ప్రాదాస్తథా దేహి మహ్యమచ్యుతాం బహులాం శ్రియం || 76 ||

భక్తాన్ తత్పుత్రసుహృదః తన్మాతృపితృసోదరాన్ |
పాహి స్కంద పునశ్చాస్య ద్విపదో యే చతుష్పదః || 77 ||

చోరవ్యాఘ్రపిశాచాఖుసర్పకీటాదిబాధకాత్ |
భక్తాన్నిశాసు సంరక్షన్ త్రిషు లోకేషు జాగృహి || 78 ||

దానవేష్వపి దైత్యేషు రాక్షసేష్వప్యరాతిషు |
పిశాచేష్వపి గాంగేయ విక్రమస్వ మహానసి || 79 ||

ఆధిభిర్వ్యాధిభిశ్చైవ పీడితానామహర్నిశం |
దూతానాం వపుషి స్వామిన్నాసువోర్జమిషం చ నః || 80 ||

అతితీవ్రేణ తపసా తప్యమానా అహర్నిశం |
ఉపాసత త్వాం తప్తాద్యాః అథ హైనం పురర్షయః || 81 ||

ధ్యానావాహనపూజేజ్యాపరిచర్యాస్తుతిష్వహం |
అజ్ఞో మే సఫలాం పూజాం కృణుహి బ్రహ్మణస్పతే || 82 ||

అసురాన్ రాక్షసాన్ క్రూరాన్ దేవయజ్ఞవిఘాతకాన్ |
జహి దేవేశ యస్మాత్త్వం రక్షోహామీవచాతనః || 83 ||

దుర్వృత్తేభ్యో ధనం ధత్సే నీచేభ్యోఽపి ధనం బహు |
న దదాసి కుతో మహ్యం ఏతత్పృచ్ఛామి సంప్రతి || 84 ||

ముఖైరేతాన్మహారౌద్రాన్ దూరీకురు జగత్పతే |
మమ స్వమభికాంక్షంతే యే స్తేనా యే చ తస్కరాః || 85 ||

గుహ త్వత్పాదభక్తానాం గేహే జాగ్రత్వహర్దివం |
వీరబాహుముఖా వీర తే నిత్యానుచరాస్తవ || 86 ||

త్రిషడ్విలోచనేష్వేకదృక్కటాక్షేణ లక్షయన్ |
ఆఢ్యం కరోతు మాం స్కందః పర్జన్యో వృష్టిమానివ || 87 ||

భయానకాసురానీకకాందిశీకాః పురా ఖలు |
గుహ త్వాం శరణం ప్రాపుః ఇంద్రేణ సహ దేవతాః || 88 ||

త్వామేవ కీర్తయన్ దేవ ధ్యాయన్ శృణ్వన్ ప్రపూజయన్ |
గుహ త్వత్పాదభక్తోఽహం జీవాని శరదః శతం || 89 ||

కృపాదుగ్ధాబ్ధికల్లోలాయమానాపాంగవీక్షణ |
దేహి మే గుహ బహ్వాయుర్దీర్ఘాయుస్త్వమిహేశిషే || 90 ||

పురారాతీక్షణపయః పారావారసుధాకర |
షడ్వక్త్ర ధేహి కృపయా మయి మేధాం మయి ప్రజాం || 91 ||

భక్తచాతకబృందేష్టవర్షిధారాధర ప్రభో |
అస్మాన్ సంజీవయ స్వామినస్మిన్ లోకే శతం సమాః || 92 ||

భీతా వయం మహాసేన పథి దుర్గే వనే యతః |
చోరవ్యాఘ్రపిశాచేభ్యః తతో నో అభయం కృధి || 93 ||

వ్యాధయః శూలకుష్ఠార్శః ప్రమేహాద్యా యతః సదా |
పీడయంతి పిశాచాద్యాః తతో నో ధేహి భేషజం || 94 ||

త్వదీయపాదకమలధ్యానవర్మితవిగ్రహాన్ |
కుహకా మోహకాః క్షుద్రాః మాఽస్మాన్ప్రాపన్నరాతయః || 95 ||

