శ్రీ శివ స్తోత్రం (హిమాలయ కృతం)
హిమాలయ ఉవాచ |
త్వం బ్రహ్మా సృష్టికర్తా చ త్వం విష్ణుః పరిపాలకః |
త్వం శివః శివదోఽనంతః సర్వసంహారకారకః || 1 ||
త్వమీశ్వరో గుణాతీతో జ్యోతీరూపః సనాతనః |
ప్రకృతః ప్రకృతీశశ్చ ప్రాకృతః ప్రకృతేః పరః || 2 ||
నానారూపవిధాతా త్వం భక్తానాం ధ్యానహేతవే |
యేషు రూపేషు యత్ప్రీతిస్తత్తద్రూపం బిభర్షి చ || 3 ||
సూర్యస్త్వం సృష్టిజనక ఆధారః సర్వతేజసాం |
సోమస్త్వం సస్యపాతా చ సతతం శీతరశ్మినా || 4 ||
వాయుస్త్వం వరుణస్త్వం చ త్వమగ్నిః సర్వదాహకః |
ఇంద్రస్త్వం దేవరాజశ్చ కాలే మృత్యుర్యమస్తథా || 5 ||
మృత్యుంజయో మృత్యుమృత్యుః కాలకాలో యమాంతకః |
వేదస్త్వం వేదకర్తా చ వేదవేదాంగపారగః || 6 ||
విదుషాం జనకస్త్వం చ విద్వాంశ్చ విదుషాం గురుః |
మంత్రస్త్వం హి జపస్త్వం హి తపస్త్వం తత్ఫలప్రదః || 7 ||
వాక్త్వం వాగధిదేవస్త్వం తత్కర్తా తద్గురుః స్వయం |
అహో సరస్వతీబీజం కస్త్వాం స్తోతుమిహేశ్వరః || 8 ||
ఇత్యేవముక్త్వా శైలేంద్రస్తస్థౌ ధృత్వా పదాంబుజం |
తదోవాచ తమాబోధ్య చావరుహ్య వృషాచ్ఛివః || 9 ||
స్తోత్రమేతన్మహాపుణ్యం త్రిసంధ్యం యః పఠేన్నరః |
ముచ్యతే సర్వపాపేభ్యో భయేభ్యశ్చ భవార్ణవే || 10 ||
అపుత్రో లభతే పుత్రం మాసమేకం పఠేద్యది |
భార్యాహీనో లభేద్భార్యాం సుశీలాం సుమనోహరాం || 11 ||
చిరకాలగతం వస్తు లభతే సహసా ధ్రువం |
రాజ్యభ్రష్టో లభేద్రాజ్యం శంకరస్య ప్రసాదతః || 12 ||
కారాగారే శ్మశానే చ శత్రుగ్రస్తేఽతిసంకటే |
గభీరేఽతిజలాకీర్ణే భగ్నపోతే విషాదనే || 13 ||
రణమధ్యే మహాభీతే హింస్రజంతుసమన్వితే |
సర్వతో ముచ్యతే స్తుత్వా శంకరస్య ప్రసాదతః || 14 ||
ఇతి శ్రీబ్రహ్మవైవర్తే మహాపురాణే శ్రీకృష్ణజన్మఖండే అష్టత్రింశోఽధ్యాయే హిమాలయకృత శివస్తోత్రం |
అర్థం
ఈ హిమాలయ మహర్షి కృత “శ్రీ శివ స్తోత్రం”లో శివుని సృష్టి, స్థితి, లయ – అన్ని శక్తుల మూలస్వరూపుడిగా స్తుతిస్తున్నారు. హిమవంతుడు తన భక్తి భావంతో శివుని బ్రహ్మగా, సృష్టికర్తగా, విష్ణువుగా, పరిపాలకుడిగా, మరియు శివునిగానే, సమస్త సంహారకర్తగా వర్ణిస్తున్నాడు. అనాదిగా ఉండే, జ్యోతిర్మయుడైన, ప్రకృతి మరియు ప్రకృతికి ఆధారమైన పరమతత్త్వంగా శివుని మహిమను ప్రకటిస్తున్నాడు.
