అన్నదాన ప్రభువే శరణమయ్యప్ప

ఈ భజనలో అయ్యప్ప స్వామిని అన్నదాన ప్రభువు, మోహన బాలుడు, వీరమణికంఠుడు, పంబ బాలుడు, పందల రాజు, శబరిగిరీశుడు వంటి అనేక దివ్యరూపాలలో ఆరాధిస్తారు.

“అన్నదాన ప్రభువే శరణమయ్యప్ప” అనేది కేవలం ఆకలిగొన్న వారికి అన్నం పెట్టే దైవం మాత్రమే కాదు — భక్తుని హృదయ ఆకలి, ఆధ్యాత్మిక దాహం తీర్చే పరమాత్మ స్వామి అని సూచిస్తుంది.

అరియంగా అయ్యా, పంబయిల్ వెలిగే దీపంగా, పంబలో స్నానం చేయించే పవిత్రతగా, కొండలు దాటించి శిఖరానికీ చేరే శక్తిగా — స్వామి ప్రతిచోటా, ప్రతి రూపంలో మనకు తోడుగా ఉన్నాడని గేయం తెలిపుతుంది.

విల్లాలి వీరుడైన స్వామి—అనగా ధర్మశాస్త్రుడే—అన్యాయం, అహంకారం, పాపం వంటి మహిషులను సంహరించిన పరమోన్నత రక్షకుడు.

భక్తుడు స్వామి చేరడాన్ని “అదిగో వచ్చాడయ్యప్ప” అనే పంక్తులు అనుభూతిగా అనిపించేస్తాయి — స్వామి నడక, పంబాస్నానం, పది నెట్టాంబడి ఎక్కడం—all భక్తుని ఆత్మయాత్రకు ప్రతీకలు.

అయ్యప్ప స్వామి కర్పూర హారతిలో కరిగి వెలిగే పరబ్రహ్మ — శబరిమల అరణ్యాలలోనూ, పంబా తీరం లోనూ దివ్యజ్యోతి గా నిలిచి భక్తులను కాపాడే దేవుడు.

ఈ గేయం చివరికి ఒకే భావనను చెబుతుంది: అయ్యప్ప శరణమే ధర్మం, శరణమే మోక్షం, శరణమే ఆనందం.

సారాంశం:

– అయ్యప్ప స్వామిని అన్నదాన ప్రబువు, మోహన బాలుడు, పంబ బాలుడు, వీరమణికంఠుడు వంటి అనేక రూపాలు విశ్వసిస్తూ ఆరాధిస్తుంది.

– స్వామి భక్తుని బాధలనుండి పరుగున వచ్చి రక్షిస్తాడనే అచంచల విశ్వాసాన్ని పాట చెబుతుంది.

– పంబా స్నానం, నెట్టాంబడి ఎక్కడం, కొండలు దాటడం—all శబరిమల యాత్ర సారాన్ని ప్రతిబింబిస్తుంది.

– స్వామి కర్పూర హారతిలో కనిపించే పావన జ్యోతి, సాంబ్రాణి ధూపంలో వెలిగే దివ్యస్వరూపం అని గేయం తెలియజేస్తుంది.

– శబరిగిరి, పందళం, పంబ—all స్వామి కరుణక్షేత్రాలుగా స్తుతించబడతాయి.

– భజన చివరిమాట: అయ్యప్ప శరణమే పరమాఢారం, పరమరక్ష.