ధనధాన్యపశుక్షేత్రబలేష్వస్మదపేక్షయా |
దేవసేనాపతేఽస్మాకం అధరే సంతు శత్రవః || 96 ||

అరాతికులనిర్మూలనాలంకర్మీణవిక్రమ |
అకారణేన బహుధా యో నో ద్వేష్టి స రిష్యతు || 97 ||

మంత్రైర్యంత్రైస్తథా తంత్రైరౌషధైరాయుధైరపి |
జిఘాంసతి చ యోఽస్మాన్ స ద్విషన్మే బహు శోచతు || 98 ||

ఆఖండలారీనసురాన్ త్వం తు స్పర్ధావతో యథా |
జహి గాంగేయ తౌ మర్త్యౌ యం చాహం ద్వేష్టి యశ్చ మాం || 99 ||

త్వన్నామకీర్తనపరక్షేమంకరకరాంబుజ |
తమిమం సంహర స్వామిన్ యశ్చ నో ద్వేషతే జనః || 100 ||

దూరేఽంతికే వా యః శత్రుః అస్మాననపరాధినః |
శపత్యేనం జహి స్కంద యశ్చ నః శపతః శపాత్ || 101 ||

చక్షుషా మనసా వాచా మంత్రేణ హవనేన చ |
తత్కృత్యాం నాశయ స్వామిన్ భ్రాతృవ్యస్యాభిదాసతః || 102 ||

మచ్ఛిద్రాన్వేషిణః శత్రోః ధనమాయుః ప్రజాః పశూన్ |
సర్వాన్నాశయ శూరఘ్న మా తస్యోచ్ఛేషి కించన || 103 ||

అవిద్వాంసశ్చ విద్వాంసః స్వప్నే జాగ్రతి వా గుహ |
తేభ్యో మోచయ మాం యద్యదేనాంసి చకృమా వయం || 104 ||

వయమూచిమ యద్దేవ జిహ్వయా దేవహేలనం |
ఏనసో మోచయాగ్నేయ త్వం హి వేత్థ యథాతథం || 105 ||

విత్తార్థం వా తథాఽన్యార్థం విప్రార్థం గోఽర్థమేవ వా |
పునీహ్యస్మాంస్తతః స్కంద యత్కించానృతమూదిమ || 106 ||

తమాగసం క్షమస్వ త్వం స్వకీయాభీష్టలిప్సయా |
సంప్రార్థ్య తుభ్యం వాఽన్యస్మై యద్వాచాఽనృతమూదిమ || 107 ||

సౌందర్యవల్ల్యా సహితం అంబయా దేవసేనయా |
మహాసేనం భజే దేవం సత్యేన తపసా సహ || 108 ||

యో వై పఠేద్గుహస్యైనం వేదాంతస్తవమాదరాత్ |
స్కాందాః కటాక్షాస్తస్యోచ్చైరాయుః కీర్తిం ప్రజాం దదుః || 109 ||

స్కందస్యైనం వేదపాదస్తవం యో
భక్త్యా నిత్యం శ్రావయేద్వా పఠేద్వా |
భూయాసుస్తే తస్య మర్త్యస్య శీఘ్రం
యే యే కామా దుర్లభా మర్త్యలోకే || 110 ||

ఇతి స్కందవేదపాదస్తవః |

అర్థం

సందర్భం మరియు ఉద్దేశ్యం:
ఈ స్థవం గుహ/స్కందుని — ఒక్కవైపు లఘుమనోజ్ఞ బాలరూపుడిగా, మరోవైపు పరబ్రహ్మ పరిణామనగా — అస్తిత్వాన్ని గొప్పగా ప్రతిపాదిస్తుంది. వేదపాద అనే మాటా శబ్దం ద్వారా ఇతరుల లోకాల్లో లేదన్న అంతరంగీన జ్ఞానం, గూఢాశక్తి అనే భావన ఒకచోట నిలబడుతుంది: గుహ ఆత్మలో గుహ్యంగా నిలిచే పరమైన తత్త్వమనే అభిప్రాయం ఈ స్థవంలోని కేంద్రశక్తి.

