శ్రీ వరాహ స్తోత్రం
తతః స రాజా శ్రీముష్ణే నిత్యపుష్కరిణీ జలే |
స్నాత్వా సంతర్ప్య దేవాదీం శుచిర్భూత్వా జితేంద్రియః ||1||
పిప్పలద్రుమమాసాద్య జితసానపరిగ్రహః |
తుష్టావజవతామీశం నారాయణమనామయం ||2||
రాజా ఉవాచ -
శుద్ధస్ఫటికసంకాశం పూర్ణచంద్రనిభాననం |
కఠిన్యస్త కరద్వంద్వం శ్రీముష్ణేశం నమామ్యహం ||3||
స్రష్టారం సర్వలోకానాం ప్రేరగం సర్వదేహినాం |
పాలకం పాలనీయానాం శ్రీముష్ణేశం నమామ్యహం ||4||
హర్తారం ప్రలయేకాలే రక్షకం మధ్యవర్తినాం |
వైరాగ్యదం స్వభక్తానాం శ్రీముష్ణేశం నమామ్యహం ||5||
చిదానందఘనం పూర్ణం సర్వదోషవివర్జితం |
స్వాభినం సర్వలోకానాం శ్రీముష్ణేశం నమామ్యహం ||6||
యేనం వ్యాప్తమిదం సర్వం బహిరం తశ్చ సర్వదా |
సర్వా వహ్న్యా ప్రేరకంచ శ్రీముష్ణేశం నమామ్యహం ||7||
భూతం భవ్యం భవిష్యచ్చ జగదే తచ్చరాచరం |
తద్వశే వర్తతే నిత్యం శ్రీముష్ణేశం నమామ్యహం ||8||
ఓతప్రోతమిదం యత్ర వటవన్విశ్వతో ముఖం |
సుముఖం సుస్మితం శాంతం శ్రీముష్ణేశం నమామ్యహం ||9||
అనాదిమంతకాలేఽపి యస్స్వామీ సర్వదేహినాం |
నమాదిదేవం దేవేశం శ్రీముష్ణేశం నమామ్యహం ||10||
నిర్మాయం మాయినామీశం నిర్గుణం షడ్గుణార్ణవం |
నిర్దోషం నిశ్చలానందం శ్రీముష్ణేశం నమామ్యహం ||11||
సదాఽవ్యక్తం సదాఽభాసం సదాసంతోష సంవృతం |
సదావిలిప్త విజ్ఞానం శ్రీముష్ణేశం నమామ్యహం ||12||
దయానిధిం దయాహీనం జీవానామార్తిహం విభుం |
దైత్యాంతకం గదాపాణిం శ్రీముష్ణేశం నమామ్యహం ||13||
పీతాంబరధరం దేవం దండకాంతకమచ్యుతం |
దేవేంద్రదర్పహర్తారం శ్రీముష్ణేశం నమామ్యహం ||14||
అగ్రాహ్యమక్షరం నిత్యం నిర్భేద్యం నిరవగ్రహం |
నిరస్తసామ్యాతిశయం శ్రీముష్ణేశం నమామ్యహం ||15||
నిర్గలం నిశ్చలం విష్ణుం వేదవేద్యం సనాతనం |
విద్యాధీశం విదాం శ్రేష్ఠం శ్రీముష్ణేశం నమామ్యహం ||16||
కమలోద్భవ తాతం తం కమలాపతిమీశ్వరం |
కంజాంఘ్రిం కమలాక్షంచ శ్రీముష్ణేశం నమామ్యహం ||17||
చైత్రే కృష్ణచతుర్దశ్యాం రేవత్యాం భానువాసరే |
అశ్వత్థరూపం వారాహం శ్రీముష్ణేశం నమామ్యహం ||18||
ముహూర్తే పంచమే జాతం చైత్రేఽశ్విన్యాం చ కృష్ణకే |
అర్కవారే త్రయోదశ్యాం శ్రీముష్ణేశం నమామ్యహం ||19||
వరాహం వరదం శాంతం పుణ్యశ్రవణకీర్తనం |
ఝిల్లికావనహంతారం శ్రీముష్ణేశం నమామ్యహం ||20||
నిత్యపుష్కరిణీతీరవాసినం వనమాలినం |
మునిహృన్పద్మనిలయం శ్రీముష్ణేశం నమామ్యహం ||21||
యజ్ఞం యజ్ఞపతిం యజ్ఞ కర్తారం యజ్ఞభావనం |
యజ్ఞాంగం యజ్ఞగోప్తారం శ్రీముష్ణేశం నమామ్యహం ||22||
సంసారభయ-భీతానాం జంతూనామభయప్రదం |
సామగీతం సురాధ్యక్షం శ్రీముష్ణేశం నమామ్యహం ||23||
