శివుడే దేవుడని నేనంటే

ఈ భజనలో భక్తుడు శివునిపై ఉన్న తన అచంచల నమ్మకం, ప్రేమ, భక్తిని హృదయపూర్వకంగా వ్యక్తం చేస్తాడు.

ప్రపంచం ఏమనుకున్నా—“శివుడే దేవుడు” అనే తన విశ్వాసం మారదు అని ధైర్యంగా ప్రకటిస్తాడు.

శివస్మరణ చేయొద్దని, శివుడు పాములు పట్టుకునేవాడు అని, గంగిరెద్దులాడేవాడు అని అంటూ అపోహలు కలిగించే వార్ని భక్తుడు ప్రశ్నిస్తాడు—

“శివయ్యా నీ మాయ నాకు తెలియదు కానీ నీ దివ్యస్వరూపమంటే నాకు అపారమైన ప్రేమ” అని చెప్పుకుంటాడు.

హలాహలాన్ని పానంమీద పెట్టి జగత్తును రక్షించిన గరళకంఠుడుగా, విశ్వానికి ఆధారమైన కాశీ విశ్వనాథుడుగా శివుని మహిమను గానం చేస్తాడు.

చివరి చరణంలో భజన సమాజానికి ఓ సందేశాన్ని ఇస్తుంది—

మనమంతా హిందువులుగా ఏకమై ఉండాలి, కులమత భేదాలను విడదీసి, సనాతన ధర్మాన్ని నిలబెట్టాలి అనే స్ఫూర్తిదాయక పిలుపు.

సారాంశం:

– శివుడిపై అచంచలమైన విశ్వాసాన్ని ప్రకటించే భక్తి గేయం.

– శివుని మహిమ, గరళకంఠత్వం, విశ్వనాథ స్వరూపం గూర్చి వివరణ.

– అపోహలు, విమర్శలు వచ్చినా భక్తి మాత్రం తారుమారు కాని భావం.

– శివస్మరణ జీవితానికి శాంతిని, శక్తిని ఇస్తుందని భావం.

– సమాజ ఏకత్వం, సనాతన ధర్మ రక్షణ అనే సందేశం చివర్లో ప్రతిధ్వనిస్తుంది.