గజేంద్ర మోక్షః
శ్రీ శుక ఉవాచ –
ఆసీద్గిరివరో రాజన్ త్రికూట ఇతి విశ్రుతః |
క్షీరోదేనావృతః శ్రీమాన్ యోజనాయుతముచ్ఛ్రితః || 1 ||
తావతా విస్తృతః పర్యక్త్రిభిః శృంగైః పయోనిధిం |
దిశశ్చ రోచయన్నాస్తే రౌప్యాయసహిరణ్మయైః || 2 ||
అన్యైశ్చ కకుభః సర్వా రత్నధాతు విచిత్రితైః |
నానాద్రుమలతాగుల్మైః నిర్ఘోషైః నిర్ఝరాంభసాం || 3 ||
సదానిమజ్యమానాంఘ్రిః సమంతాత్పయ ఊర్మిభిః |
కరోతి శ్యామలాం భూమిం హరిన్మరకతాశ్మభిః || 4 ||
సిద్ధచారణగంధర్వైర్విద్యాధర మహోరగైః |
కిన్నరైరప్సరోభిశ్చ క్రీడద్భిర్జుష్టకందరః || 5 ||
యత్ర సంగీతసన్నాదైర్నదద్గుహమమర్షయా |
అభిగర్జంతి హరయః శ్లాఘినః పరశంకయా || 6 ||
నానారణ్యపశువ్రాత సంకులద్రోణ్యలంకృతః |
చిత్రద్రుమసురోద్యాన కలకంఠ విహంగమః || 7 ||
సరిత్సరోభిరచ్ఛోదైః పులినైర్మణివాలుకైః |
దేవస్త్రిమజ్జనామోద సౌరభాంబ్వనిలైర్యుతః || 8 ||
తస్య ద్రోణ్యాం భగవతో వరుణస్య మహాత్మనః |
ఉద్యానమృతుమన్నామ హ్యాక్రీడం సురయోషితాం || 9 ||
సర్వతోఽలంకృతం దివ్యైర్నిత్యపుష్పఫలద్రుమైః |
మందారైః పారిజాతైశ్చ పాటలాశోకచంపకైః || 10 ||
చూతైః ప్రియాళైః పనసైరామ్రైరామ్రాతకైరపి |
క్రముకైర్నారికేళైశ్చ ఖర్జూరైర్బీజపూరకైః || 11 ||
మధూకైస్తాలసాలైశ్చ తమాలై రసనార్జునైః |
అరిష్టోదుంబరప్లక్షైర్వటైః కింశుకచందనైః || 12 ||
పిచుమందైః కోవిదారైః సరళైః సురదారుభిః |
ద్రాక్షేక్షు రంభాజంబూభిర్బదర్యక్షాభయామలైః || 13 ||
బిల్వైః కపిత్థైర్జంబీరైర్వృతో భల్లాతకైరపి |
తస్మిన్సరః సువిపులం లసత్కాంచనపంకజం || 14 ||
కుముదోత్పలకల్హార శతపత్రశ్రియోర్జితం |
మత్తషట్పద నిర్ఘుష్టం శకుంతైః కలనిస్వనైః || 15 ||
హంసకారండవాకీర్ణం చక్రాహ్వైః సారసైరపి |
జలకుక్కుటకోయష్టి దాత్యూహకలకూజితం || 16 ||
మత్స్యకచ్ఛపసంచార చలత్పద్మరజఃపయః |
కదంబవేతసనల నీపవంజులకైర్వృతం || 17 ||
కుందైః కురవకాశోకైః శిరీషైః కూటజేంగుదైః |
కుబ్జకైః స్వర్ణయూథీభిర్నాగపున్నాగజాతిభిః || 18 ||
మల్లికాశతపత్రైశ్చ మాధవీజాలకాదిభిః |
శోభితం తీరజైశ్చాన్యైర్నిత్యర్తుభిరలం ద్రుమైః || 19 ||
తత్రైకదా తద్గిరికాననాశ్రయః
కరేణుభిర్వారణయూథపశ్చరన్ |
సకంటకం కీచకవేణువేత్రవ-
-ద్విశాలగుల్మం ప్రరుజన్వనస్పతీన్ || 20 ||
యద్గంధమాత్రాద్ధరయో గజేంద్రా
వ్యాఘ్రాదయో వ్యాలమృగాశ్చ ఖడ్గాః |
మహోరగాశ్చాపి భయాద్ద్రవంతి
సగౌరకృష్ణాః సరభాశ్చమర్యః || 21 ||
వృకా వరాహా మహిషర్క్షశల్యా