సహస్రవదనం దేవం సహస్రాక్షం సదాశుభం |
సదామంగలకర్తారం శ్రీముష్ణేశం నమామ్యహం ||24||
జ్ఞానగం కామదం భుక్తి-ముక్తిదం మునివందితం |
నిరాశ్రయం సదాఽఽధారం శ్రీముష్ణేశం నమామ్యహం ||25||
వటపత్రపుటేయోగశాయినం బాలమీశ్వరం |
తమద్భుతార్ధకాకారం శ్రీముష్ణేశం నమామ్యహం ||26||
దుగ్ధాబ్ధి-శాయినం దేవమనంతోరసివాసినం |
వైకుంఠ-నిలయం విష్ణుం శ్రీముష్ణేశం నమామ్యహం ||27||
వాసుదేవం జగద్యోనిం జగజ్జాడ్య హరం హరిం |
జంభారి-ప్రాణదం పూర్ణం శ్రీముష్ణేశం నమామ్యహం ||28||
ధర్మప్రియం ధర్మరూపం ధర్మగోప్తారమవ్యయం |
ధర్మదత్ప్రలదాతారం శ్రీముష్ణేశం నమామ్యహం ||29||
జాహ్నవీ జనకం కాలం వ్యోమకేశం వృషాకపిం |
కవేంద్రవాహనం కోలం శ్రీముష్ణేశం నమామ్యహం ||30||
నిత్యం స్తవం ప్రమవ్యక్తం భక్తాధీనం పరాత్పరం |
దామోదరం హృషీకేశం శ్రీముష్ణేశం నమామ్యహం ||31||
యన్నామస్మృతిమాత్రేణ కోటిజన్మాఘనాశనం |
భవేతం భావశుద్ధానాం శ్రీముష్ణేశం నమామ్యహం ||32||
కందర్పకోటిలావణ్యం కోటిసూర్యసమప్రభం |
కోటీందు-జగదానందం శ్రీముష్ణేశం నమామ్యహం ||33||
అనధేహారకేయూరకుండలాంగదమండితం |
నీలాలకం విశాలాక్షం శ్రీముష్ణేశం నమామ్యహం ||34||
బ్రహ్మ-రుద్రేంద్ర-గరుడ-కిన్నరో-రగ-రాక్షసైః |
సంసేవ్యమానదరణం శ్రీముష్ణేశం నమామ్యహం ||35||
హృత్పద్మకర్ణికామధ్యే మునిభిర్మనసాఽర్చితం |
భక్తకల్పద్రుమం శాంతం శ్రీముష్ణేశం నమామ్యహం ||36||
హృషీకేశం హృషీకానాం లియామకమరిందమం |
హృషీకమలదాతారం శ్రీముష్ణేశం నమామ్యహం ||37||
యోంతః ప్రవిశ్య సతతం ధారయేన్నిఖిలాకృతిం |
ప్రాపయంతం ఫలం నిత్యం శ్రీముష్ణేశం నమామ్యహం ||38||
విపదాం పరిహర్తారం దాతారం సర్వసంపదాం |
కర్తారం సర్వలోకానాం శ్రీముష్ణేశం నమామ్యహం ||39||
హిరణ్యాక్షవధోద్దండబాహుదండమహీధరం |
దండితేంద్రియహృద్వాసం శ్రీముష్ణేశం నమామ్యహం ||40||
దంష్ట్రాకరాలవదనం భృకుటీ కుటిలేక్షణం |
స్ఫటికాతృణిభాతారం శ్రీముష్ణేశం నమామ్యహం ||41||
శ్రీశంకరః --
ఇతి రాజా స్తువన్నాస్తే శ్రీముష్ణేవాసమావహన |
ఉద్వేలా అభవన్సర్వే సముద్రాత్కాలచోదితాః ||42||
ఏకార్ణవమభోత్ తత్ర పశ్యతి-క్షితిశేశ్వరం |
అభ్రాంతోయోగమారూఢం నిరీక్ష్య ప్రలయం తథా ||43||
ఆత్మన్యాత్మానమాదాయ పరేబ్రహ్మనితిష్కలే |
సజహోభోదికం దేహం ప్రవివేశాచ్యుతోదరం ||44||
ప్రవృత్తేస్మిన్ బ్రహ్మకల్పే స రాజా చ శతక్రతుః |
యజ్ఞే పురందరో నామ దేవానామగ్రణీర్బలీ ||45||
దేవ-దానవ-గంధర్వ-యక్ష-రాక్షస-కిన్నరైః |
సంగీయమాన-సత్కీర్తిః అప్సరో-గణ-సేవితః ||46||
పత్నీ స ధునీ శచీనామ్నా లలనానాం శిరోమణిః |
