నమస్కారం

శి

శ్రీ శివ స్తుతిః (అంధక కృతం)

స్తోత్రంశివుడు

శ్రీ శివ స్తుతిః (అంధక కృతం)

నమోఽస్తుతే భైరవ భీమమూర్తే త్రైలోక్య గోప్త్రేశితశూలపాణే |
కపాలపాణే భుజగేశహార త్రినేత్ర మాం పాహి విపన్న బుద్ధిం || 1 ||

జయస్వ సర్వేశ్వర విశ్వమూర్తే సురాసురైర్వందితపాదపీఠ |
త్రైలోక్య మాతర్గురవే వృషాంక భీతశ్శరణ్యం శరణా గతోస్మి || 2 ||

త్వం నాథ దేవాశ్శివమీరయంతి సిద్ధా హరం స్థాణుమమర్షితాశ్చ |
భీమం చ యక్షా మనుజా మహేశ్వరం భూతాని భూతాధిప ముచ్చరంతి || 3 ||

నిశాచరాస్తూగ్రముపాచరంతి భవేతి పుణ్యాః పితరో నమస్తే |
దాసోఽస్మి తుభ్యం హర పాహి మహ్యం పాపక్షయం మే కురు లోకనాథ || 4 ||

భవాం-స్త్రిదేవ-స్త్రియుగ-స్త్రిధర్మా త్రిపుష్కరశ్చాసి విభో త్రినేత్ర |
త్రయారుణిస్త్వం శ్రుతిరవ్యయాత్మా పునీహి మాం త్వాం శరణం గతోఽస్మి || 5 ||

త్రిణాచికేత-స్త్రిపదప్రతిష్ఠ-ష్షడంగవిత్ స్త్రీవిషయేష్వలుబ్ధః |
త్రైలోక్యనాథోసి పునీహి శంభో దాసోఽస్మి భీతశ్శరణాగతస్తే || 6 ||

కృతో మహాశంకర తేఽపరాధో మయా మహాభూతపతే గిరీశ |
కామారిణా నిర్జితమానసేన ప్రసాదయే త్వాం శిరసా నతోఽస్మి || 7 ||

పాపోఽహం పాపకర్మాఽహం పాపాత్మా పాపసంభవః |
త్రాహి మాం దేవదేవేశ సర్వపాపహరో భవ || 8 ||

మమ దైవాపరాధోస్తి త్వయా వై తాదృశోప్యహం |
స్పృష్టః పాపసమాచారో మాం ప్రసన్నో భవేశ్వర || 9 ||

త్వం కర్తా చైవ ధాతా చ జయత్వం చ మహాజయ |
త్వం మంగల్యస్త్వమోంకార-స్త్వమోంకారో వ్యయో ధృతః || 10 ||

త్వం బ్రహ్మసృష్టికృన్నాథస్త్వం విష్ణుస్త్వం మహేశ్వరః |
త్వమింద్రస్త్వం వషట్కారో ధర్మస్త్వం తు హితోత్తమః || 11 ||

సూక్ష్మస్త్వం వ్యక్తరూపస్త్వం త్వమవ్యక్తశ్చధీవరః |
త్వయా సర్వమిదం వ్యాప్తం జగత్ స్థావరజంగమం || 12 ||

త్వమాదిరంతో మధ్యం చ త్వమేవ చ సహస్రపాత్ |
విజయస్త్వం సహస్రాక్షో చిత్తపాఖ్యో మహాభుజః || 13 ||

అనంతస్సర్వగో వ్యాపీ హంసః పుణ్యాధికోచ్యుతః |
గీర్వాణపతిరవ్యగ్రో రుద్రః పశుపతిశ్శివః || 14 ||

త్రైవిద్యస్త్వం జితక్రోధో జితారాతిర్జితేంద్రియః |
జయశ్చ శూలపాణి స్త్వం పాహి మాం శరణాగతం || 15 ||