ఆవిర్భావం మరియు చిహ్నాలు:
స్తవం మొదలు నుంచి స్కందుని జననం (అగ్ని/గంగా తత్త్వాలతో), ఇతని దివ్యవర్ణం, ధీరత్వం, శత్రుఘ్నత్వం, భక్తప్రియత్వం వంటి బహుళ లక్షణాలను చూపిస్తుంది. ఆరు ముఖాలు, ద్వాంగుళాల/ద్వాదశ ఆయుధాల వంటి చిత్రణలు అతని విభిన్న శక్తులకు చిహ్నాలు: ఆరు ముఖాలు — ఆరు దృక్కోణాల్లోకి వ్యాప్తి, ఆరు విధ మార్గాల (భక్తి/జ్ఞాన/కర్మ/తపస్సు/యోగ/దాన) ప్రతిబింబం; ద్వాదశాయుధాలు/నేత్రాలు — సమగ్ర పరిపాలనా సామర్థ్యమనే భావన.

గుహ్యతత్త్వం (అంతఃస్థితి):
“గుహా” అనే పేరు, అనేక చోట్ల ఇతని గుహ్యజ్ఞానాన్ని బోధిస్తుంది — అర్ధతత్త్వాలు, మంత్రాల గూఢార్థం, హృదయమధ్యలో స్థితిగత ఆత్మానుభవం. యోగి-సాధకులకు స్కందుడు కేవలम्‌ గోదార్ధ రూపం కాదు; ఇతను సంక్లిష్ట యోగ మార్గానికి మార్గదర్శి, హృదయలోని ప్రణవ (ఓం) అనుభూతి కోసం సదా ఆధారముగా ఉంటాడు.

ప్రతిపత్తి మరియు సామర్థ్యము:
స్తవంలో స్కందుడిని కేవలం యోధుడుగా మాత్రమే కాక, ప్రపంచాన్ని స్థాపించేవాడుగా (కర్తా), సంరక్షించేవాడుగా (భర్తా), నశింపజేసేవాడుగా (హర్తా) కూడా సూచిస్తారు. అతని శక్తి వ్యక్తిగత పరిధులకి మించి సమస్త లోకాలలో వ్యాపించింది — విద్వాంసులో, దేవాసురసేనల్లో, కాలచక్రాలలో కూడా అతనికి స్థానం ఉంటుందని చెప్పడం ద్వారా అతని సార్వత్రిక అధికారాన్ని ముద్రిస్తుంది.

నైతిక–ఆధ్యాత్మిక పాఠాలు:
స్తవం చదివేటప్పుడు మనం గుర్తించవలసిన అంశం: స్కందుడు అంతరంగ శక్తులకి రూపక మాత్రమవ్వడం. అటువంటి రూపంలో భక్తి అంటే కేవలం విజయం కోరడం కాదు — అంతరారం పవిత్రత, ధర్మాన్ని పరిరక్షించడం, భయాలను అధిగమించడం. దీని ద్వారా భక్తి అంతరంగ స్వచ్ఛత, బదులుగా ప్రపంచంపై ప్రేమ మరియు బాధ్యతని కలిగిస్తుంది.

ప్రాక్టికల్ సూచనలు (వ్యవహారిక దిశ):
స్తవాన్ని నిత్యభక్తితో పఠించేవారికి ఇది పునఃస్థాపన శక్తిని ఇస్తుంది: ఆత్మవిశ్వాసం పెరగడం, వ్యాధుల నుంచి రక్షణ, శత్రువుల నుంచి విమోచనం, పుత్రసౌభాగ్యం, ఐశ్వర్యం మరియు ఎమోషనల్ స్థైర్యం. ఇది మంత్ర, హవిష్కార్యాలతో కలిపి చేసినపుడు ఫలితాలు తీవ్రంగా అనుభూతి కానూ ఉండవచ్చు — కాని తప్పనిసరిగా అభ్యాసం, నిబద్ధత అవసరం.