గోపుచ్ఛసాలావృకమర్కటాశ్చ |
అన్యత్ర క్షుద్రా హరిణాః శశాదయః
చరంత్యభీతా యదనుగ్రహేణ || 22 ||
స ఘర్మతప్తః కరిభిః కరేణుభి-
-ర్వృతో మదచ్యుత్కలభైరభిద్రుతః |
గిరిం గరిమ్ణా పరితః ప్రకంపయన్
నిషేవ్యమాణోఽలికులైర్మదాశనైః || 23 ||
సరోఽనిలం పంకజరేణురూషితం
జిఘ్రన్ విదూరాన్ మదవిహ్వలేక్షణః |
వృతః స్వయూథేన తృషార్దితేన త-
-త్సరోవరాభ్యాశమథాగమద్ద్రుతం || 24 ||
విగాహ్య తస్మిన్ అమృతాంబు నిర్మలం
హేమారవిందోత్పలరేణువాసితం |
పపౌ నికామం నిజపుష్కరోద్ధృతం
స్వాత్మానమద్భిః స్నపయన్గతక్లమః || 25 ||
స పుష్కరేణోద్ధృతశీకరాంబుభి-
-ర్నిపాయయన్ సంస్నపయన్ యథా గృహీ |
జిఘ్రన్ కరేణుః కలభాశ్చ దుర్మనా
హ్యాచష్ట కృచ్ఛ్రం కృపణోఽజమాయయా || 26 ||
తం తత్ర కశ్చిన్నృప దైవచోదితో
గ్రాహో బలీయాంశ్చరణౌ రుషాఽగ్రహీత్ |
యదృచ్ఛయైవం వ్యసనం గతో గజో
యథాబలం సోఽతిబలో విచక్రమే || 27 ||
తథాఽఽతురం యూథపతిం కరేణవో
వికృష్యమాణం తరసా బలీయసా |
విచుక్రుశుర్దీనధియోఽపరే గజాః
పార్ష్ణిగ్రహాస్తారయితుం న చాశకన్ || 28 ||
నియుధ్యతోరేవమిభేంద్రనక్రయో-
-ర్వికర్షతోరంతరతో బహిర్మిథః |
సమాః సహస్రం వ్యగమన్ మహీపతే
సప్రాణయోశ్చిత్రమమంసతామరాః || 29 ||
తతో గజేంద్రస్య మనోబలౌజసాం
కాలేన దీర్ఘేణ మహానభూద్వ్యయః |
వికృష్యమాణస్య జలేఽవసీదతో
విపర్యయోఽభూత్సకలం జలౌకసః || 30 ||
ఇత్థం గజేంద్రః స యదాఽఽప సంకటం
ప్రాణస్య దేహీ వివశో యదృచ్ఛయా |
అపారయన్నాత్మవిమోక్షణే చిరం
దధ్యావిమాం బుద్ధిమథాభ్యపద్యత || 31 ||
నమామి మే జ్ఞాతయ ఆతురం గజాః
కుతః కరిణ్యః ప్రభవంతి మోక్షితుం |
గ్రాహేణ పాశేన విధాతురావృతో
హ్యహం చ తం యామి పరం పరాయణం || 32 ||
యః కశ్చనేశో బలినోఽంతకోరగా-
-త్ప్రచండవేగాదభిధావతో భృశం |
భీతం ప్రపన్నం పరిపాతి యద్భయా-
-న్మృత్యుః ప్రధావత్యరణం తమీమహే || 33 ||
ఇతి శ్రీమద్భాగవతే మహాపురాణే అష్టమస్కంధే ద్వితీయోఽధ్యాయః || 2 ||
అర్థం
ఈ గజేంద్ర మోక్ష కథలో, శుక మహర్షి త్రికూట పర్వతం చుట్టూ ఉన్న స్వర్గసమాన ప్రకృతిని వివరిస్తాడు. ఆ పర్వతం దేవతలు, గంధర్వులు, కిన్నరులు, అప్సరసలు క్రీడించే స్థలంగా, దివ్య వృక్షాలు, సువాసనలు, స్వచ్ఛమైన జలాలు, పుష్కరాలు, అరుదైన జంతువులతో నిండి ఉన్న పవిత్ర ప్రాంతంగా చిత్రించబడింది. అదే ప్రాంతంలో గజేంద్రుడు — గజరాజు — తన యూథంతో కలిసి విహరిస్తాడు. అతని మహా శరీరగంధమే వ్యాఘ్రాలు, సింహాలు, పాములు కూడా దూరంగా పారిపోయేంత బలస్వరూపి.