ఇతి శ్రీవామనపురాణాంతర్గత అంధక కృత శివ స్తుతిః |

అర్థం

“శ్రీ శివ స్తుతిః (అంధక కృతం)”లో అంధకాసురుడు, తన అహంకారభంగం తర్వాత, పరమేశ్వరుని నిజస్వరూపాన్ని గ్రహించి, భక్తితో చేసిన స్తుతి ఇది. శివుడు శపించి నశింపజేసిన చెడు స్వభావాన్ని విడిచిపెట్టి, పశ్చాత్తాపభరిత హృదయంతో అంధకుడు శివుని మహిమను, నిత్యత్వాన్ని, సర్వవ్యాప్తతను, దయను, రక్షకత్వాన్ని వర్ణిస్తాడు. ఈ స్తోత్రం పాపక్షయానికి, రక్షణకు, భయనివారణకు విశేషంగా ప్రసిద్ధి.

మొదటి శ్లోకంలో అంధకుడు శివుని భైరవభీమరూపుడు, త్రిలోకాల రక్షకుడు, శూలధారి, కపాలమాలినీ, నాగాభరణధారి, త్రినేత్రుడు అని స్తుతిస్తూ, తన భ్రాంతి–పాపబుద్ధిని తొలగించి రక్షించమని వేడుకుంటాడు.

రెండవ శ్లోకంలో శివుడు సర్వేశ్వరుడు, విశ్వమూర్తి, దేవ–అసురులచే పూజితుడు, త్రిలోకాలకి తల్లి–తండ్రి, వృషభవాహనుడు, శరణాగతులకు శరణ్యుడు అని ప్రణమిస్తాడు.

మూడవ శ్లోకంలో దేవతలు, సిద్ధులు, యక్షులు, మనుషులు, భూతగణాలు—అందరూ శివుని అనేక నామాలతో స్తుతిస్తున్నారని చెబుతాడు. శివుడు ‘హర’, ‘స్థాణు’, ‘మహేశ్వర’, ‘భూతాధిపతి’ అన్నీ రూపాలలోనే ఉందని ప్రకటిస్తాడు.

నాలుగవ శ్లోకంలో పితృదేవతలు, రాక్షసులు, యక్షాలు—అందరూ ఆయనను భయంతో మరియు భక్తితో ఆరాధిస్తారని చెప్పి, తన పాపాలను నాశనం చేసి రక్షించమని శరణపోతాడు.

ఐదవ శ్లోకంలో శివుడు త్రిదేవుడు (బ్రహ్మ–విష్ణు–రుద్ర), త్రిధర్మరూపుడు, త్రిపుష్కరస్వరూపుడు, అజ్ఞాత, అవ్యయ, శుద్ధాత్మ, ఉపనిషత్తులు ప్రసంశించే పరమతత్త్వమని పేర్కొంటాడు.

ఆరవ శ్లోకంలో త్రినాచికేత, త్రిపద, త్రిశూలధారి, షడంగవేత్త అయిన శంభుని స్తుతిస్తూ, మూడు లోకాలాధిపతి అయిన ఆయన్ని భయంతో శరణు కోరుతున్నానని అంటాడు.

ఏడవ శ్లోకంలో తాను చేసిన అపరాధాలను అంగీకరించి, కామదేవుని నాశనకర్త అయిన మహేశ్వరుడు తనలో దయ చూపి క్షమించమని అంధకుడు ప్రార్థిస్తాడు.

ఎనిమిదవ మరియు తొమ్మిదవ శ్లోకాలలో శివుని సర్వపాపనాశక స్వభావాన్ని స్తుతిస్తూ, తాను పాపాత్ముడినైనా, ఆయన స్పర్శతో పావనుడవుతానని వినయపూర్వకంగా చెప్పుకొంటాడు.