సారాంశం (సంగ్రహంగా)

స్కంద వేదపాద స్తవః గుహ్యవేద జ్ఞానాన్ని హృదయాంకురంలో పెట్టి, వేదాంతీయ నిర్వచనాన్ని భక్తి భావంతో కలిపి స్కందుని పరబ్రహ్మ రూపంగా ప్రతిపాదిస్తుంది. ఇది భక్తిని శక్తిగా మార్చి భయం, వ్యాధి, విఘ్నాలను తొలగించి శాంతి, ఐశ్వర్యం, దైవ అనుభవాన్ని ప్రసాదిస్తుందని చెప్పబడి ఉంటుంది.

తరచుగా అడిగే ప్రశ్నలు

స్కంద వేదపాద స్తవం అంటే ఏమిటి?
స్కంద వేదపాద స్తవం భగవాన్ సుబ్రహ్మణ్య స్వామిని వేదాంత సారాంశంగా, హృదయం లోపల దాగి ఉన్న 'వేదపాద' (వైదిక సత్యం యొక్క ఆధారం) గా కీర్తించే ఒక భక్తి స్తోత్రం. ఇది ఆయనను కేవలం యుద్ధ దేవతగా కాకుండా, హృదయ గుహలో నివసించే పరమాత్మ స్వరూపంగా వర్ణిస్తుంది.
స్కంద వేదపాద స్తవాన్ని ఎప్పుడు మరియు ఎలా పఠించాలి?
ఈ స్తవాన్ని ప్రతిరోజూ ఉదయం స్నానం చేసిన తర్వాత, శుద్ధమైన మనస్సుతో మరియు భక్తితో పఠించాలి. మంగళవారం లేదా షష్ఠి తిథి నాడు పఠించడం విశేష ఫలదాయకం. సుబ్రహ్మణ్య స్వామి చిత్రపటం ముందు కూర్చుని పఠించవచ్చు.
ఈ స్తవాన్ని పఠించడం వల్ల కలిగే ప్రధాన ప్రయోజనాలు ఏమిటి?
స్కంద వేదపాద స్తవాన్ని పఠించడం వల్ల ఆత్మవిశ్వాసం పెరుగుతుంది, రోగాల నుండి విముక్తి లభిస్తుంది, శత్రువులపై విజయం సాధిస్తారు, పుత్రసంతానం కలుగుతుంది మరియు ఐశ్వర్యం, మానసిక శాంతి లభిస్తాయి. ఇది భక్తులకు సమగ్ర శ్రేయస్సును అందిస్తుంది.
స్కంద వేదపాద స్తవాన్ని ఎవరు పఠించవచ్చు?
ఎవరైనా, ఏ వయస్సు వారైనా భక్తి మరియు శ్రద్ధతో ఈ స్తవాన్ని పఠించవచ్చు. ముఖ్యంగా ఆత్మవిశ్వాసం, ఆరోగ్యం, సంతానం మరియు శత్రువుల నివారణ కోరుకునే వారు దీనిని పఠించడం శ్రేయస్కరం.
స్కంద వేదపాద స్తవాన్ని ఎన్నిసార్లు పఠించాలి?
రోజుకు కనీసం 11, 21, 51 లేదా 108 సార్లు పఠించడం చాలా ఫలదాయకం. దీర్ఘకాలం పాటు క్రమం తప్పకుండా పఠించడం ద్వారా ఉత్తమ ఫలితాలను ఆశించవచ్చు.
స్కంద వేదపాద స్తవం యొక్క మూలం ఏమిటి?
ఈ స్తవం ప్రాచీన హిందూ ధర్మగ్రంథాలలో ఒక భాగం. ఇది భగవాన్ స్కందుని దివ్య గుణాలను మరియు ఆయన వేదాంత స్వరూపాన్ని వర్ణిస్తుంది. స్కందునికి వేదాల లోతైన జ్ఞానాన్ని ఆపాదిస్తుంది.

వ్యాఖ్యలు

వ్యాఖ్య రాయడానికి లాగిన్ అవ్వండి

వ్యాఖ్యలు లోడ్ అవుతున్నాయి...