ఆర్తిహర స్తోత్రం
శ్రీశంభో మయి కరుణాశిశిరాం దృష్టిం దిశన్ సుధావృష్టిం |
సంతాపమపాకురు మే మంతా పరమేశ తవ దయాయాః స్యాం || 1 ||
అవసీదామి యదార్తిభిరనుగుణమిదమోకసోఽంహసాం ఖలు మే |
తవ సన్నవసీదామి యదంతకశాసన న తత్తవానుగుణం || 2 ||
దేవ స్మరంతి తవ యే తేషాం స్మరతోఽపి నార్తిరితి కీర్తిం |
కలయసి శివ పాహీతి క్రందన్ సీదామ్యహం కిముచితమిదం || 3 ||
ఆదిశ్యాఘకృతౌ మామంతర్యామిన్నసావఘాత్మేతి |
ఆర్తిషు మజ్జయసే మాం కిం బ్రూయాం తవ కృపైకపాత్రమహం || 4 ||
మందాగ్రణీరహం తవ మయి కరుణాం ఘటయితుం విభో నాలం |
ఆక్రష్టుం తాంతు బలాదలమిహ మద్దైన్యమితి సమాశ్వసిమి || 5 ||
త్వం సర్వజ్ఞోఽహం పునరజ్ఞోఽనీశోఽహమీశ్వరస్త్వమసి |
త్వం మయి దోషాన్ గణయసి కిం కథయే తుదతి కిం దయా న త్వాం || 6 ||
ఆశ్రితమార్తతరం మాముపేక్షసే కిమితి శివ న కిం దయసే |
శ్రితగోప్తా దీనార్తిహృదితి ఖలు శంసంతి జగతి సంతస్త్వాం || 7 ||
ప్రహరాహరేతి వాదీ ఫణితమదాఖ్య ఇతి పాలితో భవతా |
శివ పాహీతి వదోఽహం శ్రితో న కిం త్వాం కథం న పాల్యస్తే || 8 ||
శరణం వ్రజ శివమార్తీః స తవ హరేదితి సతాం గిరాఽహం త్వాం |
శరణం గతోఽస్మి పాలయ ఖలమపి తేష్వీశ పక్షపాతాన్మాం || 9 ||
ఇతి శ్రీశ్రీధరవేంకటేశార్యకృతం ఆర్తిహరస్తోత్రం |
అర్థం
ఆర్తిహర స్తోత్రం, శ్రీధర వేంకటేశార్యుల రചന, శివుడి కరుణను ప్రార్థిస్తూ భక్తుని అంతరంగ వేదనను ఎంతో సున్నితంగా, భక్తి–వేదనలతో వ్యక్తం చేసే స్తోత్రం. ఇందులో భక్తుడు తన దుఃఖాలు, అపరాధాలు, నిర్బలత—allను శివుని ముందు ఉంచి, “ఆర్తులను రక్షించే స్వభావం నీదే, నన్నూ రక్షించు” అని ఆర్తిగా వేడుకుంటాడు.
మొదటి శ్లోకంలో భక్తుడు శివుని దయామయ దృష్టి కోసం వేడుకుంటాడు—శివుని చిరునవ్వు, కరుణ, శాంతి తన దుఃఖాలను శమింపజేయాలని ప్రార్థిస్తాడు.
రెండవ శ్లోకంలో భక్తుడు చెబుతాడు: “నా పాపాల వల్ల నేను బాధపడటం సహజమే, కానీ నీ సన్నిధిలో ఉన్నపుడు కూడా ఇలా బాధపడటం నీ స్వభావానికి తగదు.”
ఇది శివునిపై భక్తుని నిష్కపట విశ్వాసాన్ని చూపిస్తుంది.
మూడవ శ్లోకంలో, శివుని గురించి లోకంలో ఉన్న ప్రసిద్ధి—“శివుని స్మరించే వారికి ఆర్తి ఉండదు”—అని చెప్పి, “అయితే నేను ఎందుకు బాధపడుతున్నాను?” అని దుఖిస్తున్నాడు.
నాల్గవ శ్లోకంలో భక్తుడు తన పాపాలకు కారణం తాను కాదని, అంతర్యామి అయిన శివుడే తనలోని ఆ పాపప్రవర్తనను తెలుసుకొని ఉంటాడని చెబుతూ దయను యాచిస్తాడు.
ఐదవ శ్లోకం భక్తుని వినమ్రతను చూపిస్తుంది—“నేను నీ దయను అర్హించకపోవచ్చు, కానీ నా దౌర్బల్యం నీ కరుణను ఆకర్షించడానికి సరిపోతుంది” అని చెప్పి శివునిపై భరోసాను వ్యక్తపరుస్తాడు.
ఆరవ శ్లోకంలో భక్తుడు శివుడికి చెబుతాడు: “నీవు సర్వజ్ఞుడు, నేను అజ్ఞాని. నా దోషాలను ఏమిటి లెక్కచేస్తావు? నీవు కరుణామయుడివే.”
ఏడవ శ్లోకంలో: “ఆర్తులను రక్షించడం నీ లక్షణం. అప్పుడు నన్ను ఎందుకు నిర్లక్ష్యం చేస్తున్నావు?” అని ఆర్తిగా ప్రాధేయపడతాడు.
ఎనిమిదవ శ్లోకంలో భక్తుడు “ప్రహరాహర” అని మొరపెట్టుకున్నవారి రక్షణను శివుడు ఎలా చేశాడో గుర్తుచేసి, “నాకు ఎందుకు ఆలస్యం?” అని అడుగుతాడు.
తొమ్మిదవ శ్లోకంలో ఈ స్తోత్రం పరాకాష్ట చేరుతుంది—“సత్పురుషులు చెబుతున్నారు—ఆర్తులను రక్షించేది శివుడే అని. నేను కూడా శరణాగతుడినయ్యాను, నన్ను కాపాడు.”
మొత్తం స్తోత్రం ఒక భక్తుని హృదయాన్ని శివుని పాదాలపై పూర్తిగా ఉంచిన అద్భుత భక్తిగీతం. భక్తుడు తన అశక్తి, విషాదం, పాపభీతి—allను దైవసన్నిధిలో ధైర్యంగా ఉంచుతున్నాడు.
శివుడు ఆర్తిహరుడు—ఆర్తులను, బాధలో మునిగినవారిని రక్షించే దేవుడు.
Benefits:
• దుఃఖాలు, మానసిక భారం, హృదయవేదన తొలగుట
• శివుని కరుణా దృష్టి, రక్షణ, అనుగ్రహం పొందుట
• పాపక్షయం, అంతర్మలినత తొలగుట
• శాంతి, ధైర్యం, ఆశ, భక్తి బలపడుట
• కష్ట సమయాలలో దివ్యసహాయం లభించడం
తరచుగా అడిగే ప్రశ్నలు
ఆర్తిహర స్తోత్రం ఏమిటి?
ఆర్తిహర స్తోత్రం ఎప్పుడు పఠించాలి?
ఆర్తిహర స్తోత్రం పఠించడం వల్ల కలిగే ప్రయోజనాలు ఏమిటి?
ఆర్తిహర స్తోత్రం ఎవరు పఠించాలి?
ఆర్తిహర స్తోత్రం ఎన్నిసార్లు పఠించాలి?
ఆర్తిహర స్తోత్రం యొక్క మూలం ఏమిటి?
వ్యాఖ్యలు
వ్యాఖ్య రాయడానికి లాగిన్ అవ్వండి
వ్యాఖ్యలు లోడ్ అవుతున్నాయి...