తదుపరి శ్లోకాలలో శివుని సృష్టికర్త, ధాత, విజయప్రదాత, మంగళరూపుడు, ఓంకారస్వరూపుడు, బ్రహ్మ–విష్ణు–మహేశ్వరుల ఏకరూపుడు, సూక్ష్మ–వ్యక్త–అవ్యక్త తత్త్వాల మూలాధారుడు, విశ్వవ్యాప్తుడు, సహస్రనేత్రుడు, సహస్రపాదుడు, పుణ్యమూర్తి, పశుపతి, శివ, రుద్ర—అన్నిరూపాలనూ గౌరవంతో వర్ణిస్తాడు.

చివరి శ్లోకం శరణాగతి సారాంశం—“జయశ్చ శూలపాణి, నన్ను రక్షించు, నేను నీ శరణాగతుడను”—అని అంధకుడు పరమదయామయుడైన శివుని కటాక్షం పొందేందుకు ప్రార్థిస్తాడు.

ప్రయోజనాలు:
    •    పాపక్షయం, గత పాపాల శోధన
    •    భయాలు, అంతర్లోక ఆందోళనలు తొలగింపు
    •    శివ కటాక్షం, శాంతి, రక్షణ
    •    మానసిక చంచలత్వం, అపసవ్య బుద్ధి నివారణ
    •    పాపగ్రహ, కర్మబాధలు తగ్గించడం
    •    దురదృష్టం తొలగి, శుభఫలాలు అధికం

తరచుగా అడిగే ప్రశ్నలు

అంధక కృత శివ స్తుతి అంటే ఏమిటి?
ఇది అంధకాసురుడు తన అహంకారం నశించిన తర్వాత, పరమేశ్వరుని నిజ స్వరూపాన్ని గ్రహించి, భక్తితో శివుని స్తుతించిన శక్తివంతమైన స్తోత్రం. ఇది పాపక్షయానికి మరియు భయనివారణకు గొప్ప మార్గం.
ఈ స్తోత్రాన్ని ఎప్పుడు మరియు ఎలా పఠించాలి?
ఈ స్తోత్రాన్ని ప్రతిరోజూ ఉదయం లేదా సాయంత్రం శివ పూజ సమయంలో పఠించవచ్చు. శుద్ధమైన మనస్సుతో మరియు భక్తితో పఠించడం వల్ల ఉత్తమ ఫలితాలు లభిస్తాయి.
అంధక కృత శివ స్తుతి పఠించడం వల్ల కలిగే ప్రయోజనాలు ఏమిటి?
ఈ స్తోత్రాన్ని పఠించడం వల్ల పాపాలు నశించి, భయం తొలగిపోయి, ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానం లభిస్తుంది. శివుని రక్షణ మరియు మానసిక ప్రశాంతత కూడా కలుగుతాయి.
ఈ స్తోత్రాన్ని ఎవరు పఠించాలి?
ఎవరైతే తమ పాపాల నుండి విముక్తి పొందాలని, భయం మరియు ఆందోళనల నుండి బయటపడాలని, ఆధ్యాత్మిక అభివృద్ధిని కోరుకుంటారో, మరియు శివుని అనుగ్రహం పొందాలని ఆశిస్తారో వారు ఈ స్తోత్రాన్ని పఠించవచ్చు.
ఈ స్తోత్రాన్ని ఎన్నిసార్లు పఠించాలి?
ఈ స్తోత్రాన్ని ప్రతిరోజూ ఒకటి, మూడు లేదా పదకొండు సార్లు పఠించవచ్చు. నిరంతరం మరియు భక్తి శ్రద్ధలతో పఠించడం ముఖ్యం.
ఈ స్తోత్రం యొక్క మూలం లేదా నేపథ్యం ఏమిటి?
ఈ స్తోత్రం పురాణాలలో ప్రస్తావించబడిన అంధకాసురుడి కథలో భాగం. శివుడు అంధకుని అహంకారాన్ని నశింపజేసిన తర్వాత, అంధకుడు పశ్చాత్తాపపడి శివుడిని స్తుతించాడు.

వ్యాఖ్యలు

వ్యాఖ్య రాయడానికి లాగిన్ అవ్వండి

వ్యాఖ్యలు లోడ్ అవుతున్నాయి...