ప్రాణులకు అనుగుణంగా వివిధ రూపాలు ధరించే శివుడు, భక్తులు ఎలాంటి రూపాన్ని ప్రేమిస్తారో ఆ రూపం ద్వారా వారి ధ్యానానికి ఆవర్తమౌతాడు. శివుడు సూర్యుడై సృష్టికి వెలుగు ప్రసాదిస్తాడు, చంద్రుడై శాంతి, శీతలతను అందిస్తాడు, వాయువై ప్రాణశక్తిని నింపుతాడు, అగ్నియై తేజస్సును ఇస్తాడు, వరుణుడై జీవుల్లో జలసంపదను కల్పిస్తాడు, ఇంద్రుడై దేవతల అధిపతిగా స్థితిస్తాడు.
కాలమై, మృత్యువై, యముని సంహారకుడై – శివుడు ఆది మరియు అంతమయ్యే శక్తి. వేదమై, వేదకర్తగా, వేదార్థజ్ఞానిగా, ఋషుల గురువుగా శివుడు ప్రదర్శించబడుతున్నాడు. మంత్రస్వరూపుడై, జపఫలప్రదుడై, తపస్సు ఫలదాయకుడై, వాక్కు మరియు విద్యలకు ఆదిదేవుడై శివుని మహిమను హిమవంతుడు వర్ణించగలడా అని ఆశ్చర్యపోతాడు.
ఈ స్తోత్రం ముగింపులో శివుడు హిమవంతుణ్ణి అభినందించి, ఈ స్తోత్రాన్ని త్రిసంధ్యాలలో జపిస్తే పాప విమోచనం, భయ నాశనం, లోకబంధువుల భ్రాంతులు తొలగిపోతాయని ఆశీర్వదిస్తాడు. సంతానం లేకుంటే పుత్రప్రాప్తి, భార్య లేకుంటే శాంతస్వభావంతో కూడిన సత్పత్ని లభ్యం, కోల్పోయిన వస్తువులు తిరిగి లభ్యం, కోల్పోయిన రాజ్యం తిరిగి లభ్యం—all శంకరుని కరుణ వల్ల సాధ్యమవుతాయి. కారాగారం, శ్మశానం, రణభూమి, జలప్రమాదాలు, విషాదం, శత్రు ప్రమాదం—ఎక్కడైనా శివుని ఈ స్తోత్రం రక్షణను ప్రసాదిస్తుంది.
ఈ స్తోత్రం భక్తునికి భయం, దుఃఖం, దారిద్ర్యం, శత్రువుల బంధనాల నుండి విముక్తి, శాంతి, కరుణ మరియు దైవ అనుగ్రహం కలిగించే అతి పవిత్రమైన స్తోమం.
ప్రయోజనాలు:
• సర్వపాప నాశనం, భయాలు తొలగింపు
• సంతానప్రాప్తి, మంచి జీవిత భాగస్వామి లభ్యం
• కోల్పోయిన ధనం, వస్తువులు లేదా స్థానం తిరిగి లభ్యం
• జలప్రమాదం, యుద్ధం, ప్రమాదాలు, శత్రు భయం నుండి రక్షణ
• శివకృప ద్వారా శాంతి, ఐశ్వర్యం, రక్షణ
తరచుగా అడిగే ప్రశ్నలు
శ్రీ శివ స్తోత్రం (హిమాలయ కృతం) అంటే ఏమిటి?
ఈ స్తోత్రాన్ని ఎప్పుడు మరియు ఎలా పఠించాలి?
శ్రీ శివ స్తోత్రం పఠించడం వల్ల కలిగే ప్రధాన ప్రయోజనాలు ఏమిటి?
ఈ స్తోత్రాన్ని ఎవరు పఠించాలి?
ఈ స్తోత్రాన్ని ఎన్నిసార్లు పఠించాలి?
ఈ స్తోత్రం యొక్క మూలం లేదా చరిత్ర ఏమిటి?
వ్యాఖ్యలు
వ్యాఖ్య రాయడానికి లాగిన్ అవ్వండి
వ్యాఖ్యలు లోడ్ అవుతున్నాయి...