దేవేంద్ర ఇతి విఖ్యాతః త్రైలోక్యాది పతిర్విభుః ||47||
కథితం ప్రాప్తుమఖిలం శ్రీముష్ణేశః ప్రసాదతః |
ఏవమన్యే చ భూపాలాః దేవాశ్చ ఋషయోఽపరే ||48||
యక్ష-కిన్నర-సాధ్యాశ్చ శ్రీముష్ణ-క్షేత్రవాసినః |
సిద్ధిమాపుర్మహాత్మానో యోగినామపి దుర్లభం ||49||
దేవాశ్చ-సిద్ధ-సంకల్పాః మునయోఽమలచేతసః |
శ్రీముష్ణే-వాసమిచ్ఛంతి మనుష్యాణాం తు కా కథా ||50||
శ్రీముష్ణేశసమోదేవః క్షేత్రం శ్రీముష్ణసన్నిభం |
విచారితేషు శాస్త్రేషు నాస్తి నాస్తి న సంశయః ||51||
శ్రుత్వా శ్రీముష్ణమాహాత్మ్యం దృష్ట్వా శ్రీముష్ణనాయకం |
స్నాత్వా శ్రీముష్ణతీర్థేషు పునర్జన్మ న విద్యతే ||52||
సత్యం సత్యం పునః సత్యముద్ధృత్య భుజముచ్యతే |
శ్రీముష్ణే మరణాదేవ ముక్తిమేతి న సంశయః ||53||
బ్రహ్మజ్ఞానమృతేత్వాపి ముక్తిర్నైవోపజాయతే |
గంగాయాం తారకబ్రహ్మ-జ్ఞానం సోపతిశేద్ధరః ||54||
శ్రీముష్ణే గరుడో బ్రహ్మజ్ఞానం చోపతిసత్యలం |
శ్రీముష్ణేశవరాహస్య పరితో యోజనత్రయం ||55||
గయాప్రయాగకాశీద్యః సత్యే శతగుణాధికం |
తస్మాన్నారద సంసేవ్యం శ్రీముష్ణం పాపనాశనం ||56||
శ్రీముష్ణాభిముఖో భూత్వా సదా వృద్ధాచలే మునే |
తపశ్చరం వసావ్యంగ శ్రీముష్ణేశం చ వినయన్ ||57||
ఇతి శ్రీబ్రహ్మాండపురాణే శ్రీముష్ణమాహాత్మ్యే శంకర-నారద-సంవాదే
శ్రీవరాహస్తోత్రం-నామ ఏకాదశోద్యాయః ||
అర్థం
ప్రారంభం:
ఈ మహా స్తోత్రం శ్రీముష్ణ క్షేత్ర మహాత్మ్యంలోనిది. శ్రీముష్ణంలో రాజు భక్తితో నిత్యపుష్కరిణీ తీరంలో స్నానం చేసి, శాంత మనస్సుతో అశ్వత్థమూలం వద్ద కూర్చుని, శ్రీముష్ణేశ్వరుడైన వరాహమూర్తిని స్తుతించిన దివ్యశ్లోకాల సమాహారం ఇది.
ఇది భగవంతుని స్వరూపాన్ని — సృష్టి, స్థితి, లయకారకుడైన యజ్ఞవరాహమూర్తిగా ప్రతిపాదిస్తుంది.
⸻
🌸 భావసారంగా (సారాంశం):
1–2. రాజు పుణ్యస్నానం చేసి, అశ్వత్థమూలంలో కూర్చుని, నారాయణుని నిరామయ స్వరూపాన్ని స్తుతించడం ప్రారంభించాడు.
3–5.
భగవంతుడైన శ్రీముష్ణేశ్వరుడు శుద్ధస్ఫటికసమానవర్ణుడు, పూర్ణచంద్రప్రతిమవదనుడు.
సృష్టికర్త, రక్షకుడు, ప్రళయసమయంలో హర్త, భక్తులకు వైరాగ్యదాత.
6–9.
నీవు చిదానందఘనుడు, సర్వదోషరహితుడు, సర్వవ్యాపకుడు.
జగత్తంతటా వ్యాపించి, సర్వప్రాణులకు ప్రేరణనిచ్చే పరమాత్మ.
నీ సుముఖం, సుస్మితం, శాంతమయ స్వరూపం మనస్సుకు మంగళప్రదం.
10–12.
నీవు ఆదియంతరహితుడు, నిర్గుణుడు, సర్వానందస్వరూపుడు.
భక్తులకై శాశ్వత కృపాసాగరుడవు.
13–17.
నీ చేతిలో గదాధారకుడు, దైత్యవినాశకుడు, పీతాంబరధారి.
వేదవేద్యుడు, సనాతనుడు, కమలాక్షుడు, కమలపతి.
