శ్రీ శివ స్తుతిః (లంకేశ్వర కృతం)

ఈ “శ్రీ శివ స్తుతిః (లంకేశ్వర కృతం)”లో రాజసిక–కవిత్వభరితమైన భాషలో లంకేశ్వరుడు పరమశివుని దివ్యరూపాలను, జటాజూటంలోని గంగప్రవాహాన్ని, అష్టమూర్తుల వైభవాన్ని, భక్తుల్ని రక్షించే కరుణను అద్భుతంగా స్తుతిస్తున్నాడు. ఈ స్తోత్రం శివుని రౌద్ర–సౌమ్య స్వరూపాల మిశ్రమాన్ని కవితాత్మక చిత్రాలతో కూడి వర్ణిస్తుంది.

మొదటి శ్లోకంలో శివుని కాలిమలతో నలుపునిండిన కంఠాన్ని, చంద్రమండలంలాంటి లలాటాన్ని, ఉజ్వలమైన జటాజూటాన్ని, కపాలాల అలంకారాన్ని, వృశభంపై కూర్చున్న మహాదేవుని దివ్యకాంతిని కవి నమస్కరిస్తాడు.

రెండవ శ్లోకంలో శివుని వృశభారోహణ వైభవం, కుబేరుని గర్వాన్ని కూడా చెదరగొట్టే అతని దివ్యత, ఉమాదేవి కుళాయలకు తగిలిన కుంకుమంతో మెరిసే శరీరం, పులిచర్మాభరణంతో ప్రకాశించే రూపం—all భవబంధ విమోచకమైన శివుడి మహిమను తెలియజేస్తాయి.

మూడవ శ్లోకంలో త్రినేత్రుడైన శివుని దివ్యజ్యోతి పగలు–రాత్రి అనవరతంగా వెలిగుతూ విశ్వాన్ని కాపాడుతుందని, ఆయన జటాటవిలో విహరించే గంగ, తరంగాల్లా నృత్యించే దివ్యకాంతి శివానందాన్ని ప్రసరిస్తుందని కవి చెబుతాడు.

నాల్గవ శ్లోకంలో శివుని పాదరక్షణలో, జటామకుటంలో, పులిచర్మంలో, బ్రహ్మతత్త్వంలో విహరించే మనస్సును కోరుతున్నాడు. శివుని కటిచర్మం కూడా పరమతత్త్వంగా భావించడం ఆయనలోని తపస్స్వరూపాన్ని తెలుపుతుంది.

ఐదవ శ్లోకంలో దేవతలందరి కిరీటాలకు కూడా భయరూపమైన శివుని త్రిశూల చలనాన్ని, పిశాచులు వరకు భయపడే ఆయన రౌద్రశక్తిని కవి వర్ణిస్తూ, “ఎందుకు దేవతలు నీ నుండి భయపడాలి, నువ్వే వారి నాథుడివి కదా?” అని ప్రేమపూర్వకంగా అంటాడు.

ఆరవ శ్లోకంలో శివార్చనలో మునిగిపోయిన ప్రమథకన్యలు, పుష్పాలతో అలరించే పర్వతాలు, దిక్కులన్నింటినీ అలంకరించే సౌందర్యం—ఈ రూపాలు కవిని శివపూజామహిమలో లీనమయ్యేలా చేస్తాయి.

ఏడవ శ్లోకంలో లౌకిక విషయాలు పాములవిషంలా మనసుకు హానికరమని, శివ–భవాని పూజ మాత్రమే మనస్సును శుద్ధి చేస్తుందని కవి చెప్తాడు. శివభక్తి మనస్సులో ప్రేమతరంగాల్లా ప్రవహించాలని కోరుకుంటాడు.

ఎనిమిదవ శ్లోకంలో గంగాజలభరిత జటాలు, దేవతలచే పూజించబడే సురద్రుమాలు, శివుని తపస్స్వరూపజటామంజరీ—all ఆయనకు శరణాగతంగా ఉండే వారికి అమృతంలా ఫలాన్నిస్తాయని పేర్కొంటాడు.

తొమ్మిదవ శ్లోకంలో శివుని శిరస్సు గంగా ప్రవాహరూపంలో, ఆకాశమండలంలో ప్రకాశించే కిరీటంలా వర్ణించాడు. లౌకికసంబంధాలను వదిలి, శివతత్త్వంలోనే మనస్సు నిరంతరమైన ధ్యానం చెయ్యాలని కోరుకుంటాడు.

చివరి శ్లోకంలో శివుని గంగానదీప్రవాహం, అడవిలా విస్తరించే జటావనము, ఋషుల సమూహాలు, పుణ్యపుష్పాల్లా ఉన్న గంగతీరం—all మనస్సును శివుని వైపు నడిపించాలని కవి ప్రార్థిస్తాడు. ఈ స్తోత్రం మొత్తం శివానుభూతి యొక్క పరాకాష్టగా నిలిచింది.

ప్రయోజనాలు:
    •    అంతర్మనస్సుకు శాంతి, ధ్యానశక్తి
    •    శివతత్త్వంపై గాఢమైన అనుభూతి
    •    అడ్డంకులు, భయాలు, దుఃఖాలు తొలగింపు
    •    పాపపరిహారం, ఆధ్యాత్మిక శుద్ధి
    •    ఇంద్రియనిగ్రహం, మనస్సు నిర్మలత