ఒక రోజు దాహంతో వేడెక్కిన గజేంద్రుడు, తన యూథంతో కలిసి అద్భుతమైన సరస్సుకు చేరి జలంలో దిగుతాడు. చల్లని జలంతో ఆహ్లాదపడి సేదతీరుతున్న సమయంలో, ఒక భయంకరమైన మొసలి (గ్రాహం) అతని కాలు పట్టి నీటిలోకి లాగటం ప్రారంభిస్తుంది. గజేంద్రుడు మహాబలుగలవాడైనా, మొసలి తన సహజ വാസస్థలమైన నీటిలో ఉన్నందున యుద్ధం సమంగా సాగుతుంది. ఇద్దరూ వేల సంవత్సరాలపాటు పోరాడినట్లు వర్ణించబడింది. చివరకు గజేంద్రుడు బలం కోల్పోతూ మునిగిపోతాడు.
ఇతర ఏనుగులు బాధతో అరుస్తూ, గజేంద్రుని రక్షించలేక భయంతో వెనక్కు తగ్గుతాయి. ఈ దశలో గజేంద్రుడు తన బలహీనతను గ్రహించి, మానవశక్తి కాదు – దేవుని శరణు మాత్రమే రక్షణ అని అర్థం చేసుకుంటాడు. తన గత జన్మలో భగవత్ప్రేమ కలిగిన పుణ్యశక్తితో, పరమాత్ముని స్మరించడానికి అంతర్మనస్సులో దివ్యమైన జ్ఞానం జాగృతమవుతుంది.
ఆత్మనిష్ఠతో, అంతరంగ శరణాగతితో, “నన్ను మృత్యుభయం నుండి ఎవరు కాపాడగలరు? సర్వేశ్వరుడైన ఆయనే!” అని భావించి పరమాత్ముని ఆశ్రయిస్తాడు. భయం, శరణ్యత్వం, సంపూర్ణ సమర్పణతో చేసిన ఆ ప్రార్థన విశ్వాధారుడైన శ్రీహరికే చేరుతుంది.
గజేంద్రుని ఆకుల హృదయధ్వని వినగానే, శ్రీ మహావిష్ణువు గరుడుడిపై ఆపద్భాంధవుడిగా దూసుకొస్తాడు. సమస్త లోకాలనూ విడిచి, కేవలం ఒక భక్తుని కోసం ఆయన అక్కడికి చేరుతాడు. తన సుదర్శన చక్రంతో మొసలిని సంహరించి, గజేంద్రునికి కరుణామయమైన మోక్షాన్ని ప్రసాదిస్తాడు. గజేంద్రుని అంతర్ముఖ భक्ति, సంపూర్ణ శరణాగతి, నిస్వార్థ సమర్పణ ఫలితంగానే ఈ దివ్య కృప లభించింది.
ఈ కథ భగవద్భక్తి, శరణాగతి, నమ్మకం, కరుణల మహిమను చూపే అత్యున్నత ఉపదేశం.
Benefits:
• భయాలు, బాధలు, అడ్డంకులు తొలగి మనస్సులో ధైర్యం పెరుగుతుంది
• శరణాగతి భావం పెరిగి భగవన్ కృప అనుభవించవచ్చు
• మానసిక శాంతి, పాపనాశనం, రక్షణ లభిస్తాయి
• కుటుంబంపై దైవానుగ్రహం, ఆరోగ్యరక్షణ, జీవితసంకటాలకు నివారణ
తరచుగా అడిగే ప్రశ్నలు
గజేంద్ర మోక్ష స్తోత్రం అంటే ఏమిటి?
గజేంద్ర మోక్ష స్తోత్రాన్ని ఎప్పుడు మరియు ఎలా పఠించాలి?
గజేంద్ర మోక్ష స్తోత్ర పఠనం వల్ల కలిగే ప్రయోజనాలు ఏమిటి?
గజేంద్ర మోక్ష స్తోత్రాన్ని ఎవరు పఠించాలి?
గజేంద్ర మోక్ష స్తోత్రాన్ని ఎన్నిసార్లు పఠించాలి?
గజేంద్ర మోక్ష స్తోత్రం యొక్క మూలం ఏమిటి?
వ్యాఖ్యలు
వ్యాఖ్య రాయడానికి లాగిన్ అవ్వండి
వ్యాఖ్యలు లోడ్ అవుతున్నాయి...