నీవే కమలోద్భవుడైన బ్రహ్మకు తండ్రి.
18–21.
చైత్ర మాసంలోని కృష్ణపక్ష చతుర్దశి నాడు భగవంతుడు అశ్వత్థమూలంలో వరాహరూపంలో ప్రత్యక్షుడయ్యాడు.
ఆయన నిత్యపుష్కరిణీ తీరాన నివసిస్తూ, వనమాలాధారి, మునుల హృదయంలో స్థితుడై ఉన్నాడు.
22–24.
నీవే యజ్ఞమూర్తి, యజ్ఞపతి, యజ్ఞకర్త, యజ్ఞస్వరూపుడు.
భయంతో ఉన్న ప్రాణులకు అభయదాత, సహస్రనేత్రుడు, సహస్రవదనుడు, సదా మంగళకర్త.
25–27.
నీవే జ్ఞానమూర్తి, కామదాత, ముక్తిదాత.
బాలయోగశయీ, దుగ్ధసాగరశయనుడు, వైకుంఠవాసి.
28–31.
వాసుదేవుడు, జగజ్జాడ్యహరుడు, ధర్మరూపుడు, ధర్మరక్షకుడు.
శ్రీముష్ణేశ్వరుడు పరమపరాత్పరుడు, దామోదరుడు, హృషీకేశుడు.
32–37.
నీ నామస్మరణం కోటి జన్మపాపాలను నాశనం చేస్తుంది.
నీ రూపం కోటి సూర్యకాంతి, కోటి చంద్రప్రకాశం సమానమైనది.
బ్రహ్మ, రుద్ర, గరుడ, యక్ష, కిన్నర, రాక్షసులు సర్వమూ నీ సేవకులు.
నీ పాదములు మునుల ధ్యానకమలమధ్య విరాజిల్లుతున్నాయి.
38–41.
నీవు జగత్తులో ప్రవేశించి ప్రతి కృతిని ధారయిస్తావు.
నీవే రక్షకుడు, దాత, హిరణ్యాక్షసంహారకుడు, గదాధరుడు, దంష్ట్రాకరాళవదనుడు.
42–44.
శివుడు వివరించుచున్నాడు — రాజు స్తుతి చేసిన వెంటనే సముద్రం ఉప్పొంగి, వరాహమూర్తి యోగముద్రలో ప్రత్యక్షమై, సృష్టి ప్రళయాన్ని స్థిరం చేశాడు.
45–57.
బలిచక్రవర్తి, దేవేంద్రుడు, ఇతర రాజులు, ఋషులు, యక్షులు, సిద్ధులు, శ్రీముష్ణక్షేత్రం ద్వారా మోక్షాన్ని పొందారు.
శ్రీముష్ణం పాపనాశనం, గయా–ప్రయాగ–కాశీలకంటే శతగుణాధికపుణ్యప్రదం.
శ్రీముష్ణేశ్వరుని దర్శనంతో, స్నానంతో పునర్జన్మ లేను.
“శ్రీముష్ణే మరణమాత్రేణ ముక్తిః సత్యం సత్యం సత్యం.”
⸻
🌺 సారాంశం:
ఈ స్తోత్రం శ్రీముష్ణ క్షేత్ర మహాత్మ్యంలో అత్యంత పవిత్రమైన భాగం.
ఇది భక్తుడు, రాజు లేదా మానవుడు ఎవరైనా పఠించినా —
• పాపనాశనం,
• రోగముక్తి,
• శాంతి,
• భూసమృద్ధి,
• మోక్షం లభిస్తాయి.
శ్రీముష్ణ క్షేత్రాన్ని దర్శించడం గయా, కాశీ, ప్రయాగాల కంటే గొప్పది అని శాస్త్ర వచనం నిర్ధారిస్తుంది.
తరచుగా అడిగే ప్రశ్నలు
శ్రీ వరాహ స్తోత్రం ఏమిటి?
శ్రీ వరాహ స్తోత్రాన్ని ఎప్పుడు మరియు ఎలా పఠించాలి?
ఈ స్తోత్రాన్ని పఠించడం వల్ల కలిగే ప్రధాన ప్రయోజనాలు ఏమిటి?
శ్రీ వరాహ స్తోత్రాన్ని ఎవరు పఠించవచ్చు?
ఈ స్తోత్రాన్ని ఎన్నిసార్లు పఠించాలి?
శ్రీ వరాహ స్తోత్రం యొక్క మూలం లేదా ఉద్భవం ఏమిటి?
వ్యాఖ్యలు
వ్యాఖ్య రాయడానికి లాగిన్ అవ్వండి
వ్యాఖ్యలు లోడ్ అవుతున్నాయి...

