శ్రీ సోమసుందర స్తోత్రం (కులశేఖరపాండ్య కృతం)

“శ్రీ సోమసుందర స్తోత్రం (కులశేఖర పాండ్య కృతం)”లో కులశేఖర చక్రవర్తి మధురాపురంలోని సోమసుందరేశ్వరుని అపూర్వమైన దివ్యరూపాన్ని, వైభవాన్ని, లీలలను, అనుగ్రహాలను కవితాసౌందర్యంతో అద్భుతంగా స్తుతించాడు. ప్రతి శ్లోకం శివుని సోమసుందర స్వరూపానికి ఒక కొత్త అందాన్ని తెస్తుంది — చంద్రశేఖర, సుందరేశ్వర, గంగాధర, ఉమాసహచారి, భూతభర్త, జగత్పాలకుడు అన్న స్వరూపాల సమ్మేళనం.

మొదటి శ్లోకంలో కవి శివుని మధురా నగరపు స్వర్ణపద్మాల వనంలో వెలిగే దివ్యమూర్తిగా, దేవతలు భజించే విమానంలో స్థితుడిగా, తన లీలలు విశ్వాన్ని ఆవహించే స్వరూపుడిగా ఉన్న సోమసుందరునిని నమస్కరిస్తాడు. దేవీ మధురశఫరాక్షి (మీనాక్షి)తో సదా ఏకస్వరూపంగా ఉన్న మహాదేవునికి మంగళార్చన.

రెండవ శ్లోకంలో ఆయన కమలాకర సుందరమైన కిరీటం, మాణిక్యకాంతితో వికసించే పాదపద్మాలు, ఆనందసముద్రంలాంటి స్వరూపం, హరిదృష్టులకు కూడా పూజ్యమైన పాదకమలం—allను స్తుతిస్తాడు.

మూడవ శ్లోకంలో ఉమాదేవిని, మత్తాంధక వధానికి కారణమైన శివుని కంఠధ్వని, భోగీంద్రాలంకారంతో ప్రకాశించే దివ్యశరీరం—allను అరుదైన దృశ్యాలుగా కుడు వర్ణించాడు.

నాలుగవ శ్లోకంలో శివుడు హృదయపద్మంలో స్థిరంగా నివసించే ‘సమీరాహార’ రూపుడిగా, మదురామీనాక్షి ముఖాకార సూర్యుడిగా కవి భజిస్తున్నాడు.

ఐదవ శ్లోకంలో శివుని అర్ధచంద్రధారి, గంగాధర, దయామూర్తి, మహాభయవినాశకుడు, వరప్రదుడు అని వర్ణించాడు.

ఆరవ శ్లోకంలో సముద్రమథన సమయంలో ఉద్భవించిన హాలాహలాన్ని తాగి విశ్వాన్ని రక్షించిన నీలకంఠుడైన శివునికి కవి ఆరాధన సమర్పిస్తాడు. ఆయన కంఠంలోని నీలత్వం విశ్వరక్షణకు గుర్తుగా నిలుస్తుంది.

ఏడవ శ్లోకంలో రాక్షసాధిపతి రావణుడి అహంకారాన్ని నాశనం చేసిన వాడు ఆయన; సూర్యుడు–చంద్రుడు–ఇంద్రాధిపతులు కూడా పూజించే మహాదేవుడు అని కవి ఘనతను తెలిపాడు.

ఎనిమిదవ శ్లోకంలో ఆకారరహితుడైన పరబ్రహ్మ శివుడు, పురహరుడు, తేజోమూర్తి, శర్వాణీ సన్నిధిలో రాజసంతోషంతో నిలిచే అందమయ స్వరూపుడిగా ఉన్నాడని తెలిపాడు.

తొమ్మిదవ శ్లోకంలో దేవతలందరూ పూజించే శివపార్వతీ ద్వయం — వారి సమీపంలో ఉపాసన చేసే పద్ధతులు, వారి రూపంలోని కోమలత, కాంతి—allను స్ఫూర్తిగా కవి స్తుతించాడు.

పదవ–పదకొండవ శ్లోకాలలో శివుడు జగన్నివాసం, తపస్తేజస్సు, ఆకాశమూర్తి, చంద్రమౌళి, అగ్నినేత్రధారి, జలధిధారకుడు, నక్షత్రప్రభవకర్త—allగా విశ్వంలో వ్యాప్తుడని చెప్పబడింది.

పన్నెండో శ్లోకంలో శివుని దివ్యజటాచూడ, సూర్యచంద్రతేజోమయమైన ఆకారం, గర్విత గరుత్మంతుడు వందించే పాదకమలం—all మహాదేవుని వైభవానికి ఉదాహరణలు.

పదమూడు–పద్నాలుగవ శ్లోకాలలో శివపార్వతీ సౌందర్యం, మధురబింబాధరాలు, పశుపతిరూపం, సహస్రార శక్తిని దానం చేసే వరప్రసాదం—allను కవి మధురంగా కీర్తించాడు.

అంతిమ శ్లోకంలో, ఈ సోమసుందర స్తోత్రం భక్తితో పఠించేవారు పరమ శ్రీతో నిండిపోతారని, జీవితాంతంలో శివసన్నిధి లభిస్తుందని ప్రకటిస్తుంది.

ప్రయోజనాలు:
    •    భక్తికి దృఢత, శివపార్వతీ కటాక్షం
    •    దుఃఖాలు, అజ్ఞానం, భయాలు తొలగింపు
    •    శుభం, సౌభాగ్యం, రాజయోగం
    •    మాంసిక–ఆధ్యాత్మిక శాంతి
    •    జీవితంలో శ్రీవృద్ధి మరియు శివానుగ్